0
Posted 23/06/2011 by Gilles in Comics
 
 

Global Smurfs Day – een korte evolutieschets

Hé kom naar Smurfenland, welkom allemaal.
Ja, kom naar Smurfenland, een land van pracht en praal.
Hé kom naar Smurfenland, het is hier heel speciaal.
Dus kom naar Smurfenland, smurf mee met het verhaal!

Zaterdag 25 juni is het Global Smurfs Day… Maar laat ons bij het begin beginnen. We gaan 63 jaar terug in de tijd!

1958, misschien wel het meest succesvolle jaar voor België aller tijden. Toen werd de twaalfde Wereldtentoonstelling georganiseerd op de Brusselse Heizel. We zien hier nog steeds de erfenis van, onder meer in de vorm van het Atomium, in de chocolade van Côte d’Or – Dessert 58 – en de introductie van het softijs. Weinigen weten echter dat ook die beroemde kleine blauwe wezentjes het levenslicht zagen in ’58. Toen werkte de Brusselse striptekenaar Peyo (Pierre Colliford) aan het negende avontuur van Johan en PirrewietDe fluit met zes gaten (die later omgedoopt zou worden tot De Fluit met zes smurfen) – dankzij dat verhaal zou de tekenaar wereldfaam bereiken omdat zijn meest waardevolle creaties voor het eerst geïntroduceerd werden in dat album.

Look van de eerste smurfen

Mocht je de laatste zes decennia op een onbewoond eiland gezeten hebben, dan kijk je vast wel eens raar op als men het over “smurfen” heeft. Een Smurf is een klein blauw dwergje van ongeveer twee à drie appels hoog. De standaardvorm van een smurf is een blauw ventje met witte broek en witte puntmuts. Ze hebben ook nog een klein staartje dat uit hun broek puilt. Oorspronkelijk zagen ze er allemaal identiek uit met als enige uitzondering de Grote Smurf die in het rood gekleed gaat en een baard heeft. Gedurende de jarenlange evolutie werden steeds meer smurfen gedifferentieerder, zo kreeg één smurf op zeker moment een brilletje wat de inzet was voor tientallen verschillende smurfen. Er zouden in totaal zo’n 101 verschillende smurfen bestaan, maar doordat er zoveel verschillende aangepaste versies bestaan zoals de Kleutersmurfen, de Lolsmurf en de Wilde Smurf zit het totale aantal smurfen al ruimschoots boven dat aantal. Velen vinden het vreemd dat de smurfen niet simpelweg met honderd zijn, waar komt die ene extra smurf precies vandaan? Wel, dat valt simpel te verklaren. De aartsvijand van de smurfen, Gargamel, heeft die gemaakt. Het gaat om de Smurfin, zij was toen een handlangster van de boze tovenaar maar heeft zich gelukkig bekeerd en is bij de blauwe mannetjes gaan wonen.  De smurfen hebben ook hun eigen taal, de smurfentaal, waarin ze diverse zelfstandige naamwoorden en werkwoorden vervangen door de woorden “smurf” en “smurfen”. Deze taal is puur toevallig ontstaan toen Peyo met een collega tekenaar tijdens een maaltijd over hun werk bezig waren. Toen één van beiden niet op het woord zout kon komen, zei een van beiden “Geef mij de “schtroumpf” eens aan” (maar dan in het Frans, hun moedertaal, schtroumpf is immers ook de oorspronkelijke Franstalige naam voor smurf).

Wegens hun populariteit in de reeks van Johan en Pirrewiet kregen de Smurfen al gauw een eigen stripreeks. Het eerste verhaal van de smurfen draaide rond een vlieg (de “BZZ-vlieg“) die de smurfjes beet waardoor ze op slag hun blauwe huidskleur verloren en zwart werden. De titel voor dit verhaal is logischerwijs ook De Zwarte Smurfen. Dit verhaal zorgde later voor nogal wat discussie, omdat de smurfen zwart werden in dit verhaal werd Peyo een racist genoemd. Een leuk weetje: de eerste smurf die door de BZZ-vlieg gebeten werd, zou later de Moppersmurf worden. Hij is dus nooit volledig genezen van zijn beet en is er altijd een beetje tegendraads door gebleven (wat niet wegneemt dat hij z’n hart op de juiste plaats heeft). Tegenwoordig zijn er nog steeds (bedenkelijke) wetenschappers die het nodig vinden om onder meer de samenleving van het smurfendorp te analyseren, dat inderdaad nogal communistische trekjes vertoont. In Frankrijk en de Benelux verschijnt nog steeds quasi elk jaar een nieuw smurfenverhaal gemaakt door Studio Peyo. In de VS worden de oudere verhalen sinds 2010 herdrukt in singlevorm door uitgeverij Papercutz. Het eerste verhaal in deze reeks verscheen in september en is getiteld The Purple Smurf. Dit zijn vanzelfsprekend niet de enige Amerikaanse Smurf-comics die er bestaan. In de jaren ’80 liep er kortstondig een andere reeks .

