1
Posted 16/10/2011 by Alterrock in Comics
 
 

Review: Jonathan Ross’ Turf

We won’t be needing any of your smuggled blood. We are going to start drinking the local produce…

Vandaag stappen we in de teletijdsmachine van professor Barabas en gaan terug naar het Manhattan van 1929. Turf #1, uitgegeven door Image, is het debuut van schrijver Jonathan Ross. Tommy Lee Edwards (Marvel 1985, Bullet Points) zorgt dan weer voor de art. Als we de cover bekijken zien we vier elementen: een man met een geweer (duidelijk een lid van een bende), een dame in typische kledingdracht van de jaren ’30, een gehurkte man die verdacht veel lijkt op een vampier en een ruimteschip. Mijn eerste gedachte was: “hoe gaan ze dit allemaal in één verhaal gieten?”

Deze comic speelt zich af in het Manhattan van 1929. Op dit moment geldt de prohibition law. Dit betekent dat alle alcohol verboden is. Dit waren ook gouden tijden voor bendes die verboden producten de stad binnensmokkelden. De stad is verdeeld onder vier bendeleiders: Delancey, Don Bava, Eddie Falco en Kane.

We beginnen het verhaal in het Bilmore Hotel. De vrouw op de cover blijkt Susie te zijn. Ze is een reporter voor de Gotham Herald. Nadat de bende van DeLancy verdwenen is, blijkt nu de bende van Don Bava uitgemoord te zijn. Als ze de portier heeft overtuigd om hem binnen te laten, zien we een waar bloedbad. We schakelen daarna over naar twee nieuwe inwoners van de stad: de broers Gregori en Stefan Dragonmir. Als ik jullie vertel dat deze broers uit Roemenië komen en bloed vanuit Canada laten binnensmokkelen door de bende van Don Bava, zullen jullie snel doorhebben dat dit vampiers zijn. Al snel komen we erachter dat Stefan Dragonmir achter de verdwijning van Delancey en de moord op Don Bava zit. Dit is echter niet naar de wens van zijn broer en leider van de clan. Hij dreigt zelfs om zijn broer uit de clan te zetten.

Er gebeurt heel wat in dit eerste deel. Zo leren we Eddie Falco beter kennen en maken we een heel korte omleiding naar een ruimteschip dat smokkelwaar vervoert. Dit is ook meteen een zwak punt van dit eerste deel. Er gebeurt een beetje te veel voor de lezer om alles bij te houden.
Ross gebruikt heel lange en veel dialogen. Dit is wel weer verfrissing ten opzichte van veel andere comics tegenwoordig. In tegenstelling tot sommige comics heb je deze comic niet op vijf minuten gelezen. Het grote nadeel is dat de tekenvakken soms uitpuilen van tekstballonnen waardoor de art op de achtergrond wordt geplaatst. Doordat er zo veel gebeurt in dit deel verwacht ik wel dat de volgende delen vlot van start zullen kunnen gaan.

De art is ruw en ongedetailleerd. Normaal gezien zou mij dit storen maar in deze comic is het een grote troef. Dit samen met de grauwe inkleuring brengt je meteen in de sfeer van de eind jaren twintig.

Ondanks de negatieve punten is deze comic zeker de moeite waard om eens vast te nemen en te lezen. Je mag er zeker van zijn dat je waar krijgt voor je geld en dat je zeker een tijdje bezig bent.

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.