3
Posted 12/09/2011 by Arno in Comics
 
 

DCnU Special: Green Arrow


Welkom bij DCnU Special, een nieuwe reeks specials gedurende september in het licht van de DC relaunch! De Brainfreeze-crew gaat hierin enkele bekende en minder bekende DC-personages van naderbij bekijken met als bedoeling jullie warm te maken voor hun nieuwe reeksen deze maand. We maken jullie niet alleen wat meer vertrouwd met de geschiedenis van deze superhelden (en schurken!), maar kijken dus ook meteen naar hun vernieuwde positie in het DCnU! Deze week beginnen we met Oliver ‘Ollie’ Queen, beter bekend als Green Arrow

DC’s residente superheld met pijl en boog verscheen voor het eerst in de anthologiereeks More Fun Comics #73 uit 1941 en werd gecreëerd door de legendarische DC-schrijver en redacteur Mort Weisinger (Superman) en tekenaar George Papp (Superboy, Legion of Super Heroes). In zijn eerste verhaal, getiteld Case of the Namesake Murders verscheen de Emerald Archer al meteen tezamen met Roy Harper, alias zijn sidekick Speedy. Zijn oorsprongverhaal werd pas later uit de doeken gedaan (in More Fun Comics #89) en werd, zoals het geval is bij vrijwel alle superhelden, doorheen de jaren keer op keer herschreven en aangepast waar nodig.

Het hier bij Brainfreeze recentelijk gereviewde Green Arrow: Year One uit 2007 door Andy Diggle en Jock (The Losers) luidt echter als de meest gebruikte, modernste en waarschijnlijk ook beste incarnatie van Green Arrow’s oorsprong. Hierin komen we te weten dat Oliver Queen een rijkeluiszoon/playboy was die na een uit de hand gelopen feestje op een jacht overboord sukkelde en aanspoelde op een schijnbaar verlaten tropisch eiland. Om te kunnen overleven maakte hij hier zijn eerste boog en ondervond hij dat hij er in feite vrij goed mee overweg kon. Hij merkte ook dat hij niet de enige was op het eiland: de plek werd namelijk gebruikt door drugsfabrikanten die de plaatselijke bevolking tot slavernij dwongen. Na het redden van de locals keerde hij met een nieuwe missie in het leven terug naar de bewoonde wereld: hij zou zijn eigen fortuin en vaardigheden met pijl en boog aanwenden tot het beschermen van de onderdrukten als Green Arrow, de residente gemaskerde misdaadbestrijder van Star City. Hij maakte hierbij echter geen gebruik van werkelijke pijlen, maar van hoogtechnologische ‘trick arrows’, zoals pijlen dewelke een net afvuurden, pijlen met traangas en mijn persoonlijke favoriet: de gevreesde vliegende bokshandschoen.

Green Arrow en Speedy in een simpelere tijd

Robin Hood + Batman = Green Arrow?

Uiteraard werd Green Arrow gedeeltelijk geïnspireerd door die andere groene boogschutter, Robin Hood, maar in zijn vroege avonturen in de Golden en Silver Ages kon Ollie eigenlijk simpelweg gezien worden als een boogschietende variant op Batman. Net zoals Bruce Wayne was Ollie immers eveneens een playboy/miljonair en als Green Arrow had hij een pijl voor elke situatie (gelijkaardig aan Batman’s utility belt). Ook maakten hij en Speedy gebruik van een Arrowplane, een Arrowmobile en ja, zelfs een Arrowcave! Deze gelijkenis met Batman zou vele jaren later ook terugkeren in de televisiereeks Smallville. Vermits de producers geen toestemming kregen om Bruce Wayne/Batman te gebruiken in de reeks, werd er gekozen voor Oliver Queen/Green Arrow voor de rol van Clark’s beste (en rijkste!) vriend die tevens een geheim leven leidde als superheld. (een rol die acteur Justin Hartley best wel goed lag, naar mijn mening).

