0
Posted 24/07/2011 by Arno in Columns
 
 

Weekly dose of Fear Itself deel 12 – Avengers, Future Foundation, Iron Man, X-Men, Avengers Academy, Herc, The Home Front, Iron Man 2.0 en Deadpool!

Welkom bij alweer een nieuwe Weekly dose of Fear Itself, nog steeds jouw gids tot het Marvel event van het jaar! Deze week zag misschien de grootste hoop tie-ins tot hiertoe verschijnen. Naast een bespreking van de twee nieuwkomers Hulk #37 en de Fear Itself – Future Foundation one-shot hebben we ook nog reviews van Avengers #15, Avengers Academy #16, Herc #5, Uncanny X-Men #541Iron Man 2.0 #7 en Invincible Iron Man #506! De minireeksen worden ditmaal vertegenwoordigd door Fear Itself – The Home Front #4 en Fear Itself – Deadpool #2!  De eveneens uitgebrachte Fear Itself – Fearsome Four #2 bleek echter in de gigantische stapel verloren te zijn gegaan. Deze zal dan opgenomen worden in de Weekly dose van volgende week, wanneer Marvel terug heel wat minder tie-ins zal uitbrengen.

Review: Avengers #15 (schrijver: Brian Michael Bendis, tekenaar: Chris Bachalo)

Ondertussen weten we wat we moeten verwachten bij de Fear Itself tie-ins geschreven door Brian Michael Bendis (namelijk Avengers en New Avengers): veel pratende hoofden in een reality soap omtrent het team om het verhaal te kaderen. In Avengers #15 keert de tekenaar van twee nummers geleden, Chris Bachalo terug. De cartoony Bachalo mag dan wel geen meester der vernietiging zijn zoals vaste tekenaar John Romita Jr., maar slaagt er toch in een leuke vechtscène te illustreren van de getransformeerde Hulk, nu de Worthy Nul alias de Breaker of Worlds die het in Brazilië opneemt tegen Avengers Ms. Marvel, The Protector (voormalig Marvel Boy), Hawkeye en Spider-Woman. Tussen deze twee laatste Avengers barst in deze issue overigens ook de in de vorige delen ontluikende romance, volledig los. Avengers #15 brengt, in tegenstelling tot het vorige nummer, het gehele verhaal rondom Fear Itself niet vooruit, maar blijft voldoende entertainend en geeft vooral Spider-Woman een kans om wat extra in de spotlight te komen. Toch dient Bendis naar mijn mening beginnen op te passen met het realityshow-formaat. Het draait hier immers nog steeds om Earth’s Mightiest Heroes, niet de cast van Jersey Shore.

Review: Avengers Academy #16 (schrijver: Christos Gage, tekenaar: Tom Raney)

Avengers Academy #16 bevat in feite twee aparte verhalen. Het eerste hiervan toont het in de vorige issue losgebarsten gevecht tussen Giant-Man, Justice en Quicksilver tegen de Worthy Greithoth en Skirn (voormalig de Absorbing Man en Titania) in Dubai. De focus ligt vooral op Giant-Man en de Absorbing Man, wat een episch gevecht oplevert waarin, dankzij de capaciteit van beide heren om hoger te worden dan de gebouwen rondom hen, diezelfde gebouwen als wapens worden gebruikt. Hoewel de twee Worthy te veel blijken te zijn voor de voormalige Avengers en de schade aan Dubai niet te overzien is, slaat Hank Pym er dankzij de wonderlijke teleportatietechnologie van de Infinite Mansion toch in de Worthy weg te drijven.

Het tweede verhaal speelt zich af aan de frontlinies van Washington, D.C., met Academy-rekruut Veil in de hoofdrol. In een geslaagde reddingsactie om een moeder uit het puin te bevrijden en te herenigen met haar kind, wordt de vrouw alsnog neergeschoten door één van Sin‘s nazi-robots. Hierdoor knapt er iets in Veil en ze vermoordt koelbloedig de twee piloten die de robot bestuurden. Duidelijk niet het gedrag van een Avenger, maar de Avengers Academy blijft natuurlijk een plek wiens rekruten niet werden gekozen op basis van hun kwaliteiten om een waardige superheld te worden, maar eerder opdat ze niet zouden uitgroeien tot gevaarlijke superschurken… Veil lijkt hier alvast een stapje in de verkeerde richting te nemen en toont dat de chaos van Fear Itself de rekruten duidelijk tot het uiterste drijven. Hoewel de tekeningen van Tom Raney nog steeds af en toe inconsistent overkomen, levert schrijver Christos Gage wederom goede karakterisaties af. Avengers Academy is zeker geen belangrijke tie-in tot het event, maar de fans van Hank Pym en Veil krijgen met deze issue wel waar voor hun geld.

