4
Posted 19/10/2011 by Yann in Comics
 
 

Grant Morrison’s Wonder Woman in 2012

Deze zomer was Grant Morrison aanwezig op het Edinburgh Book Festival om er Supergods te promoten. Tijdens een Q&A-sessie met het publiek kwam een project ter sprake dat al een hele tijd in de steigers staat. Morrison gooide al hoge ogen met zijn All-Star Superman en geeft nu de Man of Steel een update in het DCnU. Met Batman: RIP, Batman & Robin en Batman, Inc. was hij eveneens de architect van het nieuwe status quo in de Batmanreeksen. Fans weten al langer dat hij ook voor Wonder Woman grote plannen heeft. Hiervoor zou hij samenwerken met de populaire tekenaar Ethan Van Sciver (Green Lantern: Rebirth).

Grant Morrison (links) tijdens zijn Q&A

Morrison heeft aangegeven dat de comic er wellicht komt in 2012. Dat het zo lang op zich laat wachten, is mee het gevolg van het feit dat Morrisons voornaamste inspiratie ligt in de fetisjistische elementen in Wonder Womans oorpronkelijke verhalen uit de Golden Age. Hij wil bovendien ook de vraag naar Diana’s seksualiteit confronteren, rekening houdende met de feministische achtergrond van het personage. Geen geringe ambities, en het is dan ook zeer voorstelbaar dat DC Comics hier niet meteen voor staat te springen. Morrison gaf daarbij ook aan dat het één van de moeilijkste ondernemingen uit zijn carrière was.

Wie onze DCnU Special gelezen heeft, weet dat William Moulton Marston, samen met zijn vrouw Elizabeth, Wonder Woman creëerde om enig tegengewicht te bieden voor de tientallen mannelijke superhelden die geïntroduceerd werden in de vroege jaren ’40 van de vorige eeuw. Marstons persoonlijke variant van het feminisme was op zijn minst een beetje eigenaardig te noemen, maar tegelijk zijn tijd ook ver vooruit. Morrison geeft zijn kijk op het ontstaan van Wonder Woman en haar geestelijke vader en moeder:

“Jullie weten dit waarschijnlijk allemaal wel, maar ik ga het toch nog eens vertellen, gewoon om jullie te vervelen. Wonder Woman werd gecreëerd door William Moulton Marston. Hij was een pop-psycholoog en nog wat in de jaren ’30 en ’40, en hij was een soort van voorvechter van de vrije liefde en dat soort 1950’s post-Kinsey stuff (Kinsey was een bioloog wiens controversiële onderzoeken naar menselijke seksualiteit van grote invloed geweest waren op de seksuologie en wie vaak gezien wordt als een gangmaker voor de seksuele revolutie, red.). En hij en zijn vrouw hadden een minnares, Olive Byrne, een jonger meisje. (…) Zij was oorspronkelijk het fysieke model voor Wonder Woman. Elizabeth Marston en William ontwikkelden dit personage omdat ze vonden dat Superman stond voor een soort afschrikwekkende mannelijkheid, zoals ze het uitdrukten, dus wilden ze iemand introduceren die een beetje vrouwelijker was. Maar ondertussen had Marston ook verbazende kinky neigingen, omdat hij de idee had dat de wereld er beter uit zou zien als mannen zich gewoon zouden onderwerpen aan vrouwelijk gezag. En velen onder jullie zullen het daar ongetwijfeld mee eens zijn! (lacht) Maar hij trok dit dus door, niet enkel naar gezag, maar naar halsbanden en knielen op handen en voeten, en geef maar gewoon toe dat dat jullie plaats is, gasten! En die draad loopt door een pak verhalen, dit idee van bondage, of “liefdevolle submissie”, zoals Marston het noemde.”

