2
Posted 19/08/2011 by Arno in Comics
 
 

Top 10 Evil Twins in superheldencomics

Voor elke actie is er een evenwaardige, maar tegengestelde reactie.

Iedereen die ooit eens heeft opgelet in de fysicales is wel vertrouwd met deze derde wet van sir Isaac Newton. Wat je misschien echter nog niet weet, is dat in de wondere werelden van superheldencomics, waarin tijd en ruimte meermaals worden overwonnen, iedereen lijkt terug te keren uit de dood en de zwaartekracht voortdurend getard wordt, deze wet zowat de enige natuurwet is die overeind blijft. Als we een recente issue van The Flash mogen geloven (nummer 8 van volume 4 om precies te zijn), dan kwam sir Newton tot deze conclusie wanneer hij door de Scarlet Speedster werd gered van een aanvallende Reverse-Flash (en hierbij zijn wet dus vlak voor zijn neus bevestigd zag worden). Geen enkel concept geeft dit dan ook beter weer dan de evil twin, een boosaardige spiegeling van de superheld dewelke over al diens krachten bezit, zonder diens moraliteit en verantwoordelijkheid. Hieronder zetten we even tien van de leukste boosaardige tweelingen op een rijtje.

10. Cassandra Nova

Eerste verschijning: New X-Men #114 (2001)

Een oude Shi’ar legende zegt dat elk van ons, kort voor de geboorte al geconfronteerd wordt met een eigen, persoonlijke mummudrai. Hierdoor vangen we een eerste glimp op van een andere, duistere kant. Voor professor Charles Xavier, de mutant-oprichter van de X-Men, was dit Cassandra Nova. Aanvankelijk bestond deze mummudrai enkel op het Astrale vlak (denk cyberspace voor telepaten), maar wegens haar enorme wilskracht en telepathische gaven die deze van haar “tweelingbroer” Charles zelfs lijken te overstijgen, kon ze een lichaam voor zichzelf creëren. Cassandra raakte geobsedeerd door haar tweelingbroer, en zwoer elke droom van Charles (vreedzame samenleving tussen mens en mutant, oprichten van de X-Men…) aan diggelen te slaan. Cassandra Nova was zo onder meer verantwoordelijk voor de dood van zestien miljoen mutanten op het eiland Genosha, een ware genocide. Ook veroorzaakte ze bijna een interstellaire oorlog tussen mutant en het buitenaardse keizerrijk de Shi’ar, vooraleer ze moeizaam door de X-Men werd gestopt. Hoewel ze momenteel geen lichaam lijkt te bezitten, weten de X-Men nooit wanneer deze anti-Xavier en tweelingzus van hun oprichten opnieuw zal opduiken.

9. De Magus

Eerste verschijning: projectie in Strange Tales #178 (1975), in persoon in Warlock #11 (1976)

Toen de kosmische messiasfiguur Adam Warlock tijdelijk de realiteitsmanipulerende Infinity Gauntlet bemachtigde, koos hij ervoor om een god gebaseerd op logica te zijn, los van emotie. Dit zorgde er voor dat er uit zijn emoties twee aparte wezens werden gevormd: enerzijds de Goddess (de vrouwelijke, liefdevolle en onbaatzuchtige kant van Warlock) en anderzijds de Magus (de mannelijke, egoïstische en sadistische kant). De Magus stelde zichzelf eveneens voor als de toekomstige versie van Adam Warlock, wat impliceerde dat de kosmische held mettertijd letterlijk in een ware slechte spiegeling van zichzelf zou veranderen. De boosaardige tweeling van Warlock bereikte zowat zijn hoogtepunt als de primaire antagonist in The Infinity War (1992), waarin hij onder meer monsterlijke dubbelgangers creëerde van vele Marvel-superhelden. Zijn afro uit de jaren ’70 doet me echter nog steeds glimlachen.

8. Deathstorm

Eerste verschijning: Blackest Night #2 (2009)

