2
Posted 31/08/2011 by Gilles in Comics
 
 

Review: Green Arrow – Year One

Coming around for another pass.  I should run. Hide.

But that was the old Oliver Queen. That’s not who I am anymore.

I’m a hunter … And now I’m pissed.

Beeld je in – Je ouders zijn gestorven en hebben je een fortuin nagelaten, je bent vrijgezel en hebt werkelijk niets of niemand om je zorgen te maken. Kun je het een beetje voorstellen? Goed, welkom in de wereld van Oliver Queen.

Queen vult zijn dagen met versieren van knappe fotomodellen, feesten, drinken en extreme uitdagingen die hij zelden tot een goed einde brengt. Samen met zijn assistent, en goeie vriend, Hackett woont Queen op zekere dag een veiling bij ten voordele van een ontwenningscentrum voor drugsverslaafden. Op de bijhorende receptie voor de beter bedeelden onder ons, laat Queen zich natuurlijk graag even gaan met de geestrijke dranken. Wanneer een handgemaakte Engelse boog, geschonken door iemand die meegewerkt heeft aan de klassieke film The Adventures of Robin Hood, wordt geveild – herinnert Oliver zijn facinatie voor de verdediger van de armen van Sherwood Forest en doet een monsterbod van honderdduizend dollar. Meteen is hij een dure boog rijker…

Een tijd later bevindt ons duo zich op de Pacific Queen, het jacht van onze miljardair. Hackett had het geleend voor een reis naar zijn “mysterieuze ladyfriend” –  Chien Na Wei, ofwel China White zoals zijn baas haar noemt. Hackett had zijn werkgever voordien proberen af te wimpelen om met hem mee te gaan, met reden blijkt. Dat Queen aanwezig is op het jacht is een doorn in zijn oog want hij heeft een aardige duit van hem gestolen. Met veertien miljoen dollar op zak probeert Hackett nu Queen af te maken. Het komt tot een gevecht tussen beide kemphanen waarin Queen uiteindelijk het onderspit delft. Hackett kan zichzelf er niet toe zetten om zijn ex-baas een kogel door het hoofd te jagen en besluit daarom maar om hem in de oceaan te dumpen.

Wonder boven wonder overleeft de rijke playboy deze aanslag op zijn leven. Na onbepaalde tijd wordt hij wakker op een verlaten strand. Met de moed der wanhoop gaat, de reeds uitgehongerde en uitgedroogde, Oliver op zoek naar voedsel. Na het vinden van enkele tekens van beschaving, zoals een kano, vindt hij een nederzetting. Alles blijkt er verlaten te zijn, zelfs uit de kraan komt er geen druppeltje meer. Uit verder onderzoek leren we dat er zich lijken met kogelgaten in hun hoofd bevinden op de bodem van de waterput van het dorp. Vastbesloten om te overleven beslist de gestrande rijkaard, een geïmproviseerde boog te maken en het water uit de put te koken. De trucs die hij in zijn jeugd leerde bij de scouts werpen nu hun vruchten af.

Maanden gaan voorbij en Queen is nog steeds gestrand op een eiland waar hij nog steeds geen mens tegenkwam. Hij vult zijn dagen met jagen, zijn boogschuttertechnieken worden zo stilaan geperfectioneerd. De miljardair is een man van de natuur geworden, het geeft hem een zekere realistische zelfzekerheid gegeven. Op zeker moment hoort hij dat er een watervliegtuig voorbij raast. Met een brandende pijl trekt hij de aandacht van de inzittenden. Helaas bleek dit niet zo’n goed idee, deze zijn namelijk niet van zins een helpende hand te bieden aan Queen, integendeel. Onze jager wordt beschoten met een machinegeweer. Dankzij zijn arendsoog weet hij de schutter op het toestel met één pijl te raken. Doordat de geraakte nu met zijn machinegeweer chaos veroorzaakt op het vliegtuig crasht deze in een uitgedoofde vulkaan. Wanneer ons hoofdpersonage de krater bereikt vindt hij zijn twee aanvallers bewusteloos. In de krater groeien papaverplanten, daaruit concludeert Queen dat dit de reden is waarom ze hem dood wilden. Van papaverplanten maakt men opium, dit is op zijn beurt dan weer een stof is waarmee men andere drugs maakt zoals heroïne. Terwijl onze jager de schoenen van de schutter steelt hoort hij een geluid. Het blijkt geen gevaar te zijn, een zwangere vrouw heeft hem benadert en vertelt hem dat zij en haar volk gegijzeld, en als slaven gebruikt worden door een bende criminelen. De leidster van deze criminelen luistert naar de naam: Chien Na Wei… of was het nu China White? Oliver Queen zit midden in een wespennest van drugdealers, slavendrijvers en zelfs koelbloedige moordenaars. Op de koopt toe blijkt hij er persoonlijk voor meer tussen te zitten dan hij oorspronkelijk kon vermoeden. Kan één man, gewapend met primitief wapen een verschil betekenen wanneer hij het moet opnemen tegen een gigantische georganiseerde bende? Daar zal Auu Lanu Lau’ava zelf moeten achter komen…  die naam betekent overigens Green Arrow.

Voor mij was dit een zeer aangename kennismaking met de boogschutter van het DC-universum. Natuurlijk kende ik het personage Oliver Queen voorheen al, hij komt nu eenmaal in diverse reeksen en verhalen voor. Hij is ook zeer goed bevriend met Hal Jordan, alias The Green Lantern, en dus strijden ze vaak zij aan zij zoals in een verhaallijn van Revenge of The Green Lanterns. Maar deze Green Arrow – Year One kan ik met die verhalen zeker niet vergelijken. Het geweld is van een menselijker niveau en het thema is erg gevoelig. Wanneer je drugs en slavernij gaat mengen in een superheldenverhaal mik je duidelijk op een ouder publiek. Om eerlijk te zijn vind ik de term superheld voor deze Oliver Queen zelfs niet echt goed gekozen, hij is een persoon met overduidelijke menselijke grenzen en beperkingen dus laat ik de “super” voor wat het is en noem ik hem gewoon “held”. De beste vergelijking die ik kan maken is die met een Franco-Belgische realistische strip. Zowel qua verhaal als qua tekeningen zou deze bundel zo van de hand kunnen zijn van een scenarist zoals Jean Van Hamme (Thorgal, XIII, Largo Winch) als van tekenaars zoals Vance (XIII) of Philippe Franq (Largo Winch). Het zou me eigenlijk totaal niet verbazen moest schrijver Andy Diggle (Swamp Thing) bij hen wat mosterd hebben gehaald. De keuze om Jock (The Losers) dit meesterwerk te laten uittekenen was zeker een goeie zet. Jock brengt het verhaal vaak met weinig beelden, maar ze zijn wel zo strategisch gemaakt dat alles wat er echt op moet er zeker op staat. Op die manier wordt het verhaal op een realistische en voldoeninggevende wijze aan de lezer visueel gemaakt. Een geniale inkleuring maakt dit prachtige geheel af. Er wordt telkens gewerkt met een duidelijk palet kleuren die nooit erg ver uit elkaar liggen. Je zou quasi elke pagina uit de bundel kunnen uitvergroten en inkaderen, telkens zou het een leuk resultaat opleveren. Ik kan Green Arrow – Year One ten zeerste aanraden aan diegenen onder jullie die ook eens een realistisch beeld willen van, een toch ietwat ondergewaardeerd, lid van de gigantische wereld van DC. Het is het ideale verhaal om kennis te maken met de Robin Hood van de Justice League!

Comments

comments


Gilles

 
avatar