2
Posted 29/10/2011 by Arno in Comics
 
 

Review: Wolverine and the X-Men #1

So if this is the Grey School does that mean we’re training to be G-Men?

Na de splitsing van de X-Men in X-Men: Schism is er nu X-Men: Regenesis, een nieuwe richting voor Marvel’s vrolijke mutanten. Cyclops en zijn team blijven op het mutanteneiland Utopia, en deze avonturen zal je kunnen lezen in de relaunch van Uncanny X-Men volgende maand. Wolverine en zijn team daarentegen, keren terug naar de geboorteplek van de X-Men in Westchester, New York. De school van professor Xavier wordt heropgebouwd – voor zowat de duizendste keer – met Wolverine als nieuwe hoofd en hiermee omgedoopt tot de Jean Grey School for Higher Learning (om het er bij Cyclops toch maar even extra in te wrijven). What the hell is going on?!

De hele opzet van deze Wolverine and the X-Men klinkt als een gigantische, humoristische what if? En zo leest deze eerste issue ook. We worden voorgesteld tot de nieuwe school door een rondleiding die Wolverine en medehoofd Kitty Pryde geven aan enkele inspecteurs van het New York State Department of Education. Deze komen kijken of de school een al dan niet veilige plek is om kinderen in op te voeden. Zoals verwacht, loopt er vanalles mis. Maar de term “mislopen” is een zwaar understatement in een school vol mutanten met fantastische gaven, een Danger Room die doorheen het hele huis loopt (en zelfs in de toiletten actief is!) en een 19e eeuws gebouw dat voor een groot deel uitgerust wordt met buitenaardse technologie van de Shi’Ar!

Jason Aaron (Wolverine, Ghost Rider) levert hier eigenlijk wel een fantastische eerste issue af. Er bestaan voldoende verwijzingen naar de rijke geschiedenis van de X-Men (alsook naar al die keren dat hun school met de grond gelijk werd gemaakt!) en ik heb hierbij werkelijk meermaals moeten grinniken. De cursussen- en activiteitenlijst vanachter in de issue alleen al is een hilarisch staaltje werk. Typische voorbeelden zijn mutantenethiek, psychische en gevechtstraining, maar enkele van de meer hilarische cursussen zijn: Comic Book Club, reading the classics from Kirby to Morrison met professor Samuel Guthrie (Cannonball), ijssculpturen met Iceman, seksuele voorlichting en How to Weaponize Household Products met Gambit en buitenschoolse activiteiten zoals excursies naar het Savage Land, Asgard, een voetbalmatch tegen de Avengers Academy en zelfs trips naar andere dimensies!

Wolverine zijn team bestaat naast Kitty ook nog uit Iceman, die de ondankbare positie als boekhouder krijgt, Beast, wiens technologische kennis de school draaiende moet houden, en zelfs hun voormalige vijand Toad, de conciërge. Er gebeuren enorm veel hilarische dingen in deze issue, maar toch lijkt het ergens niet te passen voor Wolverine zelf. Ik heb er geen problemen mee dat ze bij Marvel een meer traditionele superheld van het personage hebben gemaakt (constante brooding badass-poses blijven namelijk maar zolang interessant vooraleer ze enorm vervelend worden), maar misschien gaat dit toch een stapje te ver. Zeker wanneer Wolverine haast niets doet tegen Kade Kilgorde, het nieuwe 12-jarige hoofd van de Hellfire Club, wanneer deze rustig aan de poort van de school komt verkondigen dat hij achter alle gebeurtenissen in X-Men: Schism zat waardoor de vrees voor mutanten alweer steeg en het team werd gesplit. En uit vrees voor Kilgore’s advocaten die de school zouden kunnen sluiten laat Wolverine hem zomaar gaan? Sorry, maar dat ging erover.

Naast dit minpunt heb ik echter wel enorm genoten van Wolverine and the X-Men #1. Het leest als een gigantische parodie op de X-Men, maar de humor is enorm geslaagd. De quirky, cartoony tekeningen van Chris Bachalo (Generation X) hebben me echter nooit kunnen bekoren. Ja, ze zijn wel passend voor de algemene toon van de reeks, maar elk personage komt er minstens tien jaar jonger uit te zien en het geheel wordt vrij chaotisch wanneer er zich actiescènes voordoen. Desalniettemin, is de comic dankzij de humor het meer dan waard om eens op te pikken. Al vrees ik er wel voor of Wolverine en zijn X-Men deze humoristische richting lang gaan kunnen volhouden…

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.