0
Posted 14/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Gladstone’s School for World Conquerors #5

What? What kind of rubbish am I reading?

Gladstone’s is voor mij elke maand een van mijn favoriete reeksen om te lezen. Het is niet het best getekende, noch het best geschreven, maar voor mij is de setting gewoon iets waar je als comicfanaat al van kindsbeen af van hebt gedroomd, maar nooit de kans hebt gekregen te beleven. Gladstone’s biedt me toch de kans om mij in te leven erin. Waarin? Supervillain zijn natuurlijk!

In deze vijfde issue al van deze reeks bevinden we ons aanvankelijk op de schoolbanken waar Napoleon les geeft in strategie. Kid Nefarious, het hoofdpersonage, is echter meer geïnteresseerd in een tussen zijn boeken gemoffeld comicbook waarin zijn vader en illustere supervillain Mister Nefarious wordt verslagen door Red Stormbreaker, een superheld. Vooral aan de manier waarop stoort Kid Nefarious zich en hij toont aan zijn vrienden hoe ook hun ouders als knulletjes werden verslagen door dezelfde held. Hij ziet echter dat hij en zijn vrienden een veel betere opleiding hebben gekregen dan hun ouders en mits een samenwerking ze de held wel eens een koekje van eigen deeg kunnen geven. Ze vallen de held aan en op het eerste zich verslaan ze deze makkelijk tot hij zijn ware aard toont en onze ‘helden’ op de laatste pagina in een penibele situatie blijken vast te zitten.

Wat mij zo aantrekt aan deze titel naast het leuke concept, is dat de titel zichzelf niet al te serieus neemt. De stijl blijft heel luchtig en grappig en zorgt er zo voor dat het een titel voor tussendoor is, een veilige keuze tussen de veel te gewelddadige comics die vooral bij Image de plak zwaaien. Het is een comic die je gerust aan jong en oud kunt geven zonder dat een van beide doelgroepen zich uitgesloten of geaffronteerd voelt. Daarnaast is de humor op en top in orde en voel je je echt wel deel van de leerling-villains. Schrijver Mark Andrew Smith (Kill all parents) verdient zeker alle lof voor zijn leuke personages, interessante setting, maar vooral met zijn humoristisch omgaan met alle klassieke superheldenclichés. Het voelt verfrissend aan om eens het perspectief van de villains te zien zonder daar al te zwaarmoedig en psychopatisch in te gaan zoals serieuze villains vaak zijn.

In zijn karakterisering van de personages wordt hij zeker gesteund door zijn tekenaar Armand Villavert Jr. (Zapt, Muppet Robin Hood). Zijn karikaturale stijl leent zich heel goed bij de luchtige stijl, maar tevens de gelaatsuitdrukkingen van vooral Kid Nefarious zorgen voor een soms wel hilarische toevoeging aan de overdreven hartstocht van het personage. Het enige probleem dat ik echter heb bij Villavert, is het veelvuldig ontbreken van achtergronden bij zijn tekeningen. Waar zijn personages heel leuk om zien zijn, blijken ze toch iets teveel in een lege wereld te bestaan. Het geeft de strip soms een artificieel karakter mee en het is jammer dat zo de schoolsfeer van de titel niet zo goed uit de verf komt. Ik hoop dat in de toekomst Villavert er in de toekomst iets aan doet en de wereld wat meer karakter geeft dat een aanvulling geeft op de excellente personages.

De lezers die eerder van serieuze verhaallijnen houden, gaan aan deze comic zeker geen boodschap hebben. Wie echter eens een luchtig tussendoortje wil smaken en een comic lezen die je ook aan de jonge neefjes of nichtjes kan aanraden, moet zeker Gladstone’s school for World Conquerors lezen. Het is een heel grappig boek dat een ludieke blik geeft op hoe supervillains in ware Silver Age-stijl worden opgeleid om later een poging doen om het ultieme doel van een slechterik te bereiken: De wereld veroveren, Mahahahahahahahahahahahahaha!

Comments

comments


Timaeus

 
avatar