1
Posted 22/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Batwoman #1

Batwoman is een van mijn meest geanticipeerde titels van 2011. Februari 2011 om exact te zijn. Nadat DC Comics immers Detective Comics opnieuw transformeerde tot een Batmanstrip en de immer geloofde Batwoman-verhaallijn met Greg Rucka en J.H. Williams III aan het roer zo aan zijn einde kwam, werd het voor de fans uitkijken naar haar allereerste solotitel die het zonder Rucka, maar wel met Williams moest doen. Februari kwam echter en passeerde zonder de roodharige heldin in de winkelrekken. De titel werd uitgesteld en uitgesteld tot uiteindelijk hij deel uitmaakte van deze verse relaunch en de fans eindelijk hun ogen de kost mogen geven met deze Batwoman #1.

Jawel, ogen de kost geven, want dit boek is voornamelijk een lust voor het oog. Een van de redenen waarom de Elegy-verhaallijn zo’n goede kritieken kreeg, was het sublieme artwork van Williams en hier is dit niet anders. Doordat hij ook de schrijftaak voor zijn rekening neemt, worden het artistieke en het verhalende met elkaar verweven in een aparte belevenis die de klassieke pagina-indeling overstijgt en zeker overtreft. Ook het veelvuldig gebruiken van double page spreads zorgt ervoor dat dit stripboek heel apart aanvoelt binnen de mainstream comic-industrie. Een hoogtepunt van het artwork moet worden gevonden in de opening van het boek met de aanwezigheid van de geest La Llorona, de antagoniste van dienst.

Om hierbij over te gaan op het verhaal lijkt de inhoud niet het niveau te halen van het artwork. Een van de veelvuldige kritieken op het DCnU is dat bepaalde titels totaal niet newbie-friendly zijn en dit is bij Batwoman zeker het geval. Dit is gewoon een verhaal dat in februari, lang voor deze relaunch, moest worden uitgebracht en is niet aangepast voor het aantrekken van nieuwe lezers. Daarnaast is het voor lezers die bekend zijn met het personage ook niet eenvoudig om zomaar te volgen. Williams volgt niet echt een lineaire structuur, maar maakt af en toe een sprong in zijn verhaal of laat gebeurtenissen synchroon weergeven hoewel ze na elkaar gebeurd zijn.

Toch overdrijf ik wel iets en is het voor de fans van Batwoman zeker een goede strip. Kate Kane alsook haar alter ego Batwoman worden perfect geschreven en ook haar relatie met haar nichtje Bette Kane lijkt een interessante om te volgen. Daarnaast is ook het liefdesleven van de joodse miljonaire voorzien van een dikke knipoog naar de fans. Het toont de lesbische Kane die nog steeds gevoelens koestert voor politieagente en deeltijds Question Renée Montoya, hoewel ze intussen andere betrekkingen heeft met een andere agente. Tenslotte is er nog de interne strubbelingen binnen de familie Kane die rechtstreeks voortvloeien uit Elegy die een intrige toevoegen aan het verhaal en de lezer zeker overtuigen om verder te volgen om zo te zien wat er nu precies die kloof tussen de zusters Kane heeft veroorzaakt.

Uiteindelijk is dit boek een must-have voor iedereen die bereid is door te bijten. Het artwork alleen al is een sublieme belevenis voor elke stripfanaat en mits het opsporen van de Elegy-verhaallijn kan je zeker deze titel smaken, goedkeuren en verlangen naar meer van de erg getalenteerde schrijver en tekenaar J.H. Williams III. Laat ons nu enkel hopen dat we niet nog eens zes maanden moeten wachten op het volgende deel.

Comments

comments


Timaeus

 
avatar