3
Posted 03/10/2011 by Arno in Comics
 
 

Review: Justice League Dark #1

Sure I’m anxious. Always am around magic. If you’re not, you should be – Cyborg, het nieuwste lid van de Justice League

Met de DC relaunch zullen enkele bekende personages van DC’s donkerdere, meer volwassen Vertigoimprint een triomfantelijke terugkeer maken naar het nieuwe DCnU. De reeks die ongetwijfeld de topper moet worden van deze The Dark-lijn is deze Justice League Dark. Het draait hier echter niet om kwade versies van DC’s grootste superheldenteam, zoals het geval was bij Marvel’s Dark Avengers, maar om helden met meer occulte en magische krachten uit de DC-, en later Vertigo-stal.

Justice League Dark #1 wordt aan elkaar gepraat door de mystieke tovenares Madame Xanadu, dewelke ons netjes één voor één laat kennismaken met de hoofdpersonages uit de reeks. Xanadu vangt glimpsen op van een mogelijke toekomst, die er allesbehalve rooskleurig uitziet. De Enchantress, een heks, is namelijk gek geworden, waardoor ze een enorme hoeveelheid chaotische en vernietigende magische krachten de wereld instuurt (ja het blijft magie, waarvan de basics mij na al die jaren comics lezen, nog steeds ontgaan… magie hoeft/kan immers niet verklaard worden). Drie leden van de Justice League (Superman, Wonder Woman en Cyborg) arriveren onder leiding van Batman (met behulp van Zatanna) vlakbij de Enchantress haar schuilplaats. De helden zijn echter geen partij voor haar magische krachten. Zatanna beslist hierna om Batman buiten spel te zetten en zelf op de Enchantress af te gaan. Maar alleen zal ze ogenschijnlijk echter niet komen te staan, want ook de lotsbestemmingen van ondermeer Deadman, de realiteitsmanipulerende Shade, the Changing Man en ieders favoriete kettingrokende Brit John Constantine worden in de richting van Zatanna en de gek geworden Enchantress gestuurd. En wat hebben precies de verschillende verschijningen van June Moon (het menselijke alter ego van de Enchantress) hiermee te maken?

De Britse schrijver Peter Milligan is helemaal geen vreemde tot de hierin verzamelde personages. Hij schreef eerder al Shade, the Changing Man en John Constantine’s soloreeks Hellblazer voor Vertigo en leverde met de miniserie Flashpoint: Secret Seven al een soort thematische prequel voor Justice League Dark. Milligan heeft, met andere woorden, dus een duidelijk vat op deze personages en levert in deze eerste issue een magisch mysterie af dat de roots van deze personages (dewelke voornamelijk liggen in, toevallig, DC’s magic & mystery-titels uit de jaren ’70) alle eer aandoet. Tegelijk wordt ook magie als een heuse kracht getoond in het nieuwe DC-universum, een kracht waar de oh zo machtige Justice League amper iets kan tegen beginnen. Hiermee lijkt de missie van de Justice League Dark duidelijk: de magische bedreigingen tegengaan die te duister of luguber zijn voor de reguliere superhelden. De klassieke, vrij realistische en ietwat donkere tekeningen van Mikel Janin (Justice League 80-Page Giant 2011) zijn zeer mooi afgewerkt en enorm toepasselijk. Justice League Dark #1 ziet er ronduit prachtig uit.

Hoewel we nooit veel voeling hadden met de meer magische kant van het DC-universum en haar personages, heeft dit eerste deel ons overtuigd om toch alvast de eerste verhaallijn een kans te geven. Justice League Dark heeft dus potentieel, veel potentieel. De comic ziet er enorm goed uit en leest, ondanks de cameo van de echte Justice League, heel anders dan de reguliere superheldencomics uit de DC relaunch. Voorlopig kunnen we deze alvast een aanrader noemen!

 

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.