1
Posted 11/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Omac #1

I .. AM …. OMAC

Buddy Blank was lange tijd het enige lid van het One Man Army Corps alias OMAC. Dankzij de satelliet Brother Eye kon de sullige conciërge gebruik maken van wonderlijke, futuristische en hoogtechnologische superkrachten en zo de misdaad bestrijd als de man met de mohawk OMAC. 37 jaar nadat legende Jack Kirby dit gestoorde concept debuteerde, is er eindelijk een nieuwe OMAC ongoing, waar Buddy Blank plaats moet maken voor Kevin Kho, een Aziatische softwaredesigner bij Cadmus Labs.

We zien hem echter pas in de laatste twee pagina’s en dat is wel zonde. De hoofdbrok van OMAC #1 bestaat uit de aanval van de blauwe reus op Cadmus Labs, het gekende researchlaboratorium dat ondermeer the Guardian, Dubbilex als Superboy aan zijn naam verbonden zag pre-reboot. Zijn bewegingen worden gestuurd door een vrouw in een bikini die vanuit een computerscherm OMAC bevelen geeft. Aandachtige lezers weten natuurlijk dat dit Brother Eye is en de gevreesde A.I. doet zijn plan uit de doeken. Hij wil opnieuw deel uitmaken van het Cadmus mainframe, de centrale computer waaruit Brother Eye afkomstig is, maar werd verwijderd omdat hij te gevaarlijk was (Skynet anyone?). OMAC baant zich zonder moeite een weg naar het mainframe en verslaat onderweg een aantal personeelsleden van Cadmus, waaronder de gekende Dubbilex. Brother Eye slaagt in z’n plan en teleporteert OMAC weg waarna hij terug transformeert in Kevin Kho.

Het zijn precies deze laatste pagina’s die tonen waarop de nadruk zal liggen in de toekomst van OMAC. Kho is in tegenstelling tot Blank niet bewust van zijn handelingen als OMAC en is dus een weerloos slachtoffer van de koude intelligentie van Brother Eye. Het zal dus onvermijdelijk eindigen in een confrontatie tussen deze beide aspecten van Kho die met elkaar in strijd zullen gaan.

Voorlopig geeft schrijver en co-publisher Dan Didio (the Outsiders) ons heel weinig om op af te gaan. Naast de ravage die OMAC aanricht, leren we enkel Jody Robbins, Kho’s vriendin en Tony Jay, rokkenjager die achter Jody zit, kennen, maar over de hoofdpersonages komen we maar weinig te weten. Het verhaal dient voornamelijk als set-up, maar vult dit heel anders in dan de andere titels deze week. Didio gaat duidelijk uit van een ‘less is more‘-strategie en hij slaagt daar in. OMAC zorgt ervoor dat de lezer heel veel vragen stelt en deze natuurlijk wil zien beantwoord worden. Daarnaast lijkt ook de strijd tussen Kevin Kho, OMAC en Brother Eye voor een heel interessante uitgangspositie te kunnen zorgen.

Het artwork van Keith Giffen (Ambush Bug) die de laatste tijd voornamelijk als schrijver actief was, is van de hoogste plank. Het toont duidelijk waarom Giffen vroeger nog als een van de populairste tekenaars werd gezien, maar het toont ook de grote invloed die Jack Kirby op zijn werk heeft gehad. Dit zorgt ervoor dat hij de perfecte artiest is om dit boek van zijn tekeningen te voorzien en het is voor mij ook een overredingskracht om dit boek een kans te geven.

Prachtig artwork, een intrigerende verhaallijn en veel potentieel zorgen ervoor dat OMAC zeker een boek is dat je een kans moet geven. Dan Didio heeft met the Outsiders geen zo’n goede naam als schrijver, maar voor mij wist deze eerste issue zeker dat falen uit. Brother Eye zal alvast volgende maand bezit mogen nemen van mijn lichaam om het tweede deel van deze reeks te lezen en ervan te genieten.

Comments

comments


Timaeus

 
avatar