Green Arrow in zijn nieuwe look, tesamen met Black Canary

Doorheen de Silver Age (midden jaren ’50-eind jaren ’60) werden enkele avonturen van Green Arrow getekend door comicslegende Jack Kirby, en werd het personage het eerste nieuwe lid van de Justice League (in Justice League of America #4 uit 1961). Ook ontmoette hij zijn “pretty bird” en uiteindelijk meest langdurige liefdesinteresse: de misdaadbestrijdster Dinah Lance, alias Black Canary.

Eind jaren ’60 kreeg het personage echter een fikse update door het toenmalige Batman-team van schrijver Dennis O’Neill en tekenaar Neal Adams: hij werd niet alleen voorzien van een nieuw kostuum en zijn trademark Van Dycke-baard (genoemd naar de in ons eigenste Antwerpen geboren 16e-eeuwse kunstenaar Anthony van Dycke), hij verloor ook zijn fortuin en kreeg een ruwere persoonlijkheid. Green Arrow was nu een sociale kruisvaarder, die eerder gebrand stond op sociale verandering en niet zozeer meer was begaan was met het stoppen van gewone misdadigers en superschurken.

Een Green Arrow voor het volk

In de legendarische run van O’Neill en Adams uit eind jaren ’60-vroege jaren ’70 werd deze nieuwe Ollie gecontrasteerd met Hal Jordan, de Green Lantern. Beide mannen trokken doorheen het Amerika van deze tijd en hielden er een diepe vriendschap, maar tegenstrijdige politieke visies op na: Green Arrow was een linkse anarchist, terwijl Green Lantern eerder een naar rechts toeleunende liberaal was (hij is tenslotte een intergalactische politie-agent).

In de Green Lantern/Green Arrow-reeks vond meteen ook één van de bekendste en meest gerenommeerde verhalen rond het personage ooit plaats. In Snowbirds Don’t Fly uit nummers 85 en 86, kwam Ollie te weten dat zijn voormalige sidekick Speedy heroïne begon te gebruiken nadat hij zich verlaten voelde door zijn mentor (en vaderfiguur). Deze antidrugsverhaallijn zou het verdere leven van zowel Ollie als Roy bepalen.

“My Ward… is a Junkie!”

Maar, hoewel de reeks een kritisch succes was en tot op de dag van vandaag beschikbaar blijft in enkele trades, zaten in de jaren ’70 de verkoopscijfers niet echt mee. Hierdoor werden beide heren uiteindelijk terug in meer traditionele superheldenverhalen gestopt. Toch kenden de sterke politieke overtuigingen van Green Arrow enkele heropflakkeringen doorheen het decennium: zo werd hij een columnist in zijn geheime identiteit en in Worlds Finest Comics #255 (1979) verloor hij zelfs nipt een campagne om burgemeester te worden van Star City.

Green Arrow gaat grim ’n gritty

In 1983 kreeg het personage zijn allereerste korte soloserie waarin er wat meer aandacht werd besteed aan zijn rivaliteit met de superschurk Count Vertigo, dewelke misschien wel zijn meest prominente aartsvijand kan worden genoemd.

Green Arrow in The Longbow Hunters

Maar in 1987 begon schrijver/artiest Mike Grell (Aquaman, Superboy and the Legion of Super Heroes) met de miniserie The Longbow Hunters aan alweer een heuse metamorfose voor het personage. Grell’s uiteindelijk meer dan tachigtig issues durende run op Green Arrow zag Ollie met Dinah verhuizen naar Seattle. De reeks werd gericht op een volwassen publiek, en alle superheldenelementen en verwijzingen naar het grotere DC-universum werden bewust achterwege gelaten. Zo werd hij bijvoorbeeld nooit bij zijn superheldennaam genoemd en wanneer zijn oude vriend Green Lantern een gastrol kreeg, was dit in burger als Hal Jordan en niet als ringdrager. Ollie schoot deze keer ook met scherp: hij gebruikte dus echte pijlen, waarmee hij verkrachters, pedofielen en drugsdealers verminkte of zelfs doodde. Ook werd in deze run Ollie’s relatie met Dinah serieus op de proef gesteld: Ollie was namelijk zijn womanizer-streken nog niet verleerd, en ontwikkelde een sterke aantrekking tot gevaarlijke vrouwen zoals de Japanse huurmoordenares Shado (waarmee hij later na een onenightstand een zoon, Robert, mee kreeg).

