3
Posted 09/09/2011 by Lav in Comics
 
 

Review: Batgirl #1

The Joker never beat me. The bullet never beat me.

DC maakt het zich graag moeilijk. In plaats van ofwel alles van nul te laten starten of niets, hebben ze besloten dat sommige reeksen en personages toch nog hun verleden van vóór deze relaunch zullen herinneren en Batgirl is daar een van. Voor velen was het een raadsel wat deze veranderingen voor Barbara Gordon zouden teweeg brengen, maar met schrijfster Gail Simone aan het project verbonden, die het personage al lang kent door haar run met Birds of Prey, lagen de verwachtingen hoog. De gebeurtenissen van The Killing Joke, waar Barbara door Joker werd neergeschoten en in een rolstoel belandde, zijn nog steeds relevant. Barbara is ook nog steeds een tijd Oracle geweest, alleen met wat tijdsmanipulatie aan het hoofd van DC vond haar ongeluk pas 3 jaar geleden plaats.
Dit mag zeker niemand tegenhouden om Batgirl te lezen, ook niet de nieuwe lezers. Gail Simone weeft een verhaal samen dat zowel aantrekkelijk is voor trouwe fans van het personage en door eender wie zonder voorkennis kan mee gevolgd worden. Ze loste ze alle verwachtingen in met een verhaal vol actie, karakter ontwikkeling, lichte humor en zorgvuldig geplande plots.

Het verhaal begint met een korte introductie van een nieuwe villain, Mirror. Er is niet zoveel bekend over deze schurk buiten dat de slachtoffers die hij uitkiest allemaal overlevenden zijn van een ongeval. Mirror lijkt kennis te hebben aan welke doden zijn slachtoffers ontsnapt zijn en past zijn moorden toepasselijk aan, zoals in het geïllustreerd wordt met een schipbreuk overlevende. Hij lijkt ook een naamlijstje bij te houden waarop we zien dat Barbara Gordon een van de volgende slachtoffers zal zijn.
Hoe, wat of waar dat Barbara Gordon terug heeft leren lopen is nog niet duidelijk maar ze schiet al wel direct als Batgirl dapper in actie wanneer een gezin geteisterd wordt door een groepje criminelen die zich de Brisby Killers noemen. Door de lezers een kijkje te geven wat er in het hoofd van Barbara omgaat, wordt het duidelijk wat haar zo’n goede Batgirl maakte en iemand anders haar nauwelijks kon evenaarden. Barbara had als Oracle vele fans, maar ze is nog steeds niet te onderschatten als Batgirl.
Wanneer één van de Brisby Killers in het ziekenhuis ligt, zal deze uiteindelijk Batgirl in contact brengen met Mirror. Het feit dat Barbara haar verleden van voor de relaunch meedraagt zal Mirror als vijand net zo interessant maken. Barbara beseft dat ook zij niet veilig van hem is en wanneer zij met hem geconfronteerd wordt en zal moeten leren om haar angsten van het verleden te overwinnen.

De tekeningen van Ardian Syaf zijn dynamisch en vol emotie. Hoewel er veel gebeurt tijdens de actiescenes lezen ze vlot en zijn ze nooit echt te druk en toch met een mooie lay-out verzorgd. Door de kleuren van Ulises Arrealo zitten er tal van referenties naar Batgirl’s oorspronkelijk kostuum dat toch wel een moderne update heeft gekregen.

Na Batgirl #1 te lezen smaakt het naar meer, het voelt goed om Barbara weer met een cape te zien. Het voelt als een ware relaunch aan en geeft al direct een goede indicatie wie het personage is voor nieuwe lezers. Gail Simone neemt haar tijd om ons te tonen hoe Barbara Gordon haar leven, niet alleen als Batgirl maar ook als Barbara zelf, terug oppikt en hoe ze er met omgaat. Het verhaal balanceert momenten van hoop en opluchting met grimmige confrontaties met het verleden en de nieuwe vijand Mirror. Hoewel de eerste issue nog niet alles bloot geeft, zullen stap voor stap vele vragen beantwoord worden. Gail Simone heeft een stevige basis neergelegd om een veelbelovend verhaal op voort te bouwen.

 

Comments

comments


Lav

 
avatar