1
Posted 06/09/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Locke and Key: Clockworks #2

Do you need a hug as bad as I do?

Deze week is er geen twijfel welke comics de meeste aandacht opslorpen. Met de release van Flashpoint #5 en Justice League of America #1 hebben DC Comics de volledige media-attentie naar zich toe getrokken en met gegronde redenen. De beste comic die deze week is uitgekomen hoeven we echter niet in die stal te zoeken, maar eerder bij indie-uitgeverij IDW en hun succesreeks Locke & Key.

Met zo’n statement moet ik natuurlijk verder uitleg geven waarom Clockworks #2, JLA 1 de loef afsteekt. Deel 1 van deze reeks begon vrij atypisch met een flashbackverhaal dat ons een blik gunde in de voorgeschiedenis van het Keyhouse maar vooral van de Omega Key. Het toonde ook welke gevolgen er zullen zijn als de familie Locke deze laatste sleutel niet uit de klauwen van Dodge kan houden. Deze single brengt ons meteen terug bij de gebeurtenissen die Keys to the Kingdom afsloten. Het sleutelwoord is emoties (pun intended).

Joe Hill (Heart-Shaped Box) toont hoe de Lockes hun leven opnieuw proberen op te pikken nu hun grote vijand uitgeschakeld lijkt. De jonge Bode wiens lichaam nu wordt bewoond door Dodge’s geest, toont meteen al een groot contrast met het lieve, bijna schattige, maar nieuwsgierige kind dat hij in de vorige series was. Hill toont dat hij hierbij geen gruwel schuwt om de lezer mee te slepen in het verhaal en met succes.

De hoofdbrok draait echt rond de gevoelens die Kinsey uit haar hoofd heeft geplukt en voordien in een fles opgesloten zaten. Door de handelingen van Faux Bode zijn deze opnieuw vrij en kruipen ze in Tylers hoofd waar ze al diens opgekropte negatieve gedachten in opstand doen komen en hem zo wanhopig krijgen dat hij het huis wil doen afbranden. Kinsey voorkomt dit echter en zorgt ervoor dat de emoties opnieuw op hun plek zitten. Hill eindigt zijn verhaal met een duidelijk contrast tussen de tedere omhelzing van broer en zus die steun zoeken bij elkaar tegenover Dodge die eindelijk de Omega Key in zijn bezit heeft en er nu niets meer in de weg staat om diens snode plan tot vervulling te brengen.

Hoewel de scripts van Joe Hill zoals bijna al elke issue uitmuntend zijn, blijkt de ware ster van Clockworks #2 tekenaar Gabriel Rodriguez (George Romero’s Land of the Dead) te zijn. In een strip waar alles draait rond het al dan niet subtiel weergeven van talrijke emoties is het van primordiaal belang dat de tekenaar op zijn best is. Rodriguez geeft de meest subtiele nuances aan de gezichten van zijn personages. Tyler die van een zelfzekere man naar een psychotische gek gaat, de gespannen situatie tijdens een begrafenis, het pure kwaad dat van Faux Bode’s gezicht afdruipt op het ene moment maar plots overgaat naar ogen die Bambi niet zouden misstaan als hij rond volwassenen hangt, maar ook Kinsey die van vreesloze durfal naar kwetsbaar meisje overgaat, allemaal zo weergegeven dat deze comic zelfs zonder dialogen perfect te lezen valt.

Deze comic toont dat de Eisner Award die de reeks kreeg niet toeval is noch een product van omkoping. Locke & Key verdient alle lof dat het al heeft gekregen, want het niveau blijft consistent. Daarnaast slorpt het je op als ware het een magische sleutel en laat je verwonderd zijn dat je de laatste pagina al hebt omgeslagen. Een toppertje!

Comments

comments


Timaeus

 
avatar