1
Posted 12/09/2011 by Gilles in Comics
 
 

Review: Justice League International #1

–          Hey! Is that… Green Lantern?

–          No… It’s Booster Gold! The guy from the beer ads!

Andre Briggs

In een grote stad in de Verenigde Staten hebben de Verenigde Naties een openbaar gebouw, meerbepaald de Hal van Justitie, ingenomen. Schijnbaar met recht en reden. Hoofd van de VN-intelligentieservice Andre Briggs wil de leiders van diverse landen overtuigen dat ze een superheldenteam nodig hebben. Bij de Justice League doen ze natuurlijk al hun uiterste best om de wereld voor kwaad te vrijwaren, maar dat team is volledig onafhankelijk. Geen enkele regering heeft er ook maar iets van controle over.

Hoewel niet alle wereldleiders even enthousiast zijn om een superheldenteam te leiden weet Briggs hen met doorslaggevende argumenten te overtuigen om hem zijn gang te laten gaan. Niet alle superhelden die hij voorstelt worden aanvaard. Zo wordt Plastic Man door de Russische leider geweigerd omdat hij … te maf is. Blue Beetle is nog een beginner, dus hebben ze geen vertrouwen in zijn kunnen. Batman en Green Arrow hebben connecties met de “normale” Justice League en worden daarom als oncontroleerbaar gezien. Diegenen die wel door de kritische keuring geraken zijn: Booster Gold als teamleider, Ice, Vixen, Fire, Rocked Red, August General in Iron, Green Lantern Guy Gardner en Godiva. Het team bestaat uit personen/superhelden van diverse nationaliteiten, wat vanzelfsprekend normaal is bij een team voor de Verenigde Naties.

Andre Briggs had eigenlijk al op de toestemming van de wereldleiders gerekend. Hij heeft de helden al uitgenodigd in de Hal van Justitie. Booster Gold is de laatste die aankomt. Hij ging ervan uit dat hij bij de “echte” Justice League was uitgenodigd, wanneer hij Wonder Woman en Superman niet ziet bij zijn aankomst reageert hij ietwat teleurgesteld. Wanneer hij echter hoort dat er een leiderspositie voor hem is vrijgehouden bij dit alternatief team verandert hij al gauw van mening. Wanneer Booster op de eerste teamvergadering als leider wordt voorgesteld reageert Guy Gardner misnoegd. Hij vindt dat iemand met zijn capaciteiten op zijn minst de leiderspositie moet krijgen in dergelijk “B-team”. Na zijn zegje te doen weigert deze Green Lantern deel uit te maken van het team en begeeft hij zich naar buiten. Op het dak van het gebouw ontmoet Guy niemand minder dan Batman. Deze alom aanwezige held vertelt aan zijn groene kompaan dat hij vermoedt dat er meer achter het idee van Biggs zit dan enkel een team samen te stellen voor de bescherming van de mensheid. Onze detective zou wel eens gelijk kunnen hebben…

Wanneer de Justice League International voor hun eerste opdracht, met een speciaal door Queen Industies ontworpen voertuig, vertrekt blijkt Batman de piloot van dienst te zijn. Het team begeeft zich voor hun eerste missie naar Peru, waar ze met een grote dreiging geconfronteerd worden.

Justice League International #1 – The Signal Masters part 1 heeft me nog niet kunnen overtuigen. Het is niet de eerste versie van dit team, maar het heeft iets gemeen met de vorige versies dat ik eigenlijk jammer vind. Batman wordt bij quasi ieder team gevoegd vanwege zijn populariteit, voor deze versie is dat natuurlijk niet anders hoewel hij er niet “officieel” deel van uitmaakt. Het is eigenlijk gewoonweg een marketingtruc. Het verhaal is echt een inleiding, maar de lezer wordt bij het begin van het verhaal echt in een discussie geworpen. Waarom dit debat wordt gehouden is eigenlijk niet volledig duidelijk. De VN heeft blijkbaar een team nodig, maar waarom precies? Kunnen ze de Justice League niet contacteren wanneer zij hun diensten nodig hebben? Andre Briggs lijkt me trouwens ook veel te veel op de ultimate-versie van Marvel haar Nick Fury. Ik wil dit idee zeker en vast niet afkraken want dat zou niet eerlijk zijn, maar ik had er wel hogere verwachtingen van. De volgende delen blijven voorlopig sowieso op mijn leeslijst staan, maar ik denk dat ik dit met andere verwachtingen ga moeten lezen om niet teleurgesteld te zijn. Aan de andere kant blijven er heel wat vragen uit het verhaal onopgelost, als die geleidelijk aan worden verklaard kan het niveau van de reeks misschien de hoogte in schieten. Laat ons hopen dat schrijver Dan Jurgens dit nummer gewoon nodig had om zijn verhaal op te kunnen bouwen. Het tekenwerk van Aaron Lopresti mag er zijn, al sta ik er redelijk neutraal tegenover. Om het in commerciële tv-termen te zeggen: Ik mis een beetje dat “waw-gevoel”. Misschien brengt oktober raad en voldoening?


Comments

comments


Gilles

 
avatar