1
Posted 29/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Blue Beetle #1

KHAJI-DA!

Ik zal eerlijk zijn, ik ben ietwat met een vooroordeel aan deze titel begonnen. Jawel, ik moet gewoon toegeven dat ik een grote fan ben van Blue Beetle. Dat hangt waarschijnlijk vast aan Infinite Crisis, waar deze laatste incarnatie van Blue Beetle zijn allereerste verschijning in maakte en tevens ook een van mijn favoriete verhalen is. Het deed dan ook wat pijn wanneer Dan Didio in 2009 een einde maakte aan Blue Beetle’s soloreeks en ik dus voor mijn Blue Beetle dosis het moest stellen met verschijningen in onder meer Teen Titans, Booster Gold en Generation Lost. Daar is nu dus een einde aan gekomen met het verschijnen van de eerste uitgave van de spiksplinternieuwe Blue Beetle.

Jaime Reyes blijft het blauwe insectenpakje dragen, hoewel er in deze allereerste issue weinig aan te merken valt. Het is duidelijk dat schrijver Tony Bedard (Green Lantern Corps) vooraleerst probeert om de wereld waarin Blue Beetle zijn wilde avonturen beleeft, uit te diepen en ervoor te zorgen dat de nieuwe lezers meteen volgen met de verscheidene balletjes die hij nu reeds opgooit. Het verhaal behandelt twee verschillende invalshoeken. Enerzijds is er de space opera die zich afspeelt met het agressieve Reach volk dat planeten verovert door een blauwe scarabee zich te laten vasthechten aan een lokale bewoner en deze zo onwillig zijn planeet te laten veroveren zonder dat de Reach daarbij zelf troepen moeten opofferen. Ook maakt het Green Lantern Corps een cameo door de scarabee die bedoeld is voor de Aarde te onderscheppen en te beschadigen, waardoor het zijn missie aanvankelijk niet kan voltooien.

Anderzijds zijn er de aardse beslommeringen van Jaime in El Paso, Texas, waar we worden voorgesteld aan de nieuwe supporting cast van de titel. Een leuke toets dat Bedard geeft hieraan, is het veelvuldig gebruiken van Spaanse uitdrukkingen die courant voorkomen in de grensstreek met Mexico. Daarnaast lijken deze personages ook werkelijk interessant te zijn en toont het dat het boek alvast kan terugvallen op de nevenpersonages om niet altijd de actie te moeten gebruiken om pagina’s mee te vullen.

Aan het artdepartement moeten er alleszins geen wijzigingen worden aangebracht. Tekenaar Ig Guaro Barros (Booster Gold, World War Hulks) heeft een heel aantrekkelijke, realistische stijl die perfect past bij de huisstijl van DC, maar toch ruimte laat voor enkele persoonlijke toetsen. Daarbij is het leuk om zien hoe elke verschillende Blue Beetle de kenmerken aanneemt van zijn gastheer. Bedard heeft alleszins geluk een tekenaar te hebben die zijn script zo levendig en vol pit kan weergeven.

Ik vind het wat moeilijk om deze titel objectief te kunnen aanraden. Ik ben als fan zeker overtuigd van de leiding van Tony Bedard en met het artwork van Ig Guaro kan het voor mij niet fout lopen, maar voor nieuwe lezers is het misschien wat moeilijk meteen van deze titel te kunnen houden. Het lijkt me vooral een reeks voor mensen die houden van de space opera’s waar naast Green Lantern, ook Nova bij Marvel in uitblinkt en Blue Beetle misschien wel een plaatsje tussen verdient. Het zal voornamelijk afhangen van wat de tweede issue ons brengt, want dan pas kunnen we de held in actie zien. Ik blijf voorlopig aarzelend positief, maar hoop dat de volgende issue twijfelaars volledig over de streep trekt om zich onder te dompelen in deze titel.

Comments

comments


Timaeus

 
avatar