1
Posted 05/10/2011 by Alterrock in Comics
 
 

Review: Morning Glories Volume 2

You know what faith is? It’s putting your hand in someone else’s.

Wie mijn review van Morning Glories Volume 1 heeft gelezen, weet al dat ik een grote fan ben van deze reeks. Ik kan je nu al verklappen dat dit tweede volume alle verwachtingen inlost. Het succesduo van Image Comics bestaande uit schrijver Nick Spencer (Shuddertown, Action Comics, T.H.U.N.D.E.R Agents) en tekenaar Joe Eisma (Smasher) zijn terug met 6 nieuwe delen nl. deel #7-#12.

In de eerste TP leerden we onze hoofdrolspelers (Zoe, Casey, Ike, Hunter, Jade en Jun) kennen. We zagen hoe ze naar de Morning Glories Academy gingen en meteen merkten dat dit geen gewone school is. Nadat ze door hoofdlerares Miss Daramount al hardhandig en sadistisch zijn aangepakt, smeedden ze een ontsnappingsplan. In deze TP zien we wat er gebeurt nadat deze ontsnappingspoging mislukt. Bij het lezen van deze TP merk je meteen een groot verschil met de eerste TP. De eerste TP bestaat uit één groot doorlopend verhaal, nl de ontsnappingspoging. Er zijn geen aparte hoofdstukken. Deze TP is opgedeeld in 6 hoofdstukken. Deze hoofdstukken krijgen gewoon de nummering van de aparte delen mee. In elk deel leren we een andere hoofdpersonage beter kennen. We gaan terug naar hun jeugd en zullen merken dat dit niet gewone tieners zijn.

Deel #7 focust zich op Zoe. We zien dat ze als kind geadopteerd werd om wel een heel speciale reden. Na de ontsnappingspoging zondert ze zich wat af van de rest van de nieuwkomers en probeert ze zelfs om cheerleader te worden. Deel #8 vertelt ons een geheim van Hunter. Iets wat hem parten zal spelen als hij Casey uitvraagt op een date. In deel #9 zien we wat er gebeurde toen Miss Daramount Jun ging ophalen bij zijn thuis. Jade laat zich dan weer van haar meest lugubere kant zien in deel #10. Na de mislukte ontsnappingspoging heeft Ike het nog het beste getroffen. Hij heeft een luxekamer gekregen met alle drank en meisjes die hij maar wilt. In deel #11 zien we hoe de school hem een bod doet die hij niet kan weigeren.

In deze TP leren we ook twee nieuwe personages kennen. De mysterieuze Abraham die in het leven van elke nieuwkomer wel een rol heeft gespeeld. In deel #12 leren we dan Miss Hodge kennen. Zij is de studiebegeleidster. Zij wordt in dit deel neergezet als de sympathieke leerkracht en een potentiële toeverlaat voor de kinderen. Maar we zien ook meteen dat er rare dingen gebeuren rond haar figuur. Zo kan ze in de dossiers van de leerlingen zowat alles lezen wat je maar kan indenken terwijl de pagina’s in het dossier maagdelijk wit zijn. Wil je meer weten over deel #12 en de mening van Timaeus hierover lezen, kan je hier zijn review lezen.

Jullie merken al dat ik niet veel details over de verhalen prijsgeef. Dit doe ik bewust omdat deze verhalen vol verrassingen en ontdekkingen zitten. Ik garandeer jullie dat jullie van de ene verbazing in de andere zullen vallen en dat wil ik uiteraard niet verpesten.

Nick Spencer had in de eerste TP al een sterk begin neergezet en die lijn trekt hij niet alleen door, hij schakelt zelfs nog een versnelling hoger. Door zich in elk deel te focussen op een andere hoofdpersonages geeft hij een nieuwe en interessante kijk op het verhaal. Sommige scene’s komen in verschillende delen voor. Maar doordat diezelfde scene steeds wordt bekeken vanuit het standpunt van een ander personages, kan je die scene ook in een andere context plaatsen waardoor je weer nieuwe dingen ontdekt. We zien hoe elke hoofdrolspeler omgaat met de situatie waarin ze zich bevinden na de mislukte ontsnappingspoging. De sterkte van het verhaal is dat je na het omdraaien van een pagina je weer een nieuw geheim of twist tegenkomt en toch blijft het verhaal doorzichtig en makkelijk te volgen. Ook over de tekenstijl van Joe Eisma ben ik zeer tevreden. Een zeer mooie en gedetailleerde tekenstijl die het verhaal perfect ondersteund. Dankzij deze tekenstijl kan je ook altijd perfect de emoties op de gezichten zien.

Ik vind het wel spijtig dat men niet de originele covers heeft gebruikt om de verschillende delen te onderscheiden. In plaats daarvan krijgen we een wit blad met het nummer van het deel. Dit vind ik toch een gemiste kans om de covers te showen. Deze zijn zeker de moeite waard om te bekijken. Ze krijgen echter zelfs geen melding in een covergallerij.

De Morning Glories TP’s zijn tot nu toe het beste wat ik dit jaar heb gelezen en ik raad ze dan ook ten sterkste aan. En uw reviewer gaat ondertussen ongeduldig wachten op het vervolg van dit verhaal.

Een voorsmaakje van hoofdstuk 9 uit de Trade. Jun’s verhaal.

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.