1
Posted 18/09/2011 by Arno in Columns
 
 

Weekly dose of Fear Itself deel 19 – Review van de zesde issue, Hulk Vs Dracula, New Avengers, The Monkey King, Journey into Mystery en eerste kijk op The Mighty!

Welkom bij de 19e Weekly dose of Fear Itself, jouw gids tot het Marvel-event van het jaar! De afgelopen week heeft Marvel ons alweer overspoeld met een heleboel tie-ins, maar wees gerust, in deze en de volgende editie zullen ze allen passeren. Deze week bijten we natuurlijk de spits af met een review van de voorlaatste issue uit de kernreeks: Fear Itself #6 – Blood-Tied and Doomed! Verder hebben we met Fear Itself – Hulk Vs Dracula #1 het eerste deel van de allerlaatste nieuwe miniserie rond Marvel’s event. Een nieuwe one-shot krijgen we in de vorm van Fear Itself – The Monkey King #1 en de meer traditionele tie-ins die voor deze week werden uitgekozen zijn New Avengers #16 en Journey into Mystery #627! Maar eerst, nog even een korte inhoud van het voorafgaande…

The story so far: Dark Asgard is rising! De hamerdragers van de Worthy hebben overal ter wereld massale vernietiging aangebracht. Hun leider The Serpent, broer van Odin en de zelfverklaarde ware All-Father, raast doorheen New York City. Ondertussen geraakte Thor zwaargewond na een gevecht tegen de getransformeerde Thing en Hulk, werd het onverwoestbare schild van Captain America in stukken gebroken en gaf Spider-Man de strijd op om zijn tante May te zoeken. Heerst er nog hoop voor de aarde wanneer zelfs de machtige Captain America verkondigt dat de Avengers gedoemd zijn om te verliezen?

Review: Fear Itself #6 – ‘Blood-Tied and Doomed‘ (schrijver: Matt Fraction, tekenaar: Stuart Immonen)

Hoewel Fear Itself #5 boordevol actie zat en zeker een verbluffende comic was, vond ik toch enkele karakterisaties van schrijver Matt Fraction een heel pak minder. Vooral Spider-Man en Captain America die op het einde de strijd leken op te geven zat niet echt lekker. Gelukkig zet Fraction met deze Fear Itself #6 deze dingen uit de vorige issue recht. Sterker nog: de schrijver schenkt hier de ene “hell yeah“-moment na de andere!

We starten met de Avengers die onder leiding van Captain America hun gevallen broeder Thor terug naar Asgard dragen. Hoewel Cap bezorgd is dat het volk deze actie gaat zien als een terugtrekking, blijven Luke Cage en zijn New Avengers achter in New York om de chaos onder controle te houden. Terwijl Odin nog steeds zijn Asgardiaanse leger klaarstoomt om de aarde uit de kosmos weg te vegen, wordt hij meteen door een furieuze Captain America op zijn plaats gezet. Persoonlijk vond ik dit een geweldig karaktermoment voor Cap’: zelfs de Asgardiaanse oppergod moet even slikken van de kracht van Steve Rogers zijn woorden! Later krijgen we een zachtere Odin in een zeer mooie vader-en-zoon-moment met een lichtjes herstellende Thor. De dondergod kiest nog steeds duidelijk voor de mensheid en krijgt een Asgardiaans harnas om de Serpent te confronteren en aldus zijn lot te vervullen.

Een spiegeling van het moment met Odin en Thor krijgen we overigens ook bij de Serpent zelf en zijn “dochter” Skadi, voorheen Sin, wat een beetje meer informatie schenkt over de bedoelingen van de überschurk. Verder kent dit deel eveneens de set-up voor de hieronder afgebeelde Mighty wanneer Iron Man samen met de dwergen van Svartalfheim zijn nieuwe wapens komt voorstellen: “Earth’s Mightiest Weapons for Earth’s Mightiest Heroes“. Bring it on, Tony!

Wat ik persoonlijk wel een mindere moment uit de issue vond was Spider-Man‘s korte zoektocht naar tante May. Hij vindt zijn tante wel degelijk, waarna zij hem eraan herinnert dat er aan de quote “with great power, comes great responsibility” nog steeds niets veranderd is. Hierna slingert een terug opgeladen Spidey terug in actie en wordt zijn opgave uit de vorige issue weggewerkt. Mooi zo, maar deze 180°-ommekeer kwam dan toch ook weer iets te snel.

