5
Posted 27/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Supergirl #1

Have you ever had that feeling like you’ve been asleep for a really long time? For what seems like a lifetime?

Met dit nieuwe volume van de Supergirl solo titel zijn we ondertussen al aan volume zes aanbeland. Jawel, volume zes! Een voorteken want het personage heeft sinds de allereerste Supergirl 1 die dateert van 1972 in 29 jaar al vijf keer vergeefs een reboot gekend met bijhorende nieuwe origin, supporting cast en villains. Of DC Comics nu eindelijk het personage succesvol kan maken bij het grote publiek of het opnieuw op een sisser uitdraait, zal dus heel erg afhangen van hoe ze deze nieuwe reeks zullen aanpakken.

Deze niet benijdenswaardige taak valt op de schouders van niemand minder dan Michael Green, die enkele maanden terug nog zijn script voor Green Lantern verfilmd zag, maar ook Heroes en Smallville van scripts voorzag en zelfs voor Heroes een Emmy nominatie in de wacht sleepte. Green begint bij de fundamenten en start dit volume zes met de meteorietenstorm die het meisje van staal naar planeet Aarde vergezelde en haar raket die in Kansas de grond raakt, maar pas tot stilstand komt in Siberië. Red Son iemand? Tot een ontmoeting met Vladimir Poetin komt het echter niet, want dankzij de Visitor Protocols, een plan waar voorlopig nog geen verdere uitleg bij werd gegeven, wordt Kara Zor-El (de alias van Supergirl) meteen onderschept door enkele van robotpakken voorziene soldaten in Amerikaanse loondienst. Kara zelf is echter verward en volledig gedesoriënteerd. Het laatste wat ze zich herinnert is planeet Krypton en ze weet dus niet dat ze zich op een andere planeet bevindt. De aanpak die schrijver Green hier gebruikt om de gewaarwording van Kara’s krachten te etaleren is echt wel goed geschreven en vooral haar supergehoor dat wordt weergegeven als het horen van enkele stukjes dialoog uit enkele andere comics die deze week uitkwamen, is een heel originele aanpak van de superkracht. Het einde is echter wel volledig te verwachten met een verschijning van de man van staal himself, maar laat toch nog wat vragen over die de lezer laten uitkijken naar de volgende uitgave van de strip.

Het tekenwerk van tekenaar Mahmud Asrar (Dynamo 5, War Machine, Nova) is van een hoog niveau. De vele actiescènes die het boek telt, zijn telkens van een sterke compositie voorzien en zijn werk doet ook erg denken aan de weergave van Supergirl door Francis Manapul of Amanda Conner in een bijna cartoony stijl die de heldere, levendige wereld waar Superman voor gekend is. Een wereld die trouwens haaks staat op het duistere, gotische van het Batmanuniversum. Voor mij verdient dit boek zeker al een aanschaf vanwege het artwork.

Toch is dit niet de enige reden waarom Supergirl voor mij een aanrader is. De strip is zowat de perfecte opener voor een nieuwe lezer die wil beginnen met Supergirl. Alle verwarrende voorgeschiedenis en de verscheidene origins zijn overboord gegooid en er is plaatsgemaakt voor een nieuwe Supergirl die vanaf pagina 1 begint. Er moet dus geen encyclopedia aan voorgeschiedenis gekend zijn om van dit stripboek te genieten, maar gewoon naar de striprekken wandelen en het boek oppikken volstaat. Je krijgt zeker waar voor je geld met enkele excellente actiescènes, maar ook een blik op hoe het moet zijn voor een buitenaards wezen om zomaar hier te crashen en te worden geconfronteerd met vijandige troepen die je koste wat het kost willen inrekenen. Ik ga deze alleszins blijven volgen en hoop dat velen onder jullie dat ook doen.

 

Comments

comments


Timaeus

 
avatar