3
Posted 03/09/2011 by Brainfreeze in Comics
 
 

Brainfreeze Crew review: Justice League #1

 

Sinds woensdag ligt de eerste telg van het nieuwe DC-universum in de winkelrekken. Justice League #1 , geschreven door Geoff Johns en getekend door Jim Lee, heeft dus de moeilijke taak om zowel op zichzelf staand te zijn, alsook de perfecte introductie te zijn voor DC Comics’ reboot. Hieronder vind je de mening van de Brainfreeze Crew.

 

Arno:

De nieuwe Justice League #1 schetst een nieuwe start, niet alleen voor het team zelf, maar voor het gehele nieuwe DC-universum en de betekenis van het woord “superheld” voor haar inwoners. In deze nieuwe wereld worden de bekendste helden van DC nog niet aanbeden als de haast goddelijke personages die ze zijn, want het verhaal speelt zich vijf jaar in het verleden af en de wereld maakt nog maar net kennis met rondvliegende aliens, nachtelijke wrekers en Amazoniaanse krijgsters. Het wordt al snel duidelijk gemaakt dat de Justice League ooit wel de grootste en meest geliefde superhelden ter wereld zullen worden, maar voorlopig worden zij en hun soort nog door de mensheid gevreesd.

In dit eerste nummer volgen we voornamelijk Batman en Green Lantern, dewelke elkaar voor het eerst ontmoeten in Gotham City. Hal Jordan vervult de positie van Green Lantern nog niet zo lang (dat valt te merken aan zijn iets grotere ego), maar heeft het gebruik van zijn power ring wel danig onder de knie. Batman gaat in dit nieuwe DCU terug naar zijn aanvankelijke beginstatus als een stadslegende maar wordt schijnbaar regelmatig door bijvoorbeeld het politiedepartement van Gotham City (die weten dat hij wel degelijk bestaat) opgejaagd. Na een confrontatie met een buitenaardse voetsoldaat en een leuk geschreven clash van egos trekt het duo naar Metropolis, waar ze meteen te maken krijgen met een vrij vijandige Superman. Ondertussen wordt er ook aandacht besteed aan Victor Stone, de Cyborg. De voormalige Teen Titan mag nu meedoen met de grote jongens en de sterke aandacht op zijn origine doet vermoeden dat hij nog wel een vrij belangrijke rol zal spelen in de vorming van het team.

DC’s Chief Creative Officer en wonderschrijver Geoff Johns doet waar hij het beste in is: superheldenactie met voldoende aandacht voor degelijke karakterisaties. De tekeningen van Jim Lee zijn, zoals we van hem verwachten, weer prachtig. Toch kent de issue één minpunt, en dat is het feit dat de verhaallijn nu al duidelijk voor de eventuele trade wordt geschreven. De cliffhanger is groots en ik kijk natuurlijk reikhalzend uit naar het vervolg, maar van de allereerste comic van de grote relaunch verwachtte ik toch nog net dat tikkeltje meer informatie. Of toch op zijn minst een blik op de rest van het uiteindelijke team, want Wonder Woman, Flash en Aquaman zijn nergens te bespeuren, ondanks hun prominente plaats op de cover en schetsen achteraan.

Desalniettemin blijft deze Justice League #1 wel een aanrader van jewelste. Interessant is ook dat, hoewel het alweer een buitenaardse invasie is dewelke het team samenbrengt (net zoals in de afgelopen 50 jaar het geval was), ze al meteen één van de grootste schurken, misschien wel de grootste, uit de DC-geschiedenis uit de kast halen om de Justice League samen te brengen. Maar eerst moeten de helden leren samenwerken natuurlijk, en dat zou best wel even kunnen duren. Volgende maand: Superman versus Batman!

 

Malkavian:

Wat me wel opviel was dat Geoff Johns het powerlevel van Green Lantern omhoog heeft gebracht, alsook het ego van Hal Jordan. Batman wordt ook aardig neer geschreven door Geoff, vooral het kalme berekende karakter van Batman komt goed naar boven en het duidt ook ineens de onervarenheid van Hal Jordan aan. Er zitten al leuke dialogen tussen de twee helden en enkele scene’s die me gaan bij blijven.

