0
Posted 12/06/2011 by Arno in Columns
 
 

Weekly dose of Fear Itself deel 7 – Spider-Man, Deadpool, Loki en de Fearsome Four!

Welkom bij Weekly dose of Fear Itself, jouw gids tot het Marvel event van het jaar, nu wel degelijk wekelijks! In deel 7 hebben we met Fear Itself – Fearsome Four #1 alweer een nieuwe tie-in reeks voor jullie klaarstaan! Verder kijken we nog naar het vervolg op Spider-Man’s solo-avontuur in Fear Itself – Spider-Man #2, Loki’s tocht naar de hel in Journey into Mystery #624 en bereikt Marvel’s event eindelijk de ever-lovin’ Deadpool in Fear Itself – Deadpool #1!

Review: Fear Itself – Fearsome Four #1 

(schrijver: Brandon Montclare, tekenaars: Michael Kaluta, Ryan Bodenheim en Simon Bisley)

Na de nieuwe incarnatie van The Defenders in Fear Itself – The Deep van vorige week, schenkt deze Fearsome Four ons alweer een non-team van 4 individuen die op het eerste zicht weinig of niets met elkaar te maken hebben. De plot van de issue is, in de thematiek van Fear Itself, in feite vrij logisch vermits deze draait om de monsterlijke Man-Thing (in een vorig leven biochemicus Ted Sallis), waarover je 2 belangrijke dingen dient te weten: 1. Wanneer Man-Thing heftige emoties aanvoelt in wezens rondom hem (zoals in dit geval angst) wordt hij hierdoor aangetrokken en produceert zijn lichaam een chemische reactie, waardoor elk wezen dat hiermee in aanraking komt, in vlammen uitbarst. En 2. Man-Thing is een soort focuspunt en doorgang voor de Nexus of All Realities, het summum van alle mogelijke tijdlijnen en dimensies. Sinds de Heroic Age werkte Man-Thing in feite als een vervoersmiddel samen met de Thunderbolts van Luke Cage om het team overal ter wereld te kunnen laten opereren. Hierdoor was hij aanwezig in The Raft wanneer hier de hamer van Juggernaut viel en de prison break startte. Verward werd hij aangetrokken door de enorme angst die in het nabijgelegen New York heerst. Maar een verwarde losgelaten Man-Thing + massale angst in een grootstad als NY, betekent veel brandende New Yorkers.

Vandaar dat één van Man-Thing’s oudste vrienden, de satirische eend Howard the Duck, het wezen wil tegenhouden en kalmeren vooraleer hij nog meer schade aanricht en, misschien nog erger, in conflict treedt met superhelden zoals The Avengers. In een samenloop van omstandigheden wordt hierbij geholpen door zijn voormalige advocaat Jennifer Walters, de oorspronkelijke She-Hulk en Kyle Richmond aka Nighthawk, voormalig lid van het Squadron Supreme, The Last Defenders en Marvel’s persoonlijke hommage aan DC’s Batman. Deze Fearsome Four wordt ten slotte compleet gemaakt met Marvel’s versie van het monster van Frankenstein, eveneens in New York vertoevend.

Terwijl Man-Thing, Howard the Duck en Frankenstein’s monster allen oorspronkelijk afkomstig zijn uit of dichte banden hebben met Marvel’s horrortitels uit de jaren ’70, lijken She-Hulk (tenslotte een voormalig Avenger) en Nighthawk louter aanwezig omdat er schijnbaar geen plaats leek te zijn gevonden in andere Fear Itself tie-ins. Ook al volgt de plot omtrent Man-Thing van schrijver Brandon Montclare logischerwijs uit de thematiek van het event en de krachten van het personage, lijkt het enigszins ook maar vreemd dat de Thunderbolts, tenslotte het laatste team waarmee Man-Thing zich inhield, zich niet met zijn ontsnapping bezighouden. Verder zorgen ook de drie door elkaar lopende tekenstijlen voor een vrij onevenwichtige issue, vooral Howard the Duck van Ryan Bodenheim ziet er meer uit dan Chicken Little dan Donald Duck (voor alle duidelijkheid: dit is geen verbetering voor het personage). Al lijkt het team op het einde van de issue te beginnen aan een interessante reis doorheen de Nexus of All Realities, blijft deze Fear Itself – Fearsome Four #1 vooral een aanrader voor de fans van Man-Thing, Howard the Duck en in mindere mate She-Hulk en Nighthawk, dewelke spijtig genoeg voorlopig nog geen grotere rol in Fear Itself gegund lijkt te zijn.

 

Review: Fear Itself – Spider-Man #2

(schrijver: Chris Yost, tekenaar: Mike McKone)

De vorige issue liet Spidey achter met een ontwrichte schouder en overgeleverd aan zijn oude vijand Vermin in de riolen van een door angst op hol geslagen New York. In deze issue krijgen we, naast een kort maar brutaal gevecht met een eveneens door angst overmande Vermin, een mooie verderzetting van Spider-Man die zich sterk probeert te houden en tegelijk zoveel mogelijk levens tracht te redden in zijn brandende thuisstad. Eén van de highlights van deze issue was de korte confrontatie tussen Spidey en Peter Parker’s ex-werkgever en huidig burgemeester van New York, J. Jonah Jameson. Het blijft steeds mooi om de haat/vriendschapsrelatie tussen beide te zien, dewelke het best naar boven lijkt te komen in tijden van crisis. De webslingerende actie wordt, net zoals in het vorige deel, ook alweer afgewisseld met de kleine momenten die handelen over de angstige burgers in New York City zelf. Op het eind van de issue komen beide verhaallijnen dan ook mooi bij elkaar. Maar, net wanneer Spidey’s enorm angstige baaldag een beetje tot rust lijkt te komen, neemt niet ver daarvandaan zijn teammaat in de Future Foundation, Ben Grimm, de hamer gevallen op Yancy Street op…

Yost en McKone hebben alweer een sublieme tie-in afgeleverd die ditmaal zowel thematisch als generisch tot Fear Itself relateert. Deze Fear Itself – Spider-Man blijft een aanrader en het zal reikhalzend uitkijken worden naar de volgende (en spijtig genoeg, tevens laatste) issue, waarin Spidey’s eerste ‘Worthy‘ tegenstander nog een schepje bovenop zijn enorme baaldag zal doen.