Deathstorm is zowat de enige Black Lantern die niet alleen de Blackest Night (2009) overleefde, maar eveneens een eigen identiteit aannam in de tweewekelijkse opvolger Brightest Day. Aanvankelijk was hij echter gewoon de Black Lantern-versie van Ronnie Raymond, niemand minder dan de originele versie van de superheld Firestorm, de Nuclear Man! In deze versie droeg hij, net zoals alle Black Lanterns, het lijk van Ronnie Raymond om angst in te boezemen bij zijn voormalige teamgenoten. Ondertussen werd de identiteit van Firestorm al een tijdje vervuld door de tiener Jason Rusch. In Blackest Night wordt Rusch tijdelijk opgeslorpt door de Black Lantern Firestorm en moet hij hulpeloos toekijken hoe deze zijn vriendin, Gehenna, in zout verandert. Hoewel de later verrezen Ronnie en een verbitterde Jason na de aanval van de Black Lanterns een nieuwe Firestorm vormen (vermits deze identiteit het best vervuld wordt door twee personen, aan elkaar gebonden door de Firestorm Matrix), overleeft de Black Lantern-versie het einde van de Blackest Night en noemt hij zich Deathstorm. In Brightest Day was hij onder meer verantwoordelijk voor de dood van professor Martin Stein, één van de originele mede-dragers van de Firestorm-identiteit, en gebruikte hij zijn materie-manipulerende krachten (identiek aan deze van zijn tegenhanger) in een poging om al het leven in het universum in één grote klap weg te vagen. Een poging dewelke gelukkig mislukte.

7. Madelyne Pryor, alias de Goblin Queen

Eerste verschijning: Uncanny X-Men #168 (1983), als Goblin Queen: Uncanny X-Men #240 (1989)

Na de schijnbare dood van X-vrouw Jean Grey in de klassieke Dark Phoenix Saga, keken de leden van de X-Men verrast op toen hun teamleider en Jean’s voormalige geliefde Cyclops naar huis kwam met Madelyne Pryor, een vrouw die als twee druppels op Jean geleek. Cyclops verlaatte het team gedurende een tijdje om zich te settelen met Madelyne en later kreeg het koppel ook een zoon: Nathan Christopher Summers. Uiteindelijk keerde Jean Grey terug uit de dood (één van haar bekendere niet-mutantengaven), en Cyclops liet zijn vrouw en zoon achter om terug bij zijn eerste geliefde te zijn. Uiteindelijk bleek dat Madelyne Pryor een genetisch gemodificeerde kloon te zijn van Jean Grey, gecreëerd door de amorele genetica-expert Mr. Sinister. Sinister wou de perfecte mutant voortbrengen, en hij geloofde dat deze zou voortkomen uit een unie tussen het genetisch materiaal van een Summers en een Grey. Ondertussen sloeg een gebroken Madelyne compleet door, maakte ze deals met S’ym en N’astihr (duistere demonen uit de dimensie Limbo) en zette ze in de crossover Inferno (1989) een horde demonen los op New York City. Uiteindelijk werd ze als de telekinetische en telepathische Goblin Queen verslagen door de X-Men en werd een deel van haar essentie, waaronder haar moederlijke gevoelens voor Nathan, opgeslorpt door haar tweelingzus Jean Grey. Boosaardige tweelingen zitten blijkbaar in de familie, want de volwassen Nathan Summers (beter gekend als de mutantensoldaat uit de toekomst Cable) heeft zelf een eigen tweelingbroer: de despoot en superschurk Stryfe.

6. Sabretooth

Eerste verschijning: Iron Fist #14 (1977)

Hoewel hij niet de werkelijke broer is van Wolverine (de film telt even niet mee), kan Victor Creed, alias Sabretooth, toch aanzien worden als de boosaardige tweeling van de kleine Canadees. Terwijl Wolverine al heel zijn leven kampt om zijn innerlijke demonen en dierlijke neigingen in bedwang te houden, omarmt de van gelijkaardige mutantengaven en klauwen voorziene Sabretooth deze van hem volledig. De enorm sadistische en moordzuchtige Sabretooth toont hoe Wolverine had kunnen zijn mocht hij Charles Xavier, de X-Men, zijn training als samurai, etc. verloochend hebben. Tot voor kort kon Wolverine steeds een bezoekje verwachten van Creed op zijn verjaardag, eveneens de dag waarop Sabretooth Silver Fox afslachtte, één van Logan’s weinige ware liefdes. De intens persoonlijke band tussen de twee vijanden zorgt er eveneens voor dat Sabretooth kan aanzien worden als een boosaardige tweeling die eveneens de positie van aartsvijand vervult voor de superheld waarmee hij zich meet. En hoewel hij enkele jaren terug werd onthoofd door Wolverine, weten vaste comiclezers wel één ding zeker: aartsvijanden blijven nooit in de grond.

