0
Posted 26/09/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Review: Gotham City Sirens – Union

Two months ago, that psycho Jason Todd put on an armored Batman suit and kicked me through the roof of a parked car. This was shortly after my heart was ripped out by another lunatic, Hush. I was stitched back together by the greatest doctors in the superhero community. My restored heart was even rejuvinated by a magic elixir. So why am I still weak as a kitten?

Zo begint Gotham City Sirens: Union en het somt perfect op hoe Selina Kyle, ook gekend als Catwoman zich voelt aan het begin van een nieuw, groots avontuur. In de afwezigheid van Batman na diens dood in Final Crisis, is Catwoman een van de velen die iedere nacht op pad was om haar geliefde zijn Gotham City te redden van de vele criminelen die de stad thuis noemen. Uit de inleidende quote kun je wel afleiden dat deze taak haar reeds veel gekost heeft, toch geeft deze kat zich niet zo gemakkelijk gewonnen!

Het verhaal begint met Catwoman die weer eens een nachtelijke patrouille tegenhoudt en stuit op één van de vele nieuwe criminelen die naar Gotham City zijn gekomen om hier een naam voor zichzelf te maken. De wannabe villain in kwestie noemt zichzelf wel zeer toepasselijk Bonecrusher. Hij heeft namelijk een of andere wetenschapper zijn lab overvallen en is op de loop gegaan met twee prototype handschoenen (althans een soort van) die vibraties afgeven die er dan weer voor zorgen dat hij beenderen kan breken. Niets dat de fitte Catwoman die steeds op haar pootjes landt (ja, een kattengrap) niet aan kan. Jammer genoeg is de stress van haar eerder vermelde verwondingen en trauma’s te groot voor de sexy Kyle en wint Bonecrusher al snel de bovenhand. Als alleenstaande vrouw in Gotham City leer je zeer snel dat je voor je zusters moet opkomen, en dat is dus ook wat Poison Ivy doet wanneer ze Catwoman ziet en de miserie waarin deze zich bevindt! Met Bonecrusher verslagen en Catwoman tijdelijk buiten westen, besluit de groene deerne om zich terug te trekken naar haar appartement. Wanneer Kyle terug bij bewustzijn komt, ziet ze dat Ivy haar kamergenoot niemand is dan Edward Nigma: de Riddler, onder controle van Ivy en haar feromonen. Als dan ook nog eens Harley Quinn binnen gestormd komt, dan is het plaatje compleet. Selina beseft dat ze nog steeds niet op haar volle krachten is en dat drie meiden sterker staan dan één en nodigt Harley En Ivy uit om samen met haar op te hokken in haar nieuwe geheime schuilplaats. Dat is om problemen vragen, al snel bevind Catwoman zich in de kluwen van het duo die willen dat ze hen de geheime identiteit van Batman vertelt en komt ook de Harley haar geliefde Mr Jay even binnen springen met een explosief cadeau! Als leuke extra krijg je ook een kerstmis avontuur waarin Poison Ivy naar Centraal Amerika trekt, Catwoman op bezoek is bij de nieuwe Batman Dick Grayson en Harley Quinn op kerstbezoek gaat bij haar ouders en haar broer en diens twee kinderen.

Bij iedereen die zichzelf een beetje Batman fan mag noemen, zal de naam Paul Dini wel direct een belletje doen rinkelen. Zij zullen hem namelijk kennen als de producer van het bejubbelde meesterwerk Batman: The Animated Series (ja ik ben een fanboy), als de geestelijke vader van de eeuwig vrolijke en acrobatische op-en-af vriendin van de Clown Prince of Crime (the Joker); Harley Quinn en de schrijver van Batman: Streets of Gotham en Countdown to Final Crisis. Voor Gotham City Sirens, neemt hij weer zijn eigen dochter onder z’n hoede en laat haar samen een team vormen met twee andere dodelijke dames uit Gotham haar criminele wereldje. Wat Dini hiermee bereikt is een zeer luchtige maar uiterst genietbare serie. Het doemsdag scenario uit Batman: Battle for the Cowl is echter nog steeds aanwezig en vermits Dick Grayson zich nog steeds de Batman rol moet eigen maken kan ie de Sirens hun hulp best gebruiken. Dini speelt hier een klein beetje op in door Dick eventjes in het verhaal te verwerken maar verder heeft Batman niet echt veel met deze comic te maken. Het is pure, onversneden en uiterst explosieve girl power dat Dini brengt. Als Batman fan is het gewoon leuk wanneer Paul Dini bijvoorbeeld de Riddler laat zeggen dat hij best wel doorheeft dat de echte Batman niet langer over Gotham City waakt!

Guillem March (Azrael: Death’s Dark Knight, Bird of Prey) is echte ook geen groentje als het aankomt op de leefwereld van Batman en de zijnen. Het komt dan ook niet als verrassing dat March zich thuis voelt in deze wereld. Toch gebruikt March redelijk zachte lijnen om Gotham City, haar gebouwen, de algemene omgeving maar vooral de drie dames die hier de hoofdrol stelen in beeld te brengen. Enkel bij personages zoals Batman en Edward Nigma (mannelijke personages dus)  durft March al eens dikkere en donkerdere lijnen gebruiken. Volgens mij doet hij dit om de zachtheid van de wel zeer aantrekkelijk getekende Sirens meer te laten opvallen. Ze zijn misschien zacht getekend maar je ziet duidelijk dat ze je niet zacht zullen aanpakken als je hen iets in de weg staat …

Of deze comics echt iets is dat iedere Batmanfan moet lezen daar ben ik zelf niet echt van overtuigd. Persoonlijk denk ik dat het vooral een leuke aanvulling is op een reeds uitgebreid universum. Zo heb je leuke gastoptredens van gekende gezichten uit Gotham zoals Dick Grayson, Damian Wayne, Hush, Joker en Edward Nigma en zie je ook hoe de Sirens om gaan met wat er zich afspeelt in de kern Batman titels. Daar blijft het echter ook bij, je moet deze comic niet lezen om de rest te kunnen volgen, en vice versa ook niet echt. Wanneer je het als een alleenstaand verhaal ziet, staan de Sirens echter best wel hun vrouwtje tegenover al de andere comics die het DC Universum rijk is en zul je zeker geen spijt hebben van deze aankoop.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be