De belangrijkste vraag is eigenlijk, is Justice League een goede comic. Mijn antwoord is daarop: ja. Dit eerste nummer leest vlot en aangenaam, de tekeningen zijn zalig. Kortom, het heeft alles wat een comic nodig heeft. Maar is dit de juiste comic om DCnU te introduceren? Neen, want Geoffs gekende opbouwende stijl laat wel veel vragen onbeantwoord. Zo weet nog altijd niemand wat ze nu precies met DCnU gaan doen. Ok, ik geef toe, misschien is het iets te veel gevraagd om in één comic te verklaren, maar iets meer informatie had wel gemogen. Nu is het echt een team-up in plaats van een Justice League comic. Want Batman en Green Lantern krijgen volle aandacht, Pre-Cyborg Vic Stone krijgt slechts een paar pagina’s vermelding en als laatste pagina en cliffhanger krijg je Superman te zien.

Om eerlijk te zijn bleef ik op mijn honger zitten maar slaagt DC er wel in om ervoor te zorgen dat ik zeker Justice League #2 in huis ga halen.

Lees hier de volledige review van Malkavian.

 

Timaeus:

Net zoals de rest van mijn collega’s heb ik reikhalzend uitgekeken naar 31 augustus, de dag waarop de wereld verandert en alles in een flash verandert. Nu ik JLA 1 gelezen heb, heeft mijn enthousiasme al plaatsgemaakt voor wat twijfel. Is JLA een goede comic? Dat zeker, daar valt geen twijfelen aan. De wisselwerking tussen Green Lantern en Batman zijn geweldig geschreven en doen heel hard denken aan enerzijds All-Star Batman and Robin, maar ook aan de arc in Green Lantern volume 4 waar Bruce zijn afschuw voor de felgekleurde, eeuwig verlichte Hal Jordan veelvuldig uit.

Geoff Johns schrijft hier één van de beste invullingen van Hal Jordan die hij de voorbije maanden al heeft uitgebracht. De arrogante Jordan en de nuchtere Wayne spelen goed op elkaar in en zowel hun dialogen als hun acties zijn leuk in het verhaal ingewerkt. De onthulling op het einde is geheel naar de schrijfstijl van Johns die altijd eindigt met een bang. Qua artwork is er weinig aan te merken. Jim Lee is en blijft Jim Lee, een levende legende. Zijn taferelen zijn levensvol en leuk om zien. Vooral zijn invulling van de verscheidene constructs is heel creatief en toont dat het niet altijd dezelfde constructs moeten zijn. Toch heeft Lee problemen met onderscheid te maken tussen zijn personages en lijken vooral de gezichten van de verschillende helden wel heel erg op elkaar. Ik verkies dan toch liever de interpretatie die Andy Kubert gaf op het einde van Flashpoint 5.

Ik heb echter bewust de hamvraag opzij gehouden. JLA is een goede comic, een zeer goede comic zelfs, maar het zorgt niet voor een goede start van het DCnU. Ik blijf vooral op mijn honger zitten met iets dat moet dienen als een inleiding op wat nog volgt. Het is jammer dat hun statement “wij schrijven niet voor de trade” meteen overboord wordt gekipt en er voor een lang uitgesponnen intro wordt gekozen. Ik blijf niettemin toch enthousiast uitkijken naar volgende week wanneer het DCnU eindelijk echt van start gaat.

 

Lav:

Velen, inclusief het voltallige Brainfreeze-team, hebben hier op zitten wachten. Een nieuwe start voor DC met hopelijk vele nieuwe fans tot gevolg. Maar hoe zit het nu ineen? Kunnen nieuwe lezers wel degelijk vlekkeloos alles volgen zonder voorkennis terwijl de vertrouwde DC lezers nog steeds nieuwe en uitdagende avonturen voorgeschoteld krijgen?

Momenteel kunnen we daar nog niet echt een antwoord voor geven want eigenlijk is de eerste issue van Justice League niet veel meer dan een teaser. Geoff Johns balanceert een goed evenwicht tussen actie en dialoog waardoor de grote contrasten tussen Green Lantern Hall Jordan en Batman duidelijk in beeld worden gezet. Er worden kleine hints gegeven van wat we in de toekomst mogen verwachten maar veel blijft nog onder een mysterieuze sluier hangen.
Jim Lee’s tekeningen zijn…wel ja, Jim Lee tekeningen. Als artiest kan hij acties zeer dynamisch weergeven die vlot leesbaar zijn, wat belangrijk is bij de drukke achtervolging scènes. Het enig minpuntje is dat Jim Lee, ondanks de kostuums die geupdate werden, zelden vernieuwend overkomt of veel variatie biedt.
Toch eindigt het met een imposante aanwezigheid van iemand die zijn naam op het eerste zicht al geen onrechtvaardigheid doet en kriebelt het om meer te lezen.