De laatste scènes met Captain America, waarin hij zichzelf zwaar bewapend met enkele shotguns en een militie van gewone burgers vervoegd, zal hoogstwaarschijnlijk wel controversieel worden uitgespeeld in de media (en bij vele conservatievere Amerikanen een glimlach op het gezicht toveren). Toch kon ik deze misschien iets te hard doorgedreven militante “no bullshit“-Captain America beter smaken dan deze in de cliffhanger van de vorige issue. Steve Rogers is kwaad, en zijn gevecht is bij deze duidelijk nog niet voorbij…

Fear Itself #6 is alweer voornamelijk een set-up voor het onvermijdelijke eindgevecht dat er zit aan te komen in het volgende en tevens laatste deel. Maar dankzij de talrijke “hell yeah“-momenten en de alweer prachtige tekeningen van Stuart Immonen doorheen de ganse issue, moet ik eerlijk zeggen dat ik dit deel het beste tot hiertoe vond. Met andere woorden: een dikke, vette aanrader en een teaser van jewelste die je meteen doet snakken naar Fear Itself #7!

Review: Fear Itself – Hulk Vs Dracula #1 van 3 (schrijver: Victor Gischler, tekenaar: Ryan Stegman)

In Fear Itself #5 werd de Hulk, in zijn Worthy-incarnatie als Nul, door Thor in de stratosfeer geslagen. In deze nieuwe minireeks landt hij uiteindelijk terug op aarde, nabij de Karpaten in Oost-Europa. Hier heeft echter Dracula, de eeuwenoude vampierenleider, net zowat alle vampierensektes ter wereld verenigd onder zijn heerschappij. De getransformeerde Hulk hakt, of eerder, smasht zich een weg doorheen Dracula’s troepen en is op weg naar het kasteel van de oppervampier zelf. Tevens valt de heerschappij van Dracula ook niet bij elke vampierengroepering in goede aard, en er zijn er die wel eens van deze Fear Itself-situatie gebruik kunnen maken om hem van zijn troon te stoten…

Deze Hulk Vs Dracula deed me wat terugdenken aan de tie-in van de X-Men tot World War Hulk (2007) of zelfs de animatiefilm Hulk Vs Thor, waarin de Hulk stapsgewijs Asgard aanvalt. In deze eerste issue krijgt de groene gigant te maken met nog maar enkele primaire troepen, in de tweede zullen dit waarschijnlijk al enkele generaals worden en in de derde zal ie oog in oog komen te staan met de grote baas (in dit geval dus Dracula). De issue bevat daarmee een vrij dunne plot maar uiteraard enorm veel actie. De tekeningen van Ryan Stegman (She-Hulks) geven alles wel mooi weer en schrijver Victor Gischler (X-Men volume 3) lijkt van Dracula een schurk te willen maken op het niveau van Doctor Doom. Of hij hierin slaagt is nog maar de vraag, maar ik heb alvast genoten van deze eerste issue maar kijk dan ook meteen al uit naar de derde en laatste, waarin de titel van de reeks eindelijk kan worden waargemaakt.

Review: Fear Itself – The Monkey King #1 (schrijver:, tekenaar: Juan Doe)

Marvel’s nieuwe Monkey King is Sun Wukong. Hij maakte eerder tijdens Fear Itself al zijn debuut in de niet al te best ontvangen tie-in van Iron Man 2.0, waarin in deze one-shot slechts eventjes naar wordt gerefereerd. Daarmee stopt de tie-in tot Fear Itself dan ook zowat. Gedurende de rest van de issue krijgen we de oorsprong en het criminele verleden van Sun Wukong te zien alsook zijn poging om zijn oude leven terug te krijgen. Ik vond het personage in Iron Man 2.0 al enorm arrogant, irritant en oninteressant en deze one-shot van schrijver Joshua Hale Fialkov (Cyblade, Echoes) kan mijn mening niet doen omslaan. De cartoony art van Juan Doe (Fantastic Four: Isla de la Muerte) geeft nog enkele leuke kung-fu scènes weer, maar het mag allemaal niet baten. Deze issue kan nauwelijks een tie-in genoemd worden en valt dankzij het hoofdpersonage al helemaal te vermijden. Dat Iron Fist in één van zijn volgende avonturen meteen maar een Mortal Kombat-stijl fatality uitvoert op deze zogeheten Monkey King.

