0
Posted 25/10/2011 by Yann in Comics
 
 

Review: Batman #2

I know the nursery rhyme, Jim. But the Court of Owls is just a legend.”“To be blunt, so were you for a while.

Batman #1 was één van de beste comics tijdens de eerste maand van de herlancering van DC Comics. Scott Snyder incorporeerde alle elementen die een modern publiek (zowel comicfans als nieuwe lezers die vooral bekend zijn met de films) van Batman kan verwachten. De comic werd voorzien van tekeningen door Greg Capullo, die goed de maat hield tussen cartoony en gritty. En het lijkt er alleen maar beter op te worden.

Batman #2 opent in medias res met een beschrijving van de architectuur van Wayne Tower, die doorbroken wordt door een explosieve actiescène: Bruce Wayne wordt door het raam gegooid en valt mogelijk zijn dood tegemoet, zoals voorspeld in het vorige nummer. Het verhaal springt meteen 24 uur terug in de tijd, met Batman die een helikopter te lijf gaat met zijn motorfiets. Cool, maar het heeft verder weinig te maken met de rest van het verhaal. Gelukkig zet Scott Snyder het verhaal snel weer op de rails. De cliffhanger aan het eind van het vorige nummer — Nightwings mogelijke betrokkenheid bij een bloederige moordzaak — wordt bijna onmiddellijk terzijde geschoven om plaats te maken voor het echte mysterie: de identiteit van de koelbloedige killer die Bruce om het leven wil brengen, en de schimmige organisatie (The Court of Owls) die hij vertegenwoordigt.

Net als vorige keer zit het verhaal weer vol met hoogtechnologische snufjes die Batman bijstaan in zijn onderzoek, zonder iets af te doen aan het genie van “’s werelds grootste detective”. De ongeëvenaarde tegenwoordigheid van geest die hij aan de dag legt, en zijn voorbereiding op elke mogelijke situatie, komen geloofwaardig over. Scott Snyder maakt ook opnieuw ten volle gebruik van de setting: niet alleen de architectuur van Gotham komt aan bod, hij introduceert ook een intrigerende stadslegende die in de volgende nummers zeker nog uitgediept zal worden.

Lincoln March, “the next mayor of Gotham”, is een interessant nieuw personage. Hij doet terugdenken aan Harvey Dent voor hij Two-Face werd. Bruce en Lincoln zijn gelijkgestemden, en hoewel ze mekaar nog niet zo lang kennen, zijn ze blijkbaar op weg om goede vrienden te worden. Het lijkt me iets te goed om waar te zijn, en ik wacht dan ook al vol spanning af welke draai Snyder hier verder aan zal geven.

In het interview dat Greg Capullo ons vorige maand gaf, zei hij dat het enkele nummers zou duren vooraleer hij volledig zijn draai zou vinden. Daar is echter niet veel van te merken. Hij kwijt zich schijnbaar moeiteloos van alle taken die Scott Snyder hem voorschotelt, van gevechtsscènes en autopsieën tot Gothams iconische skyline. Het enige minpunt is dat hij af en toe iets te veel actie in kleine plaatjes propt. Een noodzaak gezien het tempo van het verhaal, maar het komt het overzicht niet altijd ten goede.

Maar dat is eigenlijk mierrenneukerij, want Batman #2 is een topper. Wie zich ook maar een beetje fan noemt, hoort deze reeks te lezen.

Comments

comments


Yann

 
avatar
Eindredacteur, recensent en nieuwsposter Popcultuurliefhebber in het algemeen en comiclezer in 't bijzonder