Die seksuele inhoud is ook duidelijk aanwezig in Moulton Marstons verhalen. Meer nog, voor Morrison definieert die inhoud de wortels van het personage:

“De strip had een vreemd soort libidineus element en Paradise Island (dat later in de reeks Themyscira genoemd zou worden, red.) is duidelijk een verbazingwekkend Tweede Golf, separatistisch, feministisch idee van een heel eiland waar vrouwen reeds 3000 jaar heerschappij voerden, en voor hun plezier zaten ze mekaar achterna!”

“Maar toen overleed Marston, en die energie was weg uit de strip, ze verdween gewoon. [De toenmalige uitgevers] waren heel bezorgd over wat hij deed — de bondage-elementen werden meer en meer expliciet — maar de verkoop was goed! (lacht) Het werkte!”

Morrison wil die elementen terugbrengen, maar het mocht niet platvloers of exploitatief worden. Hij maakt zelf de vergelijking met Superman en Batman:

“Toen Superman begon, gooide hij mensen uit het raam, je zag hem mensen in de oceaan trappen, en dat zou je natuurlijk niet overleven. Je weet dat Batman een pistool had en soms mensen neer durfde te schieten. Maar die zaken waren niet intrinsiek aan de strips. Je kunt die elementen eruit halen, je kunt de moord uit Superman en Batman halen en de strip werkte nog steeds. Maar eenmaal je de seks uit Wonder Woman haalde, zakte de boel in mekaar. En de verkoop ging na Marstons overlijden onmiddellijk omlaag en kwam nooit meer omhoog.”

Het is waar dat de verkoopcijfers van Wonder Woman al jarenlang als pijnpunt gezien worden, maar deze conclusie is wellicht wat te kort door de bocht. Toen William Moulton Marston in 1947 overleed was de Golden Age al grotendeels over haar hoogtepunt heen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het superheldengenre opnieuw minder populair. In tegenstelling tot de originele Flash en Green Lantern werd Wonder Woman echter niet vervangen aan het begin van de Silver Age (al werd haar achtergrond enigszins bijgewerkt, zoals in de special te lezen is). Dit echter geheel terzijde, want Grant Morrison heeft naar eigen zeggen een manier gevonden om het libido en de seks terug te brengen bij Wonder Woman:

“Het vroeg wel een pak leeswerk. (…) Ik moest alle feministische theorie helemaal doornemen, van Simone de Beauvoir tot Andrea Dworkin, en het toepassen op dit personage. En ik moest proberen om er iets mee te doen dat al deze ideeën incorporeerde maar het ook een heel andere richting geven.”

Grant Morrison op de signeersessie voor Supergods

Morrison herhaalde nogmaals het punt dat hij ook in Supergods naar voor schuift: de opgekuiste versie van Wonder Woman en Themyscira werd ontdaan van alles wat ook maar een beetje aanstootgevend kon zijn. Ze werd veranderd in “een kruising tussen de Maagd Maria en [sitcom-actrice] Mary Tyle Moore”. Morrison besluit:

 

“Zoals Superman moet staan voor alle mannen — maar hem is het toegestaan om enige seksualiteit te hebben — wordt van Wonder Woman verwacht dat ze staat voor alle vrouwen, zonder enige hint van seksualiteit, en dat lijkt me verkeerd. Ik weet niet of dat een antwoord is op de vraag, maar het toont dat ik erover nagedacht heb!”

Ja, zoveel is in ieder geval duidelijk. Morrisons ideeën lijken vaak geniaal en geschift tegelijkertijd, maar razend interessant leesvoer is vaak het gevolg. Wij zijn dus in ieder geval benieuwd en hopen dat de comic er inderdaad komt volgend jaar.

De Q&A werd gemodereerd door Alan Morrison van The Herald. De transcriptie werd gemaakt door Laura Sneddon (comicbookGRRRL) en is hier in zijn volledigheid te lezen. De foto’s zijn afkomstig van Forbidden Planet.

Comments

comments


Yann

 
avatar
Eindredacteur, recensent en nieuwsposter Popcultuurliefhebber in het algemeen en comiclezer in 't bijzonder