Review: Journey into Mystery #627 (schrijver: Kieron Gillen, tekenaar: Richard Elson)

So Mephisto walks into a bar… Met deze Journey into Mystery #627 wordt een korte pauze genomen van de avonturen van de jonge Loki en wordt de spotlight geplaats op Mephisto, heerser van (althans een deel van) de hel. Het verhaal wordt gekaderd door een mythe onder barmannen waarin de duivel een bar binnenstapt en zijn verhaal komt doen. Indien de barman dit overleeft, zal hij rijkelijk worden beloond. Hoewel Mephisto niet de werkelijke Satan is, gaat hij toch ook eens zijn avonturen tijdens Fear Itself aan een willekeurige barman vertellen. Wat volgt is een enorm grappige, cynische en interessante comic. Niet alleen Mephisto krijgt een heuse karakterstudie, maar zowat alle wezens in het Marvel-universum dewelke gebaseerd werden op religie en mythologie (denk maar aan de goden en demonen van Asgard, Olympus, etc. dewelke hier toch allemaal netjes naast elkaar bestaan).

Kieron Gillen beschrijft hoe al deze machtige figuren (dewelke je allen zowat kan zien als niet veel anders dan buitenaardse beschavingen) omgaan met Odin‘s plan om de mensheid te vernietigen vooraleer de Serpent te machtig wordt. Schijnbaar zijn we enorm belangrijk in de kosmos, want zonder ons zouden al deze religieuze en mythologische wezens niet eens kunnen bestaan. Ha!

Gillen levert een prachtig verhaaltje af en een goeie introductie tot de positie die vele omnipotente wezens in het Marvel-universum vervullen. Vaste tekenaar Doug Braithwaite nam deze maand echter samen met Loki een pauze, waardoor de art hier wordt voorzien door Richard Elson. Hoewel hij net dat ietsje minder is dan Braithwaite, is zijn klassieke tekenstijl toch nog vrij complementair. Maar zelfs zonder Loki en Braithwaite, blijft Journey into Mystery duidelijk elke maand één van de vaste aanraders.

Review: New Avengers #16 (schrijver: Brian Michael Bendis, tekenaar: Mike Deodato)

Matt Murdock, alias Daredevil de man without fear, wordt in deze issue een New Avenger! Het zou verdorie gaan tijd worden. Hij werd al eens gevraagd om het team te vervoegen door Captain America na het eerste avontuur van het nieuwe team (in New Avengers volume 1 #3), maar weigerde toen vriendelijk. Maar als zelfs Spider-Man, Wolverine en The Thing New Avengers kunnen zijn, dan mag Daredevil naar mijn mening toch ook niet ontbreken.

Schrijver Brian Bendis denkt er duidelijk hetzelfde over, maar gebruikt spijtig genoeg zijn gepatenteerde talking heads (met name Hawkeye) om ons bijna de ganse issue hiervan te overtuigen. Toch valt er nog wel wat actie te bespeuren wanneer Daredevil, Squirrel Girl en de baby van Luke Cage en Jessica Jones redt van Skadi/Sin‘s Nazi-robots. Hiermee is vaste tekenaar Mike Deodato natuurlijk ook weer in zijn nopjes. Bendis laat de issue al enkele weken na Fear Itself eindigen, wat mij toch een vergissing lijkt (gun de lezers toch tenminste de illusie dat niet elke Avenger heelhuids uit het event komt!). Hiermee geeft de schrijver de indruk dat Marvel’s grote event voor hem gewoon maar een hobbeltje in de weg lijkt te zijn, dat niet zozeer zijn aandacht waard is. Al bij al was New Avengers #16 nog wel een degelijke issue van de reeks en krijgt het team met Daredevil zeker wel een waardig nieuw lid, maar verwacht niet veel dialoog over de gebeurtenissen van events dewelke niet door Bendis zelf werden geschreven zoals Fear Itself of zelfs het zwaar op Daredevil gefocuste Shadowland.

Tot zover deze editie van Weekly dose of Fear Itself. Volgende week zijn we er uiteraard weer met reviews van Black Panther – The Man Without Fear #523, Ghost Rider #3 en Alpha Flight #4! Tot de nieuwe tie-ins die Marvel zal uitbrengen behoren dan weer Avengers #17, Uncanny X-Men #543 en Invincible Iron Man #508! Ten slotte worden de minireeksen weer enorm goed vertegenwoordigd met de laatste delen van Fearsome Four en Uncanny X-Force, alsook de voorlaatste van The Home Front en Youth in Revolt! Geniet hieronder alvast nog even van de eerste kijk op de Mighty, Fear Itself #7 – Thor’s Day en enkele verdere tie-ins deze maand en graag tot volgende week!

The Mighty van links naar rechts: Ms. Marvel, Iron Fist, Dr. Strange, Iron Man, Red She-Hulk, Wolverine, Black Widow, Hawkeye en Spider-Man!

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.