3
Posted 15/07/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Taskmaster: Unthinkable

“What he doesn’t know, will kill him.”

Er is me uit de gehele Dark Reign en Siege verhaallijnen van Marvel vooral één personage bijgebleven en dat is Taskmaster. Van alle supervillains die Norman Osborn voor zich laat werken is hij misschien de minst gevaarlijke, maar blijkt wel de enige te zijn die hem ergens respecteert. Voor Taskmaster is dit namelijk zijn grote kans om hogerop te geraken in het wereldje van de Marvel villains, een manier waarop hij écht een naam voor zichzelf kan maken,om een iemand te zijn tussen al die grootse namen zoals Loki, Doctor Doom en Venom. In vergelijking met hen is hij namelijk niet zo’n slechterik, hij traint gewoon vooral lakeien en supervillains om het tegen de Marvel helden op te nemen. Iets aan de manier waarop Taskmaster al deze gebeurtenissen bekeek en het feit dat hij het kon opnemen tegen beide Captain Americas, deed me meer van hem willen lezen. Daarom kocht ik Taskmaster: Unthinkable, een minireeks van slechts vier issues die nu gebundeld is als trade paperback.

Het verhaal begint met Taskmaster die de gebeurtenissen van Dark Reign en Siege is ontvlucht en gezellig iets zit te eten in een diner in Tokio. Terwijl hij van zijn noodles probeert te genieten wordt hij benaderd door enkele gewapende Yakuza bendeleden die hem dood willen. Ze zeggen hem dat het mysterieuze ORG een prijs op zijn hoofd heeft gezet en zij dit geld zullen verdienen. Gemakkelijker gezegd dan gedaan als je het opneemt tegen Taskmasterc, een man die dankzij zijn fotografisch geheugen enorm veel verschillende vechtstijlen onder de knie heeft. Nadat Taskmaster blijkbaar Tokio ontvlucht is, bevindt hij zich ergens in de Verenigde Staten in een diner, dit keer zonder zijn uniform. Dankzij een gesprek met serveerster Mercedes komen we te weten dat hij al de hele tijd hetzelfde nummer laat spelen op de jukebox en waarom hij dit doet. Na al die jaren van vechtstijlen te kopiëren en op te slaan in zijn geheugen, is de Taskmaster zijn herinneringen aan vroeger en zichzelf stuk voor stuk verloren. De enige manier om te weten te komen wie het mysterieuze ORG nu net zijn en deze af te maken voor iemand hem te pakken krijgt, is door zijn herinneringen opnieuw voor de geest te halen. Jammer genoeg weten zowel AIM als HYDRA en vele andere criminele organisaties waar Taskmaster is en wordt hij vrij snel aangevallen. Voor Mercedes wordt het leven ook er ook niet beter op, de ORG verhogen namelijk de prijs op Taskmaster zijn hoofd indien Mercedes ook gedood wordt. Nu moet Taskmaster niet alleen de waarheid proberen te achterhalen, maar er ook nog eens voor zien te zorgen dat Mercedes niet sterft. Zou hem dit lukken?

Fred Van Lente (X-Men Noir, The Incredible Hercules) brengt ons een zeer intrigerend verhaal van een best interessante tweederangsslechterik. Behalve zijn avonturen tijdens de eerder vermelde Dark Reign en Siege, wist ik niet veel in verband met Taskmaster. Ik had enige weet van zijn gave omdat ik Deadpool zijn reeks volg maar meer niet. Ik had dus absoluut niet verwacht dat Van Lente het op deze manier zou aanpakken. Wat hij geschreven heeft, is een van de betere comics (en dan zeker van Marvel) dat ik de laatste tijd gelezen heb. Hij neemt een misschien minder gekend personage, zet deze in een onmogelijke situatie en geeft de lezer een geweldige paranoïde thriller met een gezond vleugje humor en spanning en gooit er dan enkele Adolf Hitlers uit het Himalaya gebergte, duistere organisaties en Steve Rogers tegen aan om het compleet te maken. Kortom, je zit van het begin tot het einde geboeid te lezen en haat het wanneer Van Lente er uiteindelijk een einde aanknoopt. Persoonlijk ken ik Van Lente enkel van X-Men Noir en wist dus wel dat hij een deftig verhaal kan schrijven maar deze Taskmaster: Unthinkable overstijgt dit niveau meer dan een klein beetje. Uiteraard creëert Van Lente een soort van romantische spanning tussen Taskmaster en zijn reisgenote Mercedes maar deze komt niet geforceerd over en dient uiteindelijk ook enkel om het verhaal in de goede banen te leiden. Niet gewoon om er een beetje romantiek bij te hebben.

De man die Marvel op de schouder getikt heeft om deze wereld tot leven te brengen is Jefte Palo (Black Panther: Man Without Fear, Doctor Voodoo: Avenger Of The Supernatural). Iemand met wiens werk ik persoonlijk niet echt bekend mee was maar nu wel van onder de indruk ben. Hij heeft namelijk een beetje een sobere maar tegelijkertijd vloeiende tekenstijl die naar mijn gevoel enorm bij het verhaal past. Wanneer we in flashbacks zien dat Taskmaster niet weet wie hij werkelijk is, staat hij er ook zeer verloren en onwennig bij. Persoonlijk was ik er vooral van onder de indruk dat, wanneer Taskmaster een bepaalde beweging gebruikt die hij van een bepaalde superheld gekopieerd heeft Palo deze superheld gedeeltelijk tekent over Taskmaster heen. Dit is misschien zeer eenvoudig maar wel goed gevonden en als comic geek een leuke extra. Soms laat Palo wel eens een steek vallen als het op neuzen of gezichten in het algemeen gaat, maar dit valt nooit te extreem op.

Dit is een van de weinige comics waarvan ik niet alleen geen spijt van heb dat ik hem gekocht heb, maar die ik sowieso nogmaals zal lezen. Iets dat niet vaak gebeurt, Wade die een bepaalde comic (lees: trade paperback) herleest. Zelfs al weet je niet echt iets/veel van het hoofdrolpersonage denk ik dat je van deze comic zult kunnen genieten. Het lijkt me echter wel leuker als je wel een beetje op de hoogte bent van zijn gaves en de verschillende superhelden van wiens technieken hij gretig gebruik maakt. Toch raad ik iedere Marvelfan aan om deze comics toe te voegen aan zijn of haar wishlist en gewoon te kopen.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be