Aan iedereen die DCnU op de voet wil volgen, mag deze JL #1 zeker niet ontgaan. Maar we zullen nog even moeten wachten tot het helemaal op gang geraakt.

 

Gilles:

You really want to pick a fight with someone who can create anything he can think of?

Het eerste verhaal in het gloednieuwe DC-universum dat we voorgeschoteld krijgen speelt zich vijf jaar geleden af. We bevinden ons in een periode waarin niemand een flauw idee heeft wat een superheld eigenlijk is. De zogenaamde “supermensen” worden gevreesd en opgejaagd uit onwetendheid. Gotham City vormt hierop geen uitzondering. Batman steekt niet alleen energie in het bestrijden van de misdaad, hij moet ook telkens weer ontkomen aan speciale eenheden die zich inzetten om “zijn soort” van de straten te verwijderen. Midden in een chaotisch tafereel waarin onze Dark Knight net ontkomen is aan zo’n eenheid en hij het opneemt tegen een mysterieus mechanisch wezen, wordt Gotham ineens verblind dankzij het licht van Green Lantern. Na de eerste kennismaking tussen beiden ontstaat een spontane samenwerking tussen deze helden, dit is op het eerste zicht niet zo van harte. Hal Jordan, onze groene gladiator, is nogal zelfingenomen en onderschat zijn nieuwe partner. Hij is al gauw teleurgesteld dat Batman ”maar” een man in een vleermuispak blijkt te zijn… Niet zoals die mysterieuze man uit Metropolis waar men het zo vaak over heeft (al gaat Jordan er wel van uit dat ook hij geen partij voor hem is).

Justice League 1 heeft me niet teleurgesteld. Ik verwachtte een introductieverhaal en ik lijk dat te krijgen ook. Als de league-leden elkaar al zouden kennen of enigszins al banden zouden hebben kunnen we sowieso niet van een echte relaunch spreken. Vanzelfsprekend was ons dit maanden geleden beloofd, maar geef toe, je gelooft het maar volledig wanneer je het voor je neus ziet. Het eerste deel heeft me in ieder geval warm gemaakt om verder te lezen, september wordt een interessante maand. Ik moet er wel bij vertellen, dat als je een diepgaand verhaal verwacht, je toch teleurgesteld gaat zijn. Er is overduidelijk potentieel hiertoe, maar het moet nog evolueren in de latere delen.


Wade Wilson:

Het verhaal leest zeer vlot en bevat al voldoende verwijzingen naar wat nog moet komen. Batman is zijn gewoonlijke wantrouwelijke zelf en beziet Superman als niets meer dan een potentiële enorme bedreiging terwijl Hal Jordan een redelijk vervelend en arrogant kereltje is die zichzelf er van weten overtuigen heeft dat hij met zijn ring alles  kan doen en oplossen. Waarschijnlijk zal het een harde lijdensweg worden eer de leden van het Justice League leren samenwerken. Zeer interessant leesvoer dus.

Verwacht echter géén duidelijkheid omtrent het DCnU! Er werd wel gezegd dat Superman/Action Comics opnieuw begon, Batman deels verder bouwde op zijn voorgeschiedenis en Green Lantern gewoon verder ging met de huidige verhaallijnen maar hier merk je echter niets van. Deze duidelijkheid zal nog lang op zich laten wachten vrees ik, maar toch is dit issue een aanrader en laat het je hunkeren naar meer.

Lees hier de volledige review van Wade Wilson.

 

Alterrock:

“Eindelijk” is het woord dat bij veel comicsfans zal klinken nu Justice League beschikbaar is. Zelf heb ik nog niet zoveel gelezen uit het DC-universum. Mede omdat het moeilijk is om te bepalen waar je moet beginnen. Voor een DC-groentje is dit dus het ideale moment om me volledig in het wereldje van Batman en co te storten.

