1
Posted 02/11/2011 by Arno in Comics
 
 

Halloween review: Batman Vampire

Vampires are real… but not all of them… evil

De vergelijking valt eigenlijk niet zo moeilijk te maken: De ene is een nachtelijk roofdier met als prooi de criminelen van Gotham City, die zelf een heuse mythe opbouwt en zo’n mystieke waas rond zijn kostuum hangt dat hij voor vele van zijn slachtoffers weleens als iets bovennatuurlijks wordt gezien. De andere is een werkelijke bovennatuurlijke mythe en al eeuwenlang één van de grootste nachtelijke roofdieren die ooit heeft geleefd. En dan heb ik het nog niet eens over hun gemeenschappelijke smaak in capes en fascinatie voor vliegende knaagdieren gehad! Jawel, ik heb het natuurlijk over DC‘s nachtelijke superheld Batman en Bram Stoker‘s oppervampier Dracula. Beide heren hebben elkaar al wel degelijk ontmoet, met werkelijk verschrikkelijk macabere horrorcomics tot gevolg. Ideaal voor een Halloween review!

Deze Tales of the Multiverse: Batman Vampire bevat niet minder dan drie aparte graphic novels, dewelke samen de zogeheten Batman Vampire Trilogy vormen. Hierin wordt de Dark Knight zijn verschijning als een menselijke vleermuis wel heel letterlijk genomen. Batman Vampire bevat Batman & Dracula – Red Rain (1991), Batman: Bloodstorm (1993) en Batman: Crimson Mist (1998). Waarom de titel Tales of the Multiverse? Wel, hoewel deze drie verhalen aanvankelijk werden gepubliceerd als Elseworlds (losstaande verhalen waarin men werkelijk elke kant kan opgaan met DC’s personages), werd na Infinite Crisis de occulte wereld van deze Batman tot Earth-43 benoemd in DC’s toenmalige, 52 parallelle werelden tellende multiversum.

De Batman Vampire Trilogy werd geschreven door Doug Moench, zeker geen vreemde tot de Dark Knight. Zo schreef Moench de reguliere Batmanreeks in de jaren ’90 en was hij verantwoordelijk voor de creatie van ondermeer de schurk Black Mask, alsook deze van de occulte superheld Moon Knight voor Marvel. Tekenaar van dienst is zijn frequente creatieve partner Kelley Jones, alweer een zeer bekende naam in de Batmancomics. Sterker nog, wanneer je in de jaren ’90 een pin-up zag van de Caped Crusader, was deze in vrijwel negen van de tien gevallen afkomstig van Jones.

Het verhaal begint in Batman & Dracula: Red Rain. Hierin vinden een groot aantal bizarre moorden plaats in Gotham City. Daklozen en prostituees worden volledig leeggebloed teruggevonden met overgesneden kelen. Al snel blijkt dit het werk te zijn van vampiers, die de kelen van hun slachtoffers oversnijden om hun werkelijke doodsoorzaak – alsook hun achtergelaten tandensporen- te verdoezelen. Batman, schijnbaar nog in zijn eerste twee jaar als misdaadbestrijder, vindt al snel een heel nest in de catacomben onder Gotham City en ontdekt dat dit nachtelijke leger onder leiding staat van Dracula himself. De eeuwenoude übervampier beschouwt Gotham als zijn nieuwe voederbak, maar Batman, zijn butler Alfred en de nog steeds vrij sceptisch tegenover vampieren staande politiecommissaris Jim Gordon zetten alles op alles om deze nakende invasie tegen te houden. Ze krijgen hierbij ook hulp van Tanya, een rebellerende vampier tegen de heerschappij van Dracula. Dankzij een bloedtransfusie van Tanya ontvangt de aanvankelijk menselijke Batman een ‘geschenk’ in de vorm van de bovenmenselijke kracht van een vampier, geen enkele van hun zwakheden, alsook werkelijke vleermuisvleugels op zijn rug. Maar bij het laatste gevecht tegen Dracula verandert één beet van de oppervampier alles…

In de sequel Bloodstorm volgen we Batman – nu een werkelijke vampier – in zijn tragische afdaling naar de hel. Hoewel zijn transformatie hem grotere krachten heeft geschonken, dringt de dorst naar menselijk bloed zich almaar sterker en sterker op. Daarbovenop verschijnt dan ook nog eens de Joker ten tonele, die de leiding neemt over Dracula’s weinige overgebleven vampiers na Red Rain en deze afstuurt op Gotham’s beruchtste maffiabazen. Selina Kyle – die hier de identiteit van Catwoman nog niet heeft aangenomen – wordt dan weer gebeten door een kruising tussen een vampier en een weerwolf. Zij transformeert hierbij in een werkelijke weerkat.

 

In Crimson Mist, het sluitstuk van de trilogie, is de vampirische Batman ten slotte haast een grotere dreiging geworden voor Gotham dan Dracula zelf. Er rest nog maar zeer weinig van Bruce Wayne in de gigantische vleermuis, die nu zijn nachten vult met het lessen van zijn dorst. Voorlopig blijven zijn slachtoffers echter beperkt tot de zwaarste criminelen van Gotham. De Penguin, Poison Ivy, Scarecrow, … Allen worden ze door de Batman gebeten, leeggezogen en achteraf onthoofd zodat ze niet zelf wederkeren als vampier. Alfred en Gordon gaan een wanhopige samenwerking aan met Two-Face en Killer Croc, zowat de enige schurken die de ondode Batman tot hiertoe zijn ontglipt.

 

In tegenstelling tot de deels hierop gebaseerde, maar vrij kindvriendelijk gebleven animatiefilm The Batman Vs Dracula (2005) of zelfs Andy Warhol‘s onafgewerkte campy Batman Dracula-film uit 1964, is deze Batman Vampire Trilogy gruwelijk en angstaanjagend. Dit is vrijwel geheel te danken aan Kelley Jones wiens tekenstijl ik steeds vrij lelijk, maar vreemd genoeg altijd fascinerend heb gevonden. Al vond ik hem geen goeie keuze om de traditionele Batman in het DC-universum te illustreren (deze zag er namelijk steeds iets te gotisch en, jawel, vampierachtig uit) kan ik me geen betere tekenaar voor deze Elseworlds-saga indenken. De gruwelijke moorden, de monsterlijke Batman en het zeer gotische, haast 19e-eeuwse Gotham City worden zeer passend tot leven gebracht dankzij de macabere tekeningen van Jones.

Batman’s afdaling in de waanzin na zijn transformatie en vooral na zijn eerste eigen contact met menselijke bloed (drie keer raden wie van zijn vijanden hem zo ver krijgt!) wordt zeer tragisch omschreven door Doug Moench. Langzaam maar zeker transformeert Batman van Bruce Wayne naar net datgene wat hij het meest haat. De vampirische Batman sleurt doorheen de saga ook zowat zijn ganse supporting cast mee. Ik kreeg vooral medelijden met de eeuwig trouwe Alfred, maar ergens werd ook het einde van Batman’s butler vrij passend omschreven.

Deze Batman Vampire is niet voor gevoelige zielen weggelegd en toegegeven, de gruwel gaat er bij momenten en zeker in het laatste deel soms wat over, maar is daardoor misschien wel één van de beste voorbeelden om de onwetende verkondigers van “comics zijn voor kinderen!” de mond mee te snoeren. Al bij al is deze Batman Vampire een zeer degelijke horrorversie van de Batmansaga en een ideale read voor Halloween.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.