2
Posted 21/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Resurrection Man #1

De oude reeks

Ik had een clevere intro gepland voor deze review. Misschien iets rond zombies of het eeuwige leven, alles voor het publiek, maar toen ik uiteindelijk aan deze review begon zat enkel Minck Oosterveer in mijn gedachten. Terwijl het hoofdpersonage van deze comic, Mitch Shelley, de superkracht heeft om oneindig keer dood te gaan, maar telkens terug tot leven te komen met een nieuwe superkracht, had Minck deze superkracht niet tot zijn beschikking. Ik wil dan ook namens het hele Brainfreeze-team deze review opdragen aan zijn nagedachtenis en de familie ons medeleven betuigen.

Dit gezegd zijnde moeten we toch overgaan tot de orde van de dag. Resurrection Man lijkt voor velen als een totaal nieuw personage, maar niets is minder waar. Schrijvers Dan Abnett en Andy Lanning, die opnieuw het schrijven voor hun rekening nemen in deze comic hadden eind jaren ’90 reeds een 27 delen tellende reeks die jammergenoeg werd stopgezet door een slechte verkoop. Het personage dwaalde verder rond in de obscuriteit tot het opnieuw van onder het stof werd gehaald voor deze reboot.

Het verhaal begint meteen met een perfecte introductie tot wie Mitch Shelley is. We zien hem in een mortuarium opgebaard liggen, waar hij opnieuw tot leven komt en meteen ons introduceert tot zijn nieuwe kracht: het beheersen van metaal en magnetisme (Magnetostyle). Een gedachte dwaalt door de geest van Shelley: hij moet een vlucht halen naar Portland. Eenmaal op het vliegtuig wordt hij vergezeld door een wulpse dame die in een ware Final Destination stijl de achtergrond geeft van de rest van de passagiers en vervolgens overgaat tot het vernielen van het vliegtuig in een demonische vorm. Resurrection Man probeert haar nog te stoppen, maar wordt op een heel creatief einde geconfronteerd met een nieuwe sterfscène.

Verder ga ik niet al te veel prijsgeven van deze comic want ik wil toch mensen overtuigen om deze strip aan te schaffen en de set-up voor wat belooft een epische serie te worden zelf te ervaren. Ikzelf alsook ugh keken er uit naar deze titel omdat het concept briljant en heel creatief kan worden ingevuld. Ik kan hierbij bevestigen dat dit wel degelijk het geval is. Vooral de eigenaardigheid van Shelley’s superkrachten wordt heel goed ingevuld door tekenaar Fernando Dagnino (Generation Lost, Superman). Daarnaast is ook de rest van het artwork zeker van een heel hoog niveau en doet zijn stijl me heel erg denken aan ster Ivan Reis (Green Lantern, Aquaman).

Toch ben ik niet 100% overtuigd dat het boek een echte must-have is. Daarvoor is het plot toch iets te warrig en worden we vaak geconfronteerd met personages waar we geen voeling mee hebben en zelfs niet weten wie ze zijn of wat ze doen. Het is een nadeel van het snelle tempo die Abnett en Lanning in hun boek steken, maar ik vertrouw er wel op dat deze zaken duidelijk worden naargelang de issues zullen vorderen.

Deze comic is samengevat zeker eens een aanschaf waard. Ik zal niet zeggen dat iedereen deze comic evenveel zal smaken als ikzelf, maar het is toch leuk om eens een aparte held te volgen en daarnaast is de set-up voor wat volgt en de schaal die Abnett en Lanning proberen te geven aan het boek zeker een garantie voor heel interessante verhaallijnen. Ik kijk zeker uit naar issue 2.

Comments

comments


Timaeus

 
avatar