0
Posted 10/09/2011 by Arno in Comics
 
 

Review: Men of War #1

Projectile, moving fast… No! A man… flying like a hypersonic missile. Too fast even to see…

Hoewel de meeste titels die uit de DC relaunch voortkomen bevolkt worden door superhelden en andere bovennatuurlijke wezens, kan deze Men of War #1 wel eens een aangename afwisseling bieden. Hier brengt DC ons terug naar de oorlogscomics van weleer, een genre dat de dag van vandaag niet langer tot de populairste in het medium behoort, maar desondanks eveneens een zeer interessante evolutie doormaakte. Eén van de absolute toppersonages van de dit type comic moet ongetwijfeld wel DC’s eigenste Sergeant Rock zijn, de legendarische oorlogsheld gecreëerd door Robert Kanigher en Joe Kubert dewelke samen met zijn Easy Company furore maakte in de Tweede Wereldoorlog.

Deze Men of War #1 kent twee aparte verhalen, waarvan in het eerste (en langste!) de aanwezigheid van Sgt. Rock sterk voelbaar is. Hier worden we namelijk voorgesteld tot zijn kleinzoon Joseph Rock, een korporaal in het Amerikaanse leger die al meermaals had hogerop kunnen klimmen tot sergeant maar deze boot steeds afhield. Misschien omdat hij vreest om in de voetsporen van zijn grootvader te treden? (het waren tenslotte vrij legendarische combat boots). Na een lange scène waarin Rock op het matje werd geroepen bij zijn meerdere officieren, wordt hij toch nog op een missie gestuurd (één met weinig slaagkans, of wat had je gedacht?).

Dit verhaal vindt wel degelijk plaats in het hedendaagse DCnU, waarin men in militaire missies mede rekening dient te houden met superwezens. Het team van Rock loopt al vrij vlug in een hinderlaag en ziet vanop de grond een heus en allesvernietigend luchtgevecht plaatsvinden tussen twee onbekende supermannen. De cliffhanger die hieruit volgt doet overigens ook al vermoeden dat Joseph Rock zijn lot niet zal kunnen ontlopen…

Eén hint: dit is geen raket

Schrijver Ivan Brandon (Viking, Final Crisis Aftermath: Escape) levert een vrij interessante comic af over klassieke oorlogsvoering in een universum waar superkrachten gemeengoed zijn. De actie tussen de twee onbekende supermannen en de massale vernietiging die ze aanbrengen op de grond komt zeer realistisch, maar werkelijk angstaanjagend over. De eveneens zeer realistische, klassieke tekeningen van Tom Derenick (JLA/The 99) zijn enorm toepasselijk voor dit type comic en m’n petje gaat ook af voor de grijzige, doffe inkleuring van Matt Wilson.

Maar hiermee is de issue nog niet afgelopen! DC liet al duidelijk weten dat Men of War een anthologiereeks zou worden in de stijl van de oorlogscomics van weleer. Deze issue wordt daarmee afgesloten met het eerste deel (van twee) van een korter verhaal van Jonathan Vankin (Hellblazer) en Phil Winslade (Daredevil/Spider-Man). Hier maken we kennis met enkele Amerikaanse Navy Seals dewelke werden gedropt in een onbenoemd land in het Midden-Oosten. Het kortverhaal verloopt vrij snel en  generisch en geeft je in feite niet veel kans om met de personages vertrouwd te geraken. Omdat het veel dichter aanleunt bij een realistische oorlogssituatie, vond ik het daarom meteen al een pak minder interessant dan de situatie van Joseph Rock in het vorige deel.

Maar Men of War #1 blijft zeker wel de moeite voor het deel omtrent de kleinzoon van Sgt. Rock, dewelke ogenschijnlijk de titel zal dragen in de nabije toekomst. De laatste pagina’s van elke issue zullen dan gevuld worden door verschillende korte en meer realistische oorlogsverhalen. Al bij al nog wel een leuk pakketje, en zeker eens de moeite om te proberen voor de lezers die het liefst zo weinig mogelijk spandex in hun comics hebben.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.