Review: Fear Itself – Future Foundation (schrijver: Cullen Bunn, tekenaar: Tom Grummett)

Deze one-shot speelt zich haast onmiddellijk af na Ben Grimm’s transformatie in de Worthy Angrir. Opvallend is dat de dialogen van de voormalige Thing niet in die cryptische Noorse tekens worden geschreven die we van de hamerdragers gewend zijn. Dit zorgt er voor dat er wat meer interactie komt tussen enerzijds de mogelijke restanten van Ben Grimm zelf, wiens geest ongetwijfeld zich aan het verzetten is tegen deze transformatie, en anderzijds de parasiet-achtige wezens op zijn beide schouders die hem steeds verder de dieperik inpraten. Al komen er schijnbaar nog wel flarden van de werkelijke Ben Grimm over in zijn dialogen met zijn teamgenoten Reed en Sue Richards, lijkt langzaam maar zeker Angrir de bovenhand te nemen. Naast tragische gevechten met Reed, Sue, alsook de Dragon Man, wordt in de climax van de issue Alicia Masters opgedreven, Ben’s meest langdurige romantische relatie. Zeker in deze ontmoeting zien we nog maar weinig van de werkelijke Ben overschieten en laat hij zijn voormalige vrienden in een totaal naar de vernieling geholpen Yancy Street achter…

Cullen Bunn (Fear Itself: The Deep) geeft goeie karakterisaties van de hoofdpersonages weer en ook de klassieke tekenstijl van Tom Grummett (Superman, X-Men Forever) past enorm goed bij de voormalige Fantastic Four. En ook al lijkt de rol van de Future Foundation in het verdere verloop van Fear Itself dan wel vrij kleinschalig te zijn, kan ik toch deze tragische one-shot ten zeerste aanraden.

Review: Hulk #37 (schrijver: Jeff Parker, tekenaar: Elena Casagrande)

Angrir siert meteen ook de cover van de tweede nieuwkomer deze week, de net van zijn eigen Planet Hulk-avontuur teruggekeerde Red Hulk, voormalig generaal Thunderbolt Ross. Het gevecht tussen de twee dat Avengers Tower met de grond gelijk maakte in Avengers #13, wordt hier nog eens overgetekend. Ditmaal krijgen we echter commentaar van ieders favoriete organische computer, MODOK! Of liever, de nieuwe MODOK, met alle herinneringen van de vorige (de door AIM omgebouwde George Tarleton), maar geen enkele van zijn zwakheden. De vorige MODOK was deels verantwoordelijk voor de creatie van de Red Hulk, en de rode alter ego van Thunderbolt Ross wordt al een tijdje door deze nieuwe variant in het oog gehouden. MODOK ziet dan ook zijn kans schoon om van zijn nederlaag tegen Angrir gebruik te maken om zich van de Red Hulk, bedolven onder het puin van Avengers Tower, te ontdoen.

Schrijver Jeff Parker (Thunderbolts) geeft een zeer welkome recente geschiedenis van het Mental Organism Designed Only for Killing en levert al langer een goede karakterisatie van Thunderbolt Ross die, in één van de meest ironische comicbook-momenten van de afgelopen jaren, transformeerde in een vorm gelijkaardig aan zijn voormalige aartsvijand. De tekeningen van Elena Casagrande (Angel) zijn vrij middelmatig, zeker niet slecht maar ook niet bepaald om over naar huis te schrijven. Zeer duidelijk wordt het echter niet wat de  Red Hulk zijn verdere rol in Fear Itself zal zijn, maar zoals het er nu naar uitziet, zal de rode reus vooral te maken krijgen met MODOK en zijn handlangers. Als tie-in tot het event gaat deze Hulk #37 voorlopig echter nog maar een trage start tegemoet…

Review: Uncanny X-Men #541 (schrijver: Kieron Gillen, tekenaar: Greg Land)

Hoe stop je de niet te stoppen Juggernaut? Uiteindelijk zou dit voor de X-Men mutant heroics 101 moeten zijn, en gedurende het eerste deel van deze issue is dat ook het geval. In hun poging de Juggernaut te stoppen vooraleer hij San Francisco bereikt, toont Cyclops zijn kunsten als generaal en krijgen we een mooi gevecht tussen de X-Men en hun oude vijand voorgeschoteld. De Juggernaut heeft steeds dezelfde zwakheid gehad: zijn geest. Maar zelfs wanneer de X-Men, en voornamelijk de mutantenmessias Hope, erin slagen zijn helm uit te krijgen, blijkt de psychische Emma Frost niet in staat de Juggernaut tegen te houden. Zijn transformatie tot de Worthy Kuurth heeft blijkbaar zijn voormalige zwakheid opgeheven. De eerste ronde gaat dus naar Juggernaut, die hierna op zijn dooie gemakje San Francisco blijft naderen.

