0
Posted 21/09/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Review Osborn: Evil Incarcerated

That word … opportunistic, it’s defined by an absence of ethics. Setting aside the obvious absurdity of holding a dog to a moral code … that code is a simpleton’s view of the universe.

De figuur Norman Osborn heeft al vele watertjes doorzwommen.In het prille begin was hij gewoon de vader van Peter Parker (Spider-Man) zijn beste vriend Harry Osborn. Osborn was een zeer, zeer rijke en ronduit briljante industrialist wiens excentrieke gedrag zich gewoon beperkte tot een wel erg raar kapsel. Zo raar dat zelfs de New Avengers er discussies over voerden wat er daarboven nu net aan de hand is! Enige tijd later ging er vanalles mis in het leven van Norman en trok hij een groen met paarse plunje aan en veranderde zichzelf in de superschurk Green Goblin. Al vrij snel werd hij misschien wel dé grootste vijand van de jonge Spider-Man. Zo is Norman in zijn Green Goblin identiteit onder andere verantwoordelijk voor de dood van Gwen Stacy, het liefje van Peter Parker. Nadat hij opgesloten werd voor zijn misdaden en er wonderbaarlijk genoeg in wist te slagen iedereen te overtuigen dat hij genezen was, kwam Osborn aan het hoofd te staan van het superheldenteam de Thunderbolts. Tijdens het Secret Invasion event was het Osborn en niet één van de vele superhelden die de wereld verloste van de Skrulls! Hierdoor won Norman enorm veel aan populariteit bij het Amerikaanse publiek en mocht hij de gevallen Tony Stark (Iron Man) vervangen als hoofd van defensie. S.H.I.E.L.D. werd H.A.M.M.E.R., Avengers werden Dark Avengers enzovoort. Pas tijdens zijn gefaalde invasie van Asgard, zagen we dat Osborn nog steeds compleet gestoord was en zijn gezicht groen had geschilderd. Nu, opgesloten voor zijn misdaden wacht hij op zijn proces …

Hier begint ook meteen het verhaal van Osborn: Evil Incarcerated. In Washington DC heeft men een spoedvergadering bijeen geroepen voor het Senaatscommissie voor mensenrechten. Al de aanwezigen zijn het over één ding eens: er is een probleem dat zal en moet worden opgelost, een probleem in de persoon (of personen?) van oorlogsmisdadiger Norman Osborn. Er rest hen echter nog een zeer delicaat punt van discussie: wat in hemelsnaam gaan ze met hem aanvangen, hoe moeten ze hem berechten, waar kunnen ze hem voor aanklagen, wordt het een militaire of burgerlijke rechtszaak, … Kortom het is maar een hoopje ongeregeld. De situatie is zo erg dat Osborn nog niet eens is aangeklaagd en als dat niet snel gebeurt dan moeten ze hem helaas vrijlaten. Na een hevige discussie wordt er besloten om Norman van de supervillain gevangenis The Raft te transporteren naar een zeer hush-hush faciliteit die niet eens door de overheid wordt beheerd! In alle geheim worden alle dossiers over Norman Osborn en zijn laten en doen geclassificeerd als staatsgeheim en niemand lijkt het op te merken dat Osborn verdwenen is. Dat is tenminste tot het moment dat reporter Norah Winters van haar baas Ben Urich de opdracht krijgt om een interview met de geduchte crimineel te versieren. Winters gaat op zoek naar de waarheid en komt zo op het spoor van de mysterieuze verdwijning van Norman Osborn, de betrokkenheid bij deze ontvoering van enkele senators, de uiterst geheime locatie van deze instelling en het bestaan van een enorm geheimzinnige cultus rond de Green Goblin persona van Norman Osborn. Jammer genoeg voor haar, zorgt haar reportersinstinct ervoor dat ze betrokken geraakt bij alle heisa en intrige rond Osborn en ze zo tenmidden een gevangenisrel terechtkomt …

Nieuwkomer Kelly Sue DeConnick kennen jullie misschien van het zevende volume van 3O Days of Night: Eben And Stella en volgens de cover van Osborn: Evil Incarcerated ook van Sif. Verder staat ze vooral bekend om het vertalen van Japanse manga’s naar het Engels. Toch levert ze met deze miniserie over het verdere relaas van een wel zeer krankzinnig en gevaarlijk man een interessante comic af. Vele comicliefhebbers zullen haar manier van vertellen zeker weten te waarderen. Zo laat ze hoofdrolpersonage Norman Osborn nooit verbergen dat hij fouten begaan heeft en dat hij een enorm gestoord en arrogant persoon is. Toch is hij ook niet te krankzinnig, Osborn is nog steeds in bezit van zijn intellect en slaagt er goed in om op zeer korte tijd een succesvolle strategie te bedenken. Ze voelt zich duidelijk enorm goed thuis in dit wereldje van corruptie en politieke intriges en als je het mij vraagt lijkt het me raar dat we met deze reeks het laatste van haar gehoord zullen hebben.

Tekenares Emma Rios die reeds enige ervaring heeft in het Marvel wereldje door aan de Amazing Spider-Man reeks te werken, haar werk bevalt me echter helemaal niet. In alle eerlijkheid moet ik toegeven dat dit vooral komt omdat haar tekenstijl wel duidelijk gebaseerd is op die van de Japanse manga en anime. Hierdoor had ik de hele tijd het gevoel alsof ik niet een comic, maar een manga in mijn handen had en dit beviel mij helemaal niet. Als resultaat vind ik dus ook dat ik niet echt een positief oordeel over de tekenstijl kan vellen. Ook is haar tekenstijl nogal ruw (wat op zich nog past bij het verhaal) maar met momenten oogt het gewoonweg slordig en onafgewerkt …

Uiteindelijk heb ik wel enigszins van de comic genoten, ondanks dat het enorm aanvoelde als een manga. Maar ik ben er meer dan zeker van dat deze comic beter had geweest met een passende tekenstijl. Gelukkig is er het zeer, zeer korte extra verhaaltje van Warren Ellis dat wél goed getekend werd en uiteraard ook enorm meesterlijk geschreven is!

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be