1
Posted 10/09/2011 by Gilles in Comics
 
 

Review: Chew vol. 1 – Taster’s Choice

Beets? You mean, the one thing, according to your file, that blocks your little freakshow foodstuff psychic superpower? Are you actually that stupid, Agent Chu, or are you trying to aggravate me? We didn’t hire you for your sterling detective prowess.

Zin in een hapklare comic? Dan moet je zeker eens aan Chew denken!

Tony Chu is een agent bij de Philly PD. Samen met zijn partner houdt hij zich bezig met het opsporen van illegale handel in kip.  In de wereld van Chew is er een tijd geleden vogelgriep ontstaan waardoor het verkopen van dergelijk gevogelte een gevaar betekent voor de volksgezondheid. Tony is niet zomaar de eerste de beste agent, hij heeft een zeer vreemd talent, die eigenlijk ook als een soort vloek mag gezien worden. Tony Chu is een cibopath, dat is een begrip voor iemand die visioenen krijgt van alles wat hij eet. Wanneer hij bijvoorbeeld van een appel bijt weet hij van welke boom deze komt, welke pesticiden er gebruikt zijn en wanneer er werd geoogst. Als hij bijvoorbeeld een hamburger eet, kan hij dan weer de onaangename beelden zien van het slachthuis. Voor zover onze PD-agent weet is er maar één soort voedsel waarvan hij geen enkel beeld in zijn hoofd ziet: bieten… Er zouden in totaal slechts drie mensen zijn op de hele wereld die dit talent zouden hebben.

Op een dag komt Tony, samen met zijn partner John Colby, tijdens een routineklus in een restaurant terecht waar er kip op het menu staat. Daar komt er een kom soep voor de neus van Chu te staan, bij de eerste slok weet hij dat de kok die zijn maal bereid heeft een moordenaar is die zelfs zijn slachtoffers opeet. Prioriteiten moeten gesteld worden en het duo beslist de killer-kok in te rekenen. De inval in de keuken verloopt niet zoals gepland. John krijgt quasi onmiddellijk een hakmes tegen zijn gezicht gesmeten waarna de verdachte het op een lopen zet. John zegt zijn partner dat hij de dader moet inrekenen, waarna ons hoofdpersonage direct de daad bij het woord probeert te voegen. Dit loopt niet van een leien dakje, wanneer Tony duidelijk maakt aan zijn prooi dat hij op de hoogte is van zijn misdaden. Het enige dat hij nog niet weet zijn de namen van al zijn slachtoffers, Tony wil de families op de hoogte brengen wat er met hun geliefden is gebeurd. De psychopaat weigert zich over te geven en snijdt zichzelf de keel over, maar Tony Chu kan nog gebruik maken van zijn talent om zijn informatie te krijgen… Hij neemt een beet van de dode moordende kok.

Deze zaak heeft ernstige gevolgen voor onze held. Er zitten diverse advocaten op de nek van zijn bureau vanwege zijn vreemde aanpak. Zijn chef kan alleen maar beslissen dat Chu zijn badge en zijn pistool moet afgeven. Gelukkig voor Tony komt Mason Savoy op de proppen met een voorstel, onze visioenkrijgende lijkenbijter kan meteen van start bij een speciale divisie van de Amerikaanse Overheid, de F.D.A. Dit agentenbureau weet gretig gebruik te maken van de cibopath-gave van hun nieuwe rekruut. Hij is net van start gegaan op z’n nieuwe job en Tony krijgt al alle dossiers van acht jaar ver die ook maar iets te maken hebben met voedsel of kannibalisme. Mike Applebee, de nieuwe baas van ons hoofdfiguur maakt op deze wijze al gauw duidelijk dat hij niet bepaald opgezet is met hem als versterking van zijn team. Prioriteiten moeten natuurlijk gesteld worden, als eerste eigen zaak krijgt Tony de vinger… enfin, eigenlijk een afgesneden vinger die hij moet weten thuis te brengen. Het verhaal begint hier in volle vaart te komen. Bon appetit!

Chew bruist van de originaliteit, zeker op de Amerikaanse markt waar het overgrote deel van de industrie nog steeds wordt ingenomen door superhelden en capes. Het is een politieserie met komische momenten, actie en zelfs geniale fictieve elementen. Schrijver John Layman (House of M: Fantastic Four) mag terecht fier zijn op zijn werk. De cartoonachtige tekenstijl van Chew vloeit rechtstreeks uit de tekenpen van Rob Guillory, ook hij mag in zijn handen wrijven dat hij met zijn debuut al direct zo’n topper te pakken kreeg. De reeks won de Eisner Award voor beste nieuwe serie in 2010. Chew vol. One: Taster’s Choise bundelt de eerste vijf losse deeltjes van de reeks. Uitgeverij Image toont dat ze, in tegenstelling tot grotere uitgeverijen, niet altijd houden van herkauwen van alom gekende succesformules maar originaliteit ook een kans geven. Als je de Amerikaanse strips enkel ziet als een samentrekking van personages met superkrachten en capes, bewijs jezelf dan maar het tegendeel met Chew. Geloof me vrij, je beklaagt het je niet als gezellig in je luie stoel kan zitten in het gezelschap van Tony, John, Mason, Mike en al de andere kleurrijke personages die de reeks rijk is. Om een lang verhaal kort te maken: lees het!

Comments

comments


Gilles

 
avatar