Deze issue was weer mooi aan elkaar geschreven door Kieron Gillen, die vooral Cyclops als een ware, capabele generaal deed uitschijnen. Voor de art kreeg vaste tekenaar Greg Land weer hulp van Jay Leisten (Ion), dewelke een soortgelijke stijl hanteert. Al is de art, voornamelijk in de actiescènes, beter dan in de vorige issue, wordt Uncanny X-Men #541 toch weer voornamelijk meer dan overeind gehouden door het verhaal van Gillen.

Review: Herc #5 (schrijvers: Greg Pak en Fred Van Lente, tekenaar: Neil Edwards)

Hercules, voormalige leeuw van Olympus, nu van Brooklyn, zag in het vorige deel zijn nieuwe buurt en haar inwoners omgetoverd worden door de tovenares Hecate. Zij wil de grootste angst van Hercules waarmaken, namelijk de terugkeer van zijn broer Ares, de god van de oorlog die brutaal omkwam in Siege. Uiteraard wenst Hercules zijn nieuwe buurt en nieuw verworven aanbidders te helpen door de strijd naar Hecate zelf te brengen. Hij kiest er voor om dus de mensheid bij te staan in de chaos van Fear Itself, en weigert hierdoor het aanbod van zijn vader Zeus om terug te keren naar Olympus. Deze tie-in blijft nog steeds zeer gelokaliseerd, maar de keuze van Herc wordt wel mooi in verband gebracht met deze van zijn godenkameraad Thor in de kernreeks. Al zat er minder fun in de issue, blijft Herc nog steeds een puike comic van Pak, Van Lente en tekenaar Edwards.

Review: Iron Man 2.0 #7 (schrijver: Nick Spencer, tekenaar: Ariel Olivetti, Carmine Di Giandomenico)

Over de vorige twee nummers van Iron Man 2.0 werden er in deze column nog maar weinige positieve woorden gezegd, en met dit derde en tevens laatste deel van de tie-in tot Fear Itself lijkt hier nog steeds geen verbetering in te komen. In Beijing is de hellepoort nog steeds open en weet Dr. Strange ons te vertellen dat Iron Fist wordt bezeten door zijn mystieke,  interdimensionele vijand Agamotto. Hierdoor keert de krijger zich tegen de andere Immortal Weapons en levert hij een kort gevecht met Rhodey: technologie versus mystieke kung-fu, dus. Toch gebeurt dit allemaal in een enorm snel tempo en komt alweer het hoofdpersonage weinig aan bod. Het verhaal van Iron Fist zal uiteraard wel ergens na Fear Itself worden verdergezet, de apenkoning Sun Wukong krijgt nog een eigen one-shot, en Rhodey… hij was in feite beter in Washington, D.C. gebleven. Hopelijk zien we hem nog terug in Secret Avengers tijdens Fear Itself en kan het volgende nummer terug handelen over de avonturen van Iron Man 2.0, in plaats van de reeks te gebruiken als een lanceerplatform voor zaken die in feite weinig tot niets met het hoofdpersonage te maken hebben.

Review: Fear Itself – The Home Front #4 of 7

In deze Fear Itself – The Home Front komt het avontuur van de eeuwig in de jaren ’50 levende superspion Jimmy Woo en de Agents of Atlas tot een einde. Ze onderzochten het kasteel van de Red Skull’s Thule Society, vonden een hele hoop opgeofferde Atlanteanen, hielden hiervoor een begrafenis, bevochten Nazi-robots en bemachtigden zijn magische boek. Toch eindigt het vierdelige verhaal “Age of Anxiety” van Peter Milligan en Elia Bonetti maar op een anticlimax. We komen niet echt meer te weten over het geheime genootschap van de Red Skull en ook Woo en de Agents of Atlas worden er niet bepaald interessantere personages door. Vanaf volgende maand wordt deze feature vervangen door een nieuw team Young Avengers, met Spider-Girl, Thunderstrike, X-23 en de nieuwe Power Man.

Het hoofdverhaal in The Home Front blijft natuurlijk dat van Speedball, door Christos Gage en Mike Mayhew. In dit deel treedt hij in conflict met Attuma, nu Nerkkod, in de hoofdstad St. John’s op het Canadese eiland Newfoundland. Alpha Flight is echter nergens meer te bespeuren en Speedball staat er alleen voor. Ook al houdt de voormalige New Warrior stand, slaagt hij er niet in om de vloedgolf die de stad volledig opslorpt, tegen te houden. Na Parijs, heeft een Worthy dus alweer een nieuwe stad de verdoemenis in geholpen. Alweer veruit het sterkste verhaal uit deze issue.