5. Black Adam

Eerste verschijning: The Marvel Family #1 (1945)

Eeuwen voordat de tovenaar Shazam de jonge Billy Batson de krachten van Captain Marvel schonk, maakte hij een fout door deze te schenken aan Teth-Adam, de zoon van een Egyptische farao. Wanneer hij “Shazam!” uitriep, transformeerde hij aanvankelijk in Mighty Adam, die net zoals de latere Captain Marvel krachten van verschillende goden en mythologische figuren bezat (Captain Marvel bezit de krachten van Solomon, Hercules, Atlas, Zeus, Achilles en Mercury terwijl Adam de krachten kanaliseert van Shu, Heru, Amon, Zehuti, Aton en Mehen). De immense krachten die hem werden geschonken werden hem uiteindelijk te veel, en deze ooit pure ziel werd gecorrumpeerd tot Black Adam. Shazam verbande hem uiteindelijk van de aarde, maar Black Adam keerde uiteindelijk terug om Captain Marvel, de nieuwe kampioen van de tovenaar, het leven zuur te maken. In latere jaren werd hij in de comics van DC eerder geportretteerd als een antiheld. Zo ging hij een tijdje bij de Justice Society of America en werd hij de alleenheerser van Kandahq, een land in het Midden-Oosten. Ook stichtte hij een eigen Black Marvel familie met de godin Isis en haar broer Osiris, een spiegelbeeld van de Marvel-familie van zijn aartsvijand (bestaande uit onder meer Captain Marvel, zijn zus Mary Marvel en Captain Marvel, Jr.). Zijn duistere kant komt echter steeds terug naar boven en dankzij zijn immense krachten en positie is Black Adam heden ten dage één van de machtigste superschurken in het DC-universum, en was de afgelopen jaren hierin zelfs prominenter aanwezig dan Captain Marvel zelf.

4. Venom

Eerste verschijning: als symbiotisch pak in The Amazing Spider-Man #252 (1984), als Venom (het pak + Eddie Brock) in The Amazing Spider-Man #299 (1988)

Toen Spider-Man een nieuw, buitenaards, zwart pak meebracht vanop de Beyonder zijn ‘Battleworld’ (de plek waar de eerste Secret Wars zich afspeelde), had hij er geen idee van dat het hier draaide om een symbiotische levensvorm. Uiteindelijk kon Peter Parker zich toch ontdoen van deze symbioot, niet wetende dat ja, zelfs buitenaardse symbioten gevoelens kunnen hebben! Het zwarte pak zocht daarom een nieuwe partner op aarde, een mens die Spider-Man net zoveel haatte als hijzelf: de recentelijk geruïneerde Eddie Brock. Samen vormden ze Venom, een monsterlijke versie van Spider-Man met gelijkaardige krachten en een immuniteit voor het spider-sense van de webslinger. Samen weten ze alle geheimen van Peter Parker, wat Venom meteen een enorm persoonlijke vijand maakte voor het webhoofd. Hoewel Venom evolueerde van superschurk naar antiheld, bleef zijn haat jegens Spider-Man consistent. En ja, de symbioot mag na Eddie Brock wel andere slachtoffers bezeten hebben (zoals de voormalige Scorpion Mac Gargan en Peter Parker’s schoolmaat Flash Thompson) en zich zelfs voortgeplant hebben (Carnage), voor de meeste lezers blijft de meest iconische incarnatie, ultieme anti-Spider-Man en enige echte Venom toch wel de combinatie van Eddie Brock met de buitenaardse symbioot.

3. Bizarro

Eerste verschijning: Superboy #68 (1958) als tienerversie, als volwassen versie in Superman Daily Newspaper Strip #105 (1958)

Deze groteske kloon van Superman is qua uiterlijk en krachten misschien wel één van de puurste voorbeelden van het evil twin-concept. Bizarro kent verschillende oorsprongsverhalen, alsook verschillende versies, maar steeds is het concept achter het personage hetzelfde: Superman, maar dan omgekeerd, tot in het extreme zelfs. Terwijl de man van staal heat vision en een vriesadem tot zijn krachten mag rekenen, kan Bizarro met zijn blik bevriezen en vuur spuwen. Het dodelijkste Kryptonite voor Superman is groenachtig van kleur, maar voor Bizarro is dit de blauwe variant. Terwijl Superman geliefd wordt door Lois Lane en de meeste mensen op aarde, wordt Bizarro op de kubusvormige Bizarroworld gehaat door allen, zelfs door zijn Bizarro-Lois, etc. Hoewel sommige versies van Bizarro wel zeer lachwekkend overkomen en zijn omgekeerde spraakpatroon hier ook niet bepaald bij helpt (“Hello, I am Bizarro!” wordt dus “Goodbye, Me Am Bizarro!”) tonen vele recentere verhalen toch aan wat voor immense schade een monster met een kinderlijk brein en de krachten van Superman kan aanrichten. Bizarro kan dus aanzien worden als een op hol geslagen natuurkracht, dat zelden iets heel laat staan wanneer hij door een gebied raast.