Mijn eerste kennismaking met DC is zeker geen ontgoocheling. De tekening van Jim Lee zijn fantastisch. Het verhaal laat nog veel open. We komen nog niet echt veel te weten over het DCnU. Het verhaal leest wel heel vlot en het is geweldig om jouw helden opnieuw te ontmoeten. Zo maken we kennis met Batman en Green Lantern eveneens vangen we een glimp op van Cyborg en Superman. We kunnen dit eerste deel dus meer beschouwen als een teaser op wat nog gaat komen.  Maar voor mij persoonlijk heeft het uitstekend gewerkt. Ik kan niet wachten op het tweede deel met een gevecht tussen Batman en Superman!!!

Lees hier de volledige review van Alterrock.

 

Demul:

Het verhaal op zich geeft praktisch niets weer van welke veranderingen we mogen verwachten in dit vernieuwde universum. Niet dat dit zodanig erg is, we kunnen niet verwachten dat we meteen alle veranderingen zien, daarvoor is één deel te kort. Ondanks het gebrek aan informatie over de DCnU kan ik al zeggen dat dit deel geslaagd is qua artwork. Naast een nieuw begin krijgen onze helden ook een update van hun garderobe, zo mag Superman eindelijk zijn onderbroek binnen zijn broek dragen in plaats van buiten. De tekeningen van Jim Lee zijn verbluffend goed, dynamisch en zijn afgewerkt met een fantastisch kleurgebruik door Alex Sinclair. Dit alles zorgt voor mooi pagina’s die een streling zijn voor het oog. Over het verhaal laat ik de mening nog weg, we zullen in latere delen wel zien wat het talent van Geoff Johns ons brengt.

Het is een knap staaltje werk, voor de DC-fan is dit een must have deeltje. Het heeft mij alvast al nieuwsgierig gemaakt naar het vervolg.

Lees hier de volledige review van Demul.

Yann:

“Hij is er! Hij is er!” Brainfreeze HQ staat in rep en roer, want de meest geanticipeerde comic van het jaar (en dat is geen retoriek deze keer: de cijfers liegen er niet om) is gearriveerd. Met Justice League #1 leiden Geoff Johns en Jim Lee ons het nieuwe DC-universum binnen. En de heren doen precies wat we van hen verwachtten.

Grote verrassingen bevat deze comic niet (zeker niet voor wie onze nieuwsberichten wat gevolgd heeft en de preview heeft gelezen). Veel van het nieuwe universum krijgen we ook nog niet te zien.

Johns werkt van de ene actiescène naar de andere, en schetst in de dialogen tussendoor de persoonlijkheid van de twee hoofdpersonen. Hal Jordan denkt de hele wereld de baas te kunnen en vindt dan ook dat hij door iedereen gezien mag worden. Batman voelt zich thuis in de schaduwen en ziet er geen graten in om gevreesd te worden door de “gewone” mensen. Subtiel is anders, maar het werkt, dus voorlopig heb ik geen klachten. Naast het gebakkelei tussen Bats en Hal neemt Johns de tijd om het achtergrondverhaal van Vic Stone (Cyborg) te vertellen, en op het einde van het verhaal wordt de Man van Morgen van 2011 geïntroduceerd. In het volgende verhaal zal hij centraal staan. Gezien de opbouw van dit eerste nummer, kunnen we vermoeden dat Johns maandelijks enkele nieuwe leden van de Justice League zal introduceren. Verwacht niet om alle Leaguers hier voorbij de cover al tezamen te zien. Wel valt reeds de naam van één van de grootste DC-schurken. Een naam die een grootse climax belooft…

Los van de hype en de grote ambities van de uitgeverij bekeken (voor zover dat mogelijk is) is Justice League #1 uitgevoerd volgens het boekje: op zich niet opzienbarend, maar gewoon goed werk van één van de beste schrijvers en één van de meest geliefde tekenaars in de industrie. DC gaat van start met een oerdegelijke combinatie van spierballengerol in spandex en onderhoudende interacties tussen de helden aan het begin van hun carrière. Genoeg om mij benieuwd te maken naar het vervolg van deze reeks.

Lees hier de volledige review van Yann.

 

 

Comments

comments


Brainfreeze

 
avatar