0
Posted 11/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Warehouse 13 #1

Warehouse 13 is een van de science-fiction-reeksen die zielloze zender Syfy (de belachelijkste naam ooit voor een tv-zender) nu nog onder haar hoede heeft. De reeks is niettemin een van de populairste nieuwe sci-fi-reeksen die in de laatste jaren z’n oorsprong zag. Ze wordt omschreven als een combinatie van Indiana Jones en the X-Files. Natuurlijk is zo’n beschrijving heel aanlokkelijk voor de geek community en heeft de serie ondertussen al vier seizoenen gekregen.

Waarom een review van een serie die op het eerste zicht niet met comics te maken heeft? Omdat Syfy natuurlijk geld heeft geroken en er nu ook een tie-in-comicreeks volgt uit de serie.

Uitgeverij Dynamite die meerdere licensiestrips in hun gamma hebben, gaf de moeilijke taak deze reeks om te zetten naar een geslaagde comic aan schrijvers Ben Raab (Green Lantern, Fantastic Four 2099) en zijn vaste partner Deric Hughes (Living in Infamy). Ze slagen er toch vrijwel in een goeie comic te schrijven.

Het speelt zich af als een standaard aflevering in de serie. De setting in het pakhuis wordt perfect geschetst door een scène waar Pete Lattimer, het hoofdpersonage in de reeks, à la Indiana Jones een gouden koekjespot pakt waar een oneindige voorraad aan Chocolate Chip-koekjes in zit. Het toont de humor van de reeks, maar schetst ook de variëteit die de soms onschuldige, soms dodelijke artifacten die het pakhuis herbergt wel hebben.

De opdracht van beide Warehouse-agenten (Pete heeft een collega, Myka) is het onderzoeken van een aantal geologische anomalieën die mensenlevens eisen en gevolgen lijken van een artifact. Na een standaard onderzoek met de nodige tegenstand van de corrupte, lokale politie vinden ze de dader en zijn merkwaardige wapen, een hamer waarmee de Chinezen de Chinese muur hebben gebouwd, en maken ze het onschadelijk. De comic eindigt met enkele shots in het pakhuis waar baas Artie dezelfde truc als Pete in het begin uithaalt en als slot een paneel dat het volgende deel inleidt.

Deze comic is duidelijk vanuit een marketing-opzicht geschreven. Nergens wordt er uitleg gegeven wie de personages zijn of waarover de strip gaat, terwijl een simpele textbox wonderen zou kunnen doen voor nieuwe lezers. Het resultaat is dat dit voor nieuwe lezers een ramp is en ze meteen verloren zijn in een wereld waar ze niks van begrijpen. Het beoogde publiek dat geen genoeg krijgt van de serie, zal natuurlijk genieten van meer avonturen van hun favoriete helden. Het artwork van tekenaar Ben Morse (War of Kings: Warriors) draagt daartoe bij. De personages zijn herkenbaar en de stijl is helder en ietwat cartoony zodat de toon luchtig blijft. Toch lijken bepaalde panelen onafgewerkt en vlug vlug in elkaar gestoken, wat niet stoort, maar toch wat afleidt.

Kort gesteld is deze strip niet aan te raden aan de gewone lezer die eens een stapje buiten de traditionele comicuitgeverijen wil zetten. Daarvoor is er veel te weinig uitleg aanwezig. De enige mensen aan wie ik deze comic kan aanraden zijn de fans van de reeks. Als je geen genoeg krijgt van Warehouse 13 zal je hier even zoet mee zijn.

Comments

comments


Timaeus

 
avatar