0
Posted 07/10/2011 by Alterrock in Comics
 
 

Review: Generation Hope #11

We are children. We’re not soldiers – You’re old enough to be a soldier…if you want to be

Generation Hope #11 staat ook deze keer volledig in het teken van Schism. Net zoals in Generation Hope #10 beleven we hetzelfde verhaal als in X-Men Schism maar dan vanuit het perspectief van de jonge mutanten. In X-Men Schism #4 zagen we hoe Cyclops er op een bepaald moment alleen voorstaat. Als hij oog in oog staat met de supersentinel krijgt hij uiteindelijk de hulp van de jonge mutanten. Generation Hope #11 vertelt het verhaal hoe deze jonge mutanten tot de beslissing zijn gekomen om Cyclops te gaan helpen. Schrijver Kieron Gillen (Dark Avengers: Ares, S.W.O.R.D.) en tekenaar Tim Seeley (G.I.Joe) brengen ons dus weer een eigenzinnige kijk op het Schism-verhaal.

We beginnen het verhaal met Idie en Gabriel die vanaf het strand naar de supersentinel aan het kijken zijn. Gabriel probeert Idie gerust te stellen. Ondertussen discussiëren Hope en Laurie over het feit of ze moeten meevechten of moeten vluchten. Als je X-Men Schism #4 gelezen hebt, merk je meteen het verband met de discussie die de volwassen X-Men hadden. Ook zien we de eerste barsten in het team. Laurie wilt namelijk vluchten terwijl Hope wilt vechten voor haar thuis. Kenji kiest de kant van Hope waarop Laurie zich tot Idie keert. Zij wil haar meenemen naar veilige oorden maar Idie geeft aan dat ze wilt blijven vechten. Hierdoor voelt Laurie zich verplicht om ook te blijven en te helpen. Aangezien dit toch tegen haar zin is, is de discussie nog niet voorbij en valt ze Hope aan.

Dit deel bestaat vooral uit gepraat en geruzie. Het dient duidelijk om de verschillen in mening te laten zien bij de jonge mutanten en legt dus de basis naar een splitsing van het team. Ondanks het feit dat er geen actie is in dit deel ben ik toch geboeid door het verhaal. Bij het lezen voel je je betrokken in de discussie en ben je benieuwd naar de uitkomst hiervan.

Net zoals in Generation Hope #10 weet Kieron Gillen de lezer een andere kijk te geven op een verhaal dat de lezer al gelezen heeft. Jammergenoeg heeft het niet dezelfde kwaliteit als Generation Hope #10. Soms heb je het gevoel dat je X-Men light aan het lezen bent. Ook is er weinig diepte in het verhaal. Er is enkel de discussie met een paar argumenten.
De art van Tim Seeley is van degelijke kwaliteit. Er zijn geen echte uitschieters qua tekeningen maar zijn zuivere tekenstijl is aangenaam om naar te kijken en helpt zeker de kwaliteit van de comic omhoog.

Dit deel is een mooie aanvulling van het Schismhoofdstuk maar is niet noodzakelijk om te lezen, noch qua extra toevoeging van het verhaal noch qua kwaliteit. In het volgende deel van Generation Hope zullen we zien wat de gevolgen zijn voor het team en weten we eindelijk wie de kant van Wolverine en wie de kant van Cyclops zal kiezen. Voor mij rest er enkel om uit te kijken naar X-Men Schism #5.

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.