Na de tenure van Mike Grell en kort nadat hij gedumpt werd door Dinah (de eerste keer van velen), keerde Green Arrow alweer terug naar een meer traditionele superheldenrol. Kort nadat hij schijnbaar zijn beste vriend Hal Jordan (die gedurende deze tijd bezeten werd door de entiteit Parallax) tragisch van het leven moest beroven in het event Zero Hour (1994), werd Ollie echter zelf gedood terwijl hij een plan van eco-terroristen om Metropolis op te blazen verijdelde (Green Arrow #100-101). Een leuk detail: in dit verhaal zat Ollie vast met zijn linkerarm en weigerde om Superman zijn arm te laten amputeren en hem alsnog te redden. In Frank Miller‘s alternatieve toekomst uit The Dark Knight Returns (1986) zien we dan weer wel een éénarmige Green Arrow opduiken, dewelke zijn linkerarm wel degelijk kwijtspeelde aan Superman.

De dood van Green Arrow boven Metropolis

Ollie en Connor, vader en zoon, beiden Green Arrow

Green Arrow: Rebirth

Na de dood van Ollie werden zijn pijl, boog en kostuum overgenomen door een monnik genaamd Connor Hawke, die uiteindelijk Ollie’s eigenste zoon bleek te zijn uit alweer een eerdere relatie. De nieuwe Green Arrow zette de carrière van zijn vader glansrijk voort en vormde eveneens een diepe vriendschap met Kyle Rayner, Hal Jordan’s jongere opvolger als Green Lantern. Maar, net zoals alle goeie superhelden, bleef Ollie echter niet zeer lang vastzitten in de eeuwige jachtvelden. In Quiver (2001), de eerste verhaallijn van een nieuwe reeks geschreven door filmmaker en Kevin Smith (Clerks, Dogma) en later verdergezet door Judd Winick (Batman: Under the Hood), gebruikte de nog steeds als de immens machtige Parallax vertoevende Hal Jordan zijn krachten om Ollie terug tot leven te wekken. Toen hij uit de dood terugkeerde, herinnerde hij zich (zeer handig!) aanvankelijk de donkere jaren vanaf The Longbow Hunters niet meer (alsook de hierin eeuwige discussie opwekkende scène waarin Black Canary al dan niet verkracht werd door criminelen).

Mia Dearden als Speedy

Ollie herverkreeg hierna zijn fortuin en ook zijn relaties met zijn zoon Connor, surrogaatzoon Roy (nu de Teen Titan Arsenal) en Black Canary gingen er geleidelijk op vooruit. Hij kreeg ook een nieuwe Speedy: de door hemzelf getrainde en uit de kinderprostitutie geredde Mia Dearden (één van de weinige seropositieve personages in comics). Ten slotte keerde ook zijn beste maat Hal Jordan terug tot zijn oude, power ring-hanterende zelf in Green Lantern: Rebirth (2005).

Rise and fall

In de afgelopen jaren werd Ollie eindelijk burgemeester van Star City en na veel vijven en zessen trouwde hij met Black Canary (waaruit meteen ook een kortstondige duoserie uit voortkwam door Judd Winick). Maar het geluk kon alweer niet blijven duren. Eerst raakte zijn zoon Connor haast verlamd door een kogel die voor Ollie zelf bedoeld was, en later werd Roy (inmiddels Red Arrow bij de Justice League) in de miniserie Cry for Justice (2007) verminkt door de superschurk Prometheus. Naast het ontnemen van Roy zijn rechterarm zorgde Prometheus ook voor een zware bomaanslag in Star City, dewelke ondermeer aan Roy’s pasgeboren dochter (en Ollie’s petekind) Lian het leven kostte. Hierdoor raakte een gebroken Roy alweer aan de drugs en keerde hij terug naar zijn Arsenal-identiteit.