2. Crime Syndicate of Amerika

Eerste verschijning: Justice League of America #29 (1964), modernere antimaterie-incarnatie: JLA – Earth 2 (2000)

Het Crime Syndicate of Amerika is natuurlijk een verdraaide spiegeling van de Justice League of America. De JLA zijn de grootste helden op hun aarde, het CSA zijn de grootste schurken op die van hen. Oorspronkelijk draaide het hier om de versie van de JLA op de parallelle, omgekeerde wereld van Earth 3, waarin Lex Luthor zowat de enige superheld was in een wereld vol superschurken. De moderne incarnatie van de CSA komt echter uit het antimaterie-universum (waar bijvoorbeeld ook Sinestro‘s gele ring vandaan komt). Het team speelde ten slotte ook een grote rol in de recente animatiefilm Justice League: Crisis on Two Earths en zijn voor de kijkers van de animatiereeks Justice League Unlimited misschien beter gekend als de Justice Lords. Het concept achter het Crime Syndicate blijft echter steeds hetzelfde: ze tonen immers wat er zou kunnen gebeuren wanneer superhelden met haast goddelijke krachten zoals de Justice League hun capaciteiten zouden gebruiken om heer en meester op aarde te worden. Tot de kernleden van de CSA behoren Ultraman (anti-Superman), Owlman (anti-Batman), Superwoman (anti-Wonder Woman), Johhny Quick (anti-Flash) en Power Ring (anti-Green Lantern).

1. Reverse-Flash (Eobard Thawne, alias Professor Zoom)

Eerste verschijning: The Flash #139 (Eobard Thawne-versie, 1963)

Hoewel de voorgaande vier er zeer dichtbij kwamen, geeft geen enkel personage het evil twin-concept zo goed weer als de Reverse-Flash. De oorspronkelijke Flash uit de Golden Age, Jay Garrick, kende al een vroege versie van dit concept in The Rival (Dr. Edward Clariss). Maar de meest gekende en gevaarlijkste van alle Reverse-Flashes moet wel Eobard Thawne zijn, meteen ook de aartsvijand van Barry Allen (zelf de meest iconische en grootste van alle Flashes). Alles aan de Reverse-Flash is tegengesteld aan de Flash: de kleuren van zijn kostuum en borstembleem zijn geïnverteerd en terwijl Barry Allen de Speed Force genereert, doet Thawne hetzelfde met de negatieve Speed Force. Thawne is een tijdreiziger uit de 25e eeuw en, hoewel hij aanvankelijk een fan van The Flash was, groeide hij uit tot diens meest geduchte vijand (ja, zelfs The Rogues, die andere vijanden van The Flash, durven niet met Thawne samenspelen). Thawne is onder meer verantwoordelijk voor de moord op de moeder van Barry Allen, de (schijnbare) dood van zijn vrouw Iris West, was zijn eigen schijnbare dood (zijn nek leek gebroken te zijn door Barry Allen zelf in een geduchte race)  de aanzet tot de verhaallijn The Trial of The Flash en heeft hij recentelijk de tijdslijn van het gehele DC-universum herschreven in Flashpoint. Hoewel Thawne verantwoordelijk is voor veel leed in het leven van zijn aartsvijand, kan hij echter nooit Barry Allen zelf vermoorden: het hele bestaan van de Reverse-Flash is immers gebaseerd op dat van The Flash. Indien er geen Flash zou zijn, zou de Reverse-Flash gewoonweg ophouden met te bestaan.

Hoewel Eobard Thawne de meest prominente Reverse-Flash is, kende hij, net zoals Barry Allen, enkele opvolgers doorheen de jaren. Wally West (de opvolger van Barry) kreeg zijn eigen Reverse-Flash met Hunter Zolomon, alias Zoom. Voor Bart Allen, de voormalige Impulse en kortstondige vierde Flash, was zijn persoonlijke Reverse-Flash in zekere zin zijn kloon Inertia, alias Kid Zoom. Kortom geeft de ganse familie rond de Flash in feite het beste het evil twin concept weer en daarom verdient de meest prominente onder deze Reverse-Flashes dubbel en dik de hoogste positie in deze top 10. Want waar ook een Flash verschijnt, verschijnt binnen de kortste keren een Reverse-Flash. Actie-reactie, weet je nog?

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.