1
Posted 01/11/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Halloween review: Moon Knight – The Bottom

Someone has to do this. The other guys, the world savers they got their own jobs to do.

Jaren geleden, toen ik nog een klein snottertje was dat elke dag een andere Simpsons T-shirt droeg had ik enkele comics gekregen van iemand. De meeste hiervan waren van Marvel wat tevens verklaart waarom ik in het begin vooral Marvel-comics las. Op de achterkant van één van deze comics stond een teaser-reclame voor een wel zeer rare superheld: Moon Knight! Als kind herinnerde ik me steeds deze cover en wou hierdoor meer lezen van deze Moon Knight, helaas waren comics duur en kreeg ik er geen. De jaren gingen voorbij en ik vergat de cover tot Brian Michael Bendis met een nieuw volume van Moon Knight begon en ik die cover weer voor mijn ogen zag. Gewapend met onder andere Moon Knight: The Bottom, ben ik meer en meer van het personage aan het lezen. Of dit een aangename ervaring is? Lees maar verder.

Het is reeds twee jaar geleden dat de Moon Knight nog over de daken kroop of vanuit zijn Moon Copter op een nietsvermoedende crimineel afsprong om deze kennis te laten maken met de Fist of Konshu. De witte wreker heeft zijn mantel weggehangen en zit zichzelf te tormenteren in zijn rolstoel met de herinneringen aan zijn verleden en een doosje pillen dat steeds weer leeg geraakt. Marc Spector heeft zich compleet van de buitenwereld teruggetrokken en zich van zijn vrienden vervreemd. Hij vervloekt zijn geliefde godheid Konshu dat deze hem in de steek heeft gelaten wanneer hij hem het meeste nodig had! Nu is hij niets meer dan een gestoorde, lege man met een zware verslaving en absoluut geen hoop en geen doel meer in het leven. Maar Moon Knight zou geen Moon Knight zijn als er geen wedergeboorte op komst was! Wanneer zijn oude oorlogsvriend Jean-Paul DuChamp Marc uitnodigt voor een lunch verlaat hij voor het eerst in twee jaar zijn huis en schiet het nieuwe Commitee in actie om hun Asset Prime veilig te stellen. DuChamp en zijn geliefde (zijn vriendje Rob) worden op straat aangevallen en Jean-Paul belandt in het ziekenhuis. Teneinde raad spoort Marc de aanvaller op en laat hem kennis maken met zijn vorm van gerechtigheid! Het Commitee gaat het hier echter niet bij laten en stuurt de Taskmaster op Marc Spector af!

Schrijver Charlie Huston (Ultimates 2 Annual #2, The Punisher: Frank Castle Hot Rods of Death One-Shot) is de man die voor de zoveelste keer de getormenteerde wreker, Moon Knight terug tot leven mocht brengen. Deze reeks stond al enige tijd op mijn lijst van comics die ik nog moest lezen maar Charlie Huston zijn Wolverine: The Best There Is– reeks heeft ervoor gezorgd dat het lang duurde eer ik er aan begon. Om het zacht uit te drukken: ik had nog maar zeer lage verwachtingen van Moon Knight: The Bottom nadat ik enkele issues van die erbarmelijk slechte Wolverine-reeks had gelezen. Huston bewijst met deze Moon Knight echter dat ie ook best wel een goed verhaal kan vertellen! Hij neemt zijn lezers mee op Marc Spector zijn boetedoening, zijn verslaving en de uiteindelijke verzoening met zijn God, Konshu. Bereid je al lezer maar voor op een wervelwind van actie en krankzinnige gebeurtenissen waarbij je steeds rekening moet houden met het feit dat niet ieder personage echt is.

Tekenaar David Finch (Batman: The Dark Knight, Fallen Son: The Death of Captain America: Spider-Man) en mijn groeiende interesse in het Moon Knight personage met de nieuwe run van Brian Michael Bendis en Alex Maleev, zijn de reden dat ik deze comic in huis heb gehaald. De man heeft me namelijk verbaasd met zijn tekenstijl in het eerste (en overigens enorm korte) volume van Batman: The Dark Knight. Als lezer hoopte ik dus op meer van hetzelfde maar ik was echter een ding vergeten: als artiest groei je over de jaren en evolueert je tekenstijl waardoor deze soms totaal anders wordt. Dit is bij David Finch jammer genoeg ook het geval. Zo oogt zijn Taskmaster nog gespierder dan een jonge Arnold Schwarzenegger en tekent hij nogal veel krassen in de gezichten van zijn personages. Het had beter gekund maar, net als bij Maleev (wiens tekenstijl mij ook niet zo zeer aanstaat) stoort het niet genoeg om te stoppen met lezen. Raar genoeg past het best bij het nogal brute, gestoorde en gewelddadige verhaal dat Moon Knight zijn leefwereld er zo krassig en ruig uitziet!

Fans van Moon Knight gaan zeker geen spijt krijgen als ze deze comic aanschaffen. Zij die nog nooit van Moon Knight gehoord hebben, gaan misschien niet zoveel leesplezier hebben met deze trade. Maar, moesten jullie toch interesse hebben, dan raad ik jullie aan misschien eerst de vijf eerste issues van Bendis zijn run te lezen en pas daarna Moon Knight: The Bottom. Wie ik deze comic echt kan aanraden zijn mensen die graag verhalen over het bovennatuurlijke lezen en mensen die wel houden van een vigilante die niet bepaald vies is van zijn handen vuil te maken.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be