Ollie’s dodelijke wraak op Prometheus

Overmand door woede en verdriet, werd ook Ollie steeds meedogenlozer in het opsporen en vangen van criminelen en vermoordde hij Prometheus uiteindelijk in koelen bloede door hem een pijl dwars door het hoofd te jagen. Hierna werd hij in het mini-event Rise and Fall zelf opgejaagd door zijn oude vrienden in de Justice League, kreeg hij de trouwring van Dinah terug en verloor hij zowel zijn burgemeesterschap als zijn bedrijf Queen Industries.

Uiteindelijk zocht hij toevlucht in het mystieke stervormige bos, dat tijdens Brightest Day verscheen te midden van het vernielde centrum van Star City. De setting van de Green Arrow-verhalen lag hiermee nu pas werkelijk zeer dicht bij deze van Robin Hood en de recente reeks van schrijver J.T. Krul zag Ollie een nog steeds nazinderend Star City beschermen vanuit zijn schuilplaats in het bos. Ook kon hij hier op zijn eentje zijn daden van de afgelopen tijd en zijn schuldgevoelens hieromtrent overpeinzen en opnieuw proberen in te zien wat het betekent om een superheld te zijn.

Green Arrow in het DCnU

Green Arrow circa Brightest Day

Het is ook deze J.T. Krul die de nieuwe nummer #1 van Green Arrow voor zijn rekening zal nemen, samen met tekenaar Dan Jurgens (Superman, Booster Gold). Hierin zal Ollie alweer te zien zijn in zijn oude, vertrouwde rol als een playboy/biljonair en CEO van Queen Industries, dewelke nu als geen ander de door zijn bedrijf gemaakte wapens kan hanteren (hoewel pijl en boog nog steeds zijn geliefkoosde tuigen zullen blijven). Maar in het DCnU zal Ollie ook jonger en ietwat roekelozer zijn, ongetwijfeld deels geïnspireerd door de versie van het personage uit Smallville. Tevens zal hij gebruik maken van een geheim technisch team (werknemers van Queen Industries) en zowat de gehele wereld rondtrekken. (zijn primaire thuisbasis wordt echter terug in Seattle geplaatst).

Justin Hartley als Green Arrow in Smallville

J.T. Krul omschreef het karakter van Green Arrow onlangs als dat van een man die er alles wil aan doen om de wereld een betere plek te maken. Hij mag dan wel stinkend rijk zijn, maar blijft in zijn hart een man van het volk. Hij zal de minderbedeelden zeker proberen te helpen door zijn multinational, maar eveneens als een gemaskerde misdaadbestrijder (wiens identiteit in dit nieuwe DC-universum voorlopig geheim zal blijven). Maar, zoals zijn geschiedenis hierboven wel al doet uitschijnen, is Green Arrow een superheld die zijn goedbedoelde missie regelmatig wel eens te ver kan drijven en achteraf hiervoor zijn verantwoordelijkheid moet zien te nemen.  (en zelfs dit verantwoordelijkheidsgevoel kan bij momenten verstek geven, want hij heeft al wel eerder zijn vrouwen, kinderen en sidekicks in de steek gelaten).

In de nieuwe reeks zal Krul zich echter wel voornamelijk focussen op Ollie zelf (fans van Black Canary en Arsenal worden alvast doorverwezen naar respectievelijk Birds of Prey en Red Hood and the Outlaws) en hoogstwaarschijnlijk alweer lichte aanpassingen maken aan zijn karakter en oorsprong. Maar het mag ondertussen al wel duidelijk zijn dat Green Arrow doorheen de jaren is uitgegroeid tot veel meer dan gewoonweg Robin Hood in een groen Batmanjasje. Hij groeide niet alleen uit DC’s meest politiek actieve superheld, maar tot één van de meest menselijke en onvoorspelbare personages in haar superheldenpantheon. Vandaar dat we hier bij Brainfreeze reikhalzend uitkijken naar wat de toekomst zal brengen voor de Emerald Archer (met of zonder vliegende bokshandschoen). Green Arrow #1 ligt nu in de winkels.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.