Journey into Mystery #624

(schrijver: Kieron Gillen, tekenaar: Doug Braithwaite)

De missie van de jonge Loki om op zijn eigen, sluwe manier de God of Fear te bestrijden brengt hem in deze issue rechtstreeks naar de hel. Of, misschien beter verwoord, twee verschillende gebieden in de hel. Het eerst bezochte helse domein, genaamd Hel, behoort toe tot de godin van de dood Hela en bevat ondermeer gevallen Asgardiaanse krijgers zoals de oorlogsgod Tyr. Het tweede, latere bezochte domein behoort toe tot Mephisto en deze Hell is, net zoals haar demonische leider, een meer traditionele afbeelding van de ondergrondse verdoemenis. De immense kracht van de God of Fear mag dan voorlopig vooral op aarde gevoeld worden, het zal echter maar een kwestie van tijd zijn wanneer ook deze ondergrondse rijken een kant moeten kiezen. De woordvoerder van de God of Fear, genaamd de Tongue of The Serpent (een beetje vergelijkbaar qua functie en uiterlijk met de filmversie van The Mouth of Sauron uit The Lord of the Rings) verschijnt al voor Hela, die eerder neigt om The Serpent als nieuwe All-Father bij te staan. Mephisto schijnt dan weer gelukkig te zijn met de huidige status quo waarin deze positie door Odin wordt vervuld. Loki’s plan is om zowel Mephisto als Hela in The Serpent een gemeenschappelijke vijand te geven en daarmee dus Asgard bij te staan. Hiervoor zullen uiteraard vele omwegen, leugens en loze beloftes moeten worden gemaakt, maar c’mon, it’s Loki were talking about

Gillen en Braithwaite zetten hun sublieme run verder met naast Loki’s reis alweer een andere kijk op de bevrijding van zijn stiefbroer Thor uit  Fear Itself #3 alsook een mooi karaktermoment voor Volstagg. De jonge Loki, samen met zijn getemde Hel-Wolf en de vogel Ikol (de essentie van Loki’s voormalige, volwassen zelf), en de werelden waarin ze vertoeven blijven lichtjes fantastisch om gade te slaan. Nog steeds een aanrader, deze Journey into Mystery.

Fear Itself – Deadpool #1

(schrijver: Christopher Hastings, tekenaar: Bong Dazo)

Stop! Hammer time! Met de eerste pagina in deze issue (+ you know, it’s Deadpool) weet je al dat je geen serieuze of diepzinnige comic moet verwachten. Al die vallende hamers geven ieders favoriete merc with a mouth, Deadpool, het idee om zelf een clubje hammerdragende superschurken te beginnen. Het idee hierachter is simpel: wanneer enkele A-lijst superschurken een Worthy hamer krijgen en hierdoor worden opgewaardeerd tot A++ superschurken, wat zou dan het effect zijn met de haast vergeten, goofy superschurken uit de F-lijst.

Door omstandigheden vindt Deadpool dus een hamer, pimpt hij deze volledig uit, schenkt hem als The Spectre of Mass Destruction (een parodie van The Serpent) aan The Walrus, een typevoorbeeld van een goofy F-lijst superschurk, en overtuigt deze om met hem mee te gaan naar New Mexico waar, uiteraard, heel wat cash te verdienen valt. Toch lijkt er schijnbaar meer te zitten achter deze hamer…

Hoewel deze Fear Itself – Deadpool enkele leuke momenten bevat, is de schrijfstijl van nieuwkomer Christopher Hastings in de woorden van Ralph WiggumFunny, but not ha-ha funny“. Ook de tekeningen van Bong Dazo, geen vreemde aan Deadpool, zijn ergens wel passend cartoony, maar zeker geen uitschieters. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Deadpool’s tie-in tot Secret Invasion (issues 1-5 van de huidige reeks), die als een relevante parodie kan beschouwd worden, is deze Fear Itself – Deadpool eerder volledig een parodie en is de eigenlijke relevantie tot het event voorlopig nog even zoek. Afgaande op deze eerste issue zou ik zeggen dat vooral de fans van Deadpool hiervan zullen genieten, al kan het verdere verloop van de reeks me nog in ongelijk stellen.

De Weekly dose of Fear Itself is hiermee wederom afgelopen, maar volgende week hebben we weer een hele hoop tie-ins klaarstaan. Het Canadese superheldenteam Alpha Flight keert in deze crisistijd terug in Alpha Flight #1, het tweede deel van de Avengers tie-in komt eraan in Avengers #14 en Fear Itself bereikt ook Hank Pym en de jonge leden van de Avengers Academy in issue 15! Iron Man zet dan weer in het versteende Parijs zijn gevecht voort met de Grey Gargoyle, getransformeerd tot Mokk, breaker of faith, in Invincible Iron Man #505 en we gaan kijken hoe het de jonge helden van het Marvel universum vergaat in Fear Itself – Youth in Revolt #2! Ten slotte komt ook de derde issue van Fear Itself – The Home Front uit, dat een beetje later lijkt te verschijnen dan gewoonlijk. Tot volgende week!

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.