Howard Chaykin‘s verhaal op één pagina handelt ditmaal over een Atlanteaanse krijger genaamd Kida, die dankzij de aanval van Attuma op Atlantis begint te twijfelen aan zijn loyaliteit jegens prins Namor. Het vierde verhaal handelt dan weer over de Blue Marvel, een soort analoog van Superman, die in de jaren ’60 door de Amerikaanse overheid vriendelijk werd opgelegd om te stoppen met zijn superheldentaken vanwege zijn zwarte huidskleur. Schrijver Kevin Grevioux, die het personage creëerde, en tekenaar MC Wyman (Thor, US Agent) leveren een vrij simpel en vergeetachtig moraalverhaaltje over angst af wanneer een duikboot iets te dicht terecht komt bij Kadesh, zijn onderzeese hoofdkwartier.

Review: Fear Itself – Deadpool #2 of 3 (schrijver: Christopher Hastings, tekenaar: Bong Dazo)

Deadpool‘s plan om The Walrus, een nobody in de superschurkenranglijst, een hamer te geven, angst te laten verspreiden in het kleine stadje Cimarron, New Mexico en hem dan voor een heuse som geld in te rekenen, valt tegen het eind van deze issue in duigen. De hamer die The Walrus hanteert is er zeker geen afkomstig van The Serpent, maar blijkt toch niet zo onschuldig te zijn als Deadpool dacht. Ondertussen blijkt ook Deadpool’s grootste fan in Cimarron te wonen (alsook deze van Cable, maar dat is een ander verhaal). De tie-in schuift, zoals verwacht, steeds verder en verder weg van Fear Itself en gaat meer de richting uit van een typisch verhaal over de merc with a mouth. Toch blijkt de schrijfstijl van Christopher Hastings niet zo heel grappig te zijn (ik moest in feite het meest lachen toen ik de cover voor het eerst zag), waardoor de issue niet alleen in het niets vervalt als tie-in, maar ook als een degelijke Deadpool-comic.

Review: Invincible Iron Man #506 (schrijver: Matt Fraction, tekenaar: Salvador Larroca)

Op het einde van de vorige issue zagen we al een fles alcohol in Tony‘s armen, in Fear Itself #4 offerde hij zijn jarenlange nuchter zijn op voor een audiëntie en een deal met Odin om de mensheid nog een kans te geven. In dit deel krijgt Tony deze kans om samen met de dwergen van Swartalfheim (dewelke ook bijvoorbeeld Thor‘s hamer Mjolnir hebben gesmeed) nieuwe wapens te maken. Deze wapens zullen Tony’s eigen repulsortechnologie mengen met het Uru-materiaal van de dwergen, wat hoogstwaarschijnlijk zal leiden tot de overschakeling van enkele bekende superhelden tot The Mighty. Vooraleer ze hieraan beginnen, trekken de enorm graag vloekende dwergen, met Tony, echter nog even naar de bar voor de betere mede in de Nine Realms (!). Ondertussen landt Pepper Potts in haar RESCUE-harnas in Parijs, waar ook de dames van Hammer het achtergelaten harnas van de gesneuvelde Detroit Steel komen oppikken en de Grey Gargoyle nog steeds op de loer ligt…

Ook al gebeurt er veel minder in deze set-up issue dan in de vorige delen, blijven Fraction en Larroca een waardige run afleveren op de gouden Avenger. Hoewel het natuurlijk interessant zal worden om te zien op welke manier de wapens voor de Mighty nu precies in elkaar zullen zitten, blijft natuurlijk de grootste vraag in hoeverre Tony zijn langzaam terugkerend alcoholprobleem in de volgende delen zal blijven opduiken. Nog steeds één van de beste tie-ins!

Hiermee zijn we alweer aan het einde gekomen van wat toch wel de langste Weekly dose of Fear Itself tot hiertoe leek. Ik hoop alvast dat die bar in Swartalfheim nog niet gesloten is…

Volgende week zijn we er weer met Fear Itself-nieuws van de San Diego Comic Con, alsook de review van Fear Itself – Fearsome Four #2 die jullie nog te goed hebben. De nieuwe tie-ins van volgende week die eveneens zullen worden besproken zijn Secret Avengers #15 en Fear Itself – The Deep #2. Ten slotte kijken we ook nog naar de laatste twee kortverhalen omtrent de getransformeerde Absorbing Man en The Thing in Fear Itself – The Worthy!

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.