2
Posted 29/09/2011 by Lav in Comics
 
 

Review: DC Universe Presents – Deadman #1

Maybe I was never a good guy, and maybe I was never the really big fish. But if there’s one thing I do know from living other’s people’s lives, it’s that I’ve changed.

Met DC Universe Presents tracht DC zich te focussen op multi-issue story arcs van verschillende personages van hun universum. Een ideale manier om beter kennis te maken met de meer obscure personages zoals Deadman. De keuze om verschillende mini verhalen te bundelen onder één titel heeft natuurlijk zijn voor en nadelen. De vraag blijft nog of mensen een nieuwe storyarc met een nieuw personage en schrijver zullen oppikken in eenzelfde reeks eens voorafgaande verhalen hun al teleur gesteld hebben.
Maar laten we nog niet voorop de feiten lopen en eerst een kijkje nemen naar de start van Paul Jenkins met Deadman in de hoofdrol en één van de weinige echte origins in de DC relaunch deze maand.

Deadman, oorspronkelijk Boston Brand, was een circus acrobaat met een zeer arrogant kantje. Zijn groot avontuur begint echter pas wanneer hij vermoord wordt en als geest verder moet. Het grote verschil met vroeger is dat Deadman in deze relaunch zijn moord niet moet oplossen (wat in deze issue nog een groot mysterie blijft) maar hij moet zijn krachten als geest gebruiken om verschillende mensen, “human bricks”, te helpen en zo balans te creëren en zijn vorig verwaand leven goed te maken. Een opdracht die hem wordt toegewezen door Rama, “she who brings balance“.
Maar veel meer dan dit komen we in deze issue niet te weten. Rama is cryptisch in haar communicatie en maakt haar ook niet beschikbaar voor meer uitleg. De lezers noch Deadman zelf weten waar het verhaal echt naartoe gaat. Wat we voorlopig zien is een man die zich verloren voelt en redding zoekt, een eigenschap die hij deelt met de vele mensen die hij als geest moet helpen. Gefrustreerd door de onduidelijkheid van de weg die voor hem ligt en geen hulp bij vrienden kan krijgen, vindt Deadman uiteindelijk een creatieve manier om Rama tot zich te roepen.

Het thema van balans is ook terug te vinden in de veelzijdige tekeningen van Bernand Chang. De wonderen van het hiernamaals worden gecontrasteerd met het trieste van het echte leven van de verschillende personages die Deadman moet helpen. Enkele delen van het hiernamaals zijn heel creatief in beeld gebracht waardoor ik benieuwd ben om meer van deze wereld te zien. Eén van mijn favoriete panels was de spirituele val/duik naar de andere wereld waarmee Chang perfect aantoont dat de dood hier geen abrupt einde is voor iemand maar overvloeit in een nieuw hoofdstuk van zijn avontuur.

Deze comic lijkt een goed instappunt te zijn voor lezers die meer van Deadman en binnenkort andere minder bekende figuren van het DC universum en graag iets meer van het bovennatuurlijke zien dan superhelden. Het idee achter DC Universe Presents opent veel mogelijkheden om verschillende soorten verhalen te vertellen. Toch blijft het onzeker of het verhaal de goede richting uitgaat omdat er voorlopig nog veel onduidelijkheid overheerst. Ik kan het ook niet helpen om verder dan deze reeks zelf te kijken en me afvraag wat zijn huidige connectie met Dove in Hawk and Dove #1 is. Zijn ondanks de veranderingen in zijn origin de gebeurtenissen van Brightest Day dan toch nog relevant of niet?
Gelukkig moeten nieuwe lezers zich hier nog niets van aantrekken om de reeks zelf te volgen aangezien deze van nul start en zal het verloop van het verhaal wel op vele vragen een antwoord bieden.

Comments

comments


Lav

 
avatar