In de jaren ’70 volgde een tekenfilm gebaseerd op De Fluit met Zes Smurfen, wegens succes besloten ze bij de studio’s van Hanna-Barbera de wezentjes hun eigen tekenfilmserie te geven. Het eerste smurfenverhaal, De Zwarte Smurfen (zie boven) werd ook in tekenfilmvorm gemaakt. Hier werden de smurfjes echter niet zwart maar paars van kleur. De racistische ondertoon werd dus vooral door de Amerikanen gevreesd. Deze serie werd een internationaal succes en maakte de smurfen op korte tijd wereldberoemd. Sindsdien bestaat er ongelofelijk veel merchandising rond de smurfen, om maar een belangrijk voorbeeld te geven moet je maar denken aan de duizenden verschillende smurfenpoppetjes waarvan er nog ieder jaar een aantal nieuwe verschijnen. Sommigen onder jullie herinneren zich vast ook de smurfenhype van een paar jaren geleden in 2008, toen bestonden de wezentjes zestig jaar en dat werd gevierd. In diverse steden, waaronder Gent, zette men toen volledig witte smurfen die door voorbijgangers konden worden opgeraapt en ingekleurd. Met deze actie ging een hele wedstrijd gepaard.

Gutsy smurf

Anno 2010 en 2011 bereikt de smurfengekte een hoogtepunt. Vooral in de VS kan men niet genoeg krijgen van de Belgische dwergen. Dankzij de digitale revolutie vinden de smurfen hun weg naar het grote scherm in 3D in een langspeelfilm die zich voor een groot stuk afspeelt in het hedendaagse New York. Dat is ietwat vreemd als je er rekening mee houdt dat de Smurfen ergens in de middeleeuwen leven, desalniettemin beloven de filmmakers dat er een gegronde verklaring is voor hoe de Smurfen in 2011 terechtkomen. Eén van belangrijkste rollen in de film is weggelegd voor Gutsy Smurf, een schotse smurf die speciaal voor deze film van onder het stof is gehaald. Hij had oorspronkelijk een zeer klein rolletje in de tekenfilms, voor de film kreeg hij een volledig nieuwe look en zelfs bakkebaarden. Voor de stemmen verleenden heel wat acteurs hun stem, voor de stem van de Smurfin staat zangeres Katy Perry in. De verfilming van The Smurfs wordt  begin augustus in de Belgische en Nederlandse bioscoopzalen verwacht. Vorig jaar kwam de promotie van de wezentjes al volop op gang, zo werd er onder meer een gigantische smurfenballon op het publiek losgelaten op de Thanksgiving parade te New York.  Recent werden alle voorgevels van het Spaanse dorp J’zcar blauw geverfd ter ere van de smurfen. Nu bereikt de rage zo stilaan een hoogtepunt met Global Smurfs Day.

Het Spaanse dorp J'zcar

 

Nu zaterdag 25 juni vindt dit evenement plaats. De smurfen streven er naar een wereldrecord! Er wordt getracht zoveel mogelijk mensen te verzamelen die verkleed zijn als smurf. Het wereldrecord van het grootst aantal verklede mensen staat momenteel op 2510 personen, nu wordt getracht dat record op verschillende plaatsen ter wereld te breken. In twaalf landen, waaronder vanzelfsprekend België (Kinepolis Brussel) en Nederland (Scheveningen). Daar kun je je voor één keer volledig blauw schminken zonder dat je opvalt, integendeel, als je niet uit de toon wilt vallen is dat zelfs verplicht. Je krijgt een witte smurfenmuts en een t-shirt ter plaatse als je deelneemt. Inschrijven kan op de officiële website van dit gebeuren, Globalsmurfsday.com. Of de recordpoging zal slagen is natuurlijk nog maar de vraag. In ieder geval bestaat er een zeer grote kans dat het effectief lukt, want het is een grootschalig project.

De film wordt op drie augustus in de Belgische bioscoopzalen verwacht. Een dag later, vier augustus dus, kunnen de Nederlanders blauw zien op het grote witte scherm. Voorlopig moet je het dus nog even stellen met de trailers, de meest recente hebben we er hieronder voor je bijgeplaatst.

Comments

comments


Gilles

 
avatar