1
Posted 08/06/2011 by Arno in Columns
 
 

Weekly dose of Fear Itself deel 6 – Review van de derde issue, Thunderbolts, Herc en The Deep!

Hartelijk welkom bij een nieuwe Weekly dose of Fear Itself, jouw gids tot het Marvel event van het jaar! Vandaag een review van de langverwachte derde issue van de kernreeks (Fear Itself #3), het vervolg op de tie-in van Hercules (Herc #4), de eerste van de Thunderbolts (Thunderbolts #158) alsook de eerste issue van de nieuwe tie-in reeks Fear Itself – The Deep! Afsluiten doen we met een eerste kijk op Fear Itself #4 en enkele verdere tie-ins, maar eerst, even een korte terugblik…

The story so far: Odin en de Asgardianen, waaronder een gevangengenomen Thor, hebben de aarde verlaten en bereiden zich voor op oorlog. Sin, getransformeerd tot Skadi, bevrijdt de zogenaamde Serpent, dewelke zichzelf de ware ‘All-Father’ noemt. Deze Asgardiaanse God of Fear laat op verschillende uithoeken van de wereld hamers neerstorten: naast de dochter van de Red Skull zijn ondermeer Hulk, Juggernaut, Attuma, Titania en de Grey Gargoyle in het bezit van zo’n Noorse godenhamer geraakt. Als ‘the Worthy’ zetten ze elk een stevig pad van vernieling voort.

En over vernieling gesproken, de bevrijding van de God of Fear leidt schijnbaar tot een escalerend angstig klimaat over de hele wereld. Overal breken rellen uit en op de koop toe wordt Washington, D.C. in een ware ‘Blitzkrieg USA’ aangevallen door Skadi en een bende Nazirobots. Steve Rogers, voormalig Captain America, en de topagent van de vrije wereld verspreidt verschillende Avengers naar de plekken waar de hamers zijn neergestort en probeert de situatie onder controle te houden. Ondertussen trekt de Future Foundation (voormalige Fantastic Four minus de Human Torch) op onderzoek uit naar de ene hamer die op Yancy Street, New York neerstortte, de vroegere bakermat van FF mainstay The Thing...

Review: Fear Itself #3‘The Hammer That Fell on Yancy Street’

(schrijver: Matt Fraction, tekenaar: Stuart Immonen) 

De issue opent met de preview die we in de vorige Weekly dose op jullie loslieten, namelijk Captain America (een rol gevuld door Rogers’ voormalige sidekick James ‘Bucky’ Barnes) die samen met partners Falcon en Black Widow alsook kung-fu meester Shang-Chi, enkele Secret Avengers en het Amerikaanse leger Skadi’s aanval op de brandende hoofdstad probeert af te weren. Ook al zit Bucky in de Captain America-reeks nog steeds gevangen in een Russische Gulag tengevolge van zijn voormalige daden als de gehersenspoelde huurmoordenaar Winter Soldier, treedt hij hier als een schijnbaar vrijgesproken (of vrijgevochten) man terug op in het vertrouwde vlaggenkostuum en schild van zijn voormalige mentor.

De macht van zo’n lid van the Worthy valt echter niet te onderschatten en, zelfs met de hulp van Captain America, lijkt de hoofdstad verloren. In een tot oorlogsmachine omgebouwd Asgard zien we dan weer de bevrijding van Thor door zijn stiefbroer Loki. De oorlogsplannen van een niet bepaald als zichzelf klinkende Odin zaaien twijfels doorheen het godenrijk, vermits standvastige krijgers zoals de Warrior’s Three, Balder en Sif het bevel krijgen te schuilen achter de aarde, in plaats van hun broeders uit Midgard bij te staan. Toch lijkt Thor de enige te zijn die tegen de wensen van zijn vader ingaat en, na alweer een confrontatie tussen de twee, stuurt Odin zijn zoon zelf naar de aarde met de waarschuwing dat hij voor een verloren zaak vecht, al verschaft hij hem nog wel zijn hamer Mjolnir.

Op aarde zien we dan weer enkele Worthy hun pad verderzetten. De Hulk alias Nul richt een ravage aan in Brazilië, Juggernaut alias Kuurth in Missouri en Crusher Creel, aka the Absorbing Man, in Dubai. De tocht van Creel om zijn hamer te bemachtigen speelt zich echter nog volop af in de tie-in van Iron Man 2.0, maar het resultaat staat schijnbaar nu al vast: the Absorbing Man wordt getransformeerd tot Greithoth, breaker of wills. Ondertussen komt Betty Ross, aka de rode She-Hulk, in Brazilië niet alleen te staan tegenover haar getransformeerde ex-man wanneer enkele Avengers opduiken en ontdekken dat hun voormalig teamlid kwader en gevaarlijker dan ooit blijkt te zijn. Al leek de Hulk het enige oorspronkelijk heroïsche lid van de Worthy, komt daar in deze issue verandering in wanneer Benjamin Grimm, aka The Thing, zijn hamer vastneemt, getransformeerd wordt tot Angrir, breaker of souls, en meteen heel Yancy Street met de grond gelijk maakt.

De issue eindigt in Washington, D.C. waar Steve Rogers duidelijk niet opgezet is met zijn rol als coördinerende generaal en zichzelf in een vertrouwde positie aan de frontlinies smijt. Al wordt het duidelijk dat de getransformeerde Sin teveel is voor de huidige Captain America, geeft Bucky het niet op en begint hij in een mooie karakterisatie meer en meer op zijn mentor te gelijken. De sollicitatie voor deze issue beloofde al dat  a major Marvel hero falls’ en het komt in feite als geen verrassing dat de dag niet goed afloopt voor Bucky…

Het artwork van Stuart Immonen blijft subliem in deze issue, net als de meeste karakterisaties van Matt Fraction… behalve dan Odin. Er kan natuurlijk een diepere reden achter schuilgaan, maar Thor’s vader zoals geschreven door Fraction is niet bepaald de Odin die we kennen uit voormalige Thor-reeksen (laat staan de filmversie, gespeeld door Anthony Hopkins). En ook al zijn er talrijke meningsverschillen geweest tussen vader en zoon, lijkt Odin ditmaal te fors en wispelturig over te komen. Het lijkt me wat moeilijk te geloven dat hij als eeuwenoude god, krijgsheer en leider van het Asgardiaanse volk, totaal geen idee lijkt te hebben waarmee hij bezig is. Dit kan aan het schrijven van Matt Fraction zelf liggen, aan de aanwezigheid van de God of Fear… Hoe dan ook, ik hoop dat dit vlug wordt opgehelderd in deze reeks of in de Journey into Mystery tie-ins.

De issue gaat wederom zeer snel vooruit en zit alweer vol met korte scènes die de andere tie-ins in de verf zetten. Al blijft het natuurlijk nog steeds een aanrader, met zeker en vast de beste cliffhanger totnogtoe, begint het er wel meer en meer op te lijken dat het lezen van kernreeks op zich om de gehele event genietbaar te kunnen volgen maar een fabeltje was.

Review: Herc #4

(schrijvers: Greg Pak & Fred Van Lente, tekenaar: Neil Edwards) 

Over deze Herc #4 kan ik vrij kort zijn. Hercules, op dit moment een sterfelijke maar wel gebruik makend van mythologische wapens, probeerde in de vorige issue Brooklyn, zijn nieuwe thuisbasis, te beschermen tegen enkele ontsnapte gevangenen uit The Raft. Ondertussen krijgt hij ook al te maken met Kyknos, zoon van de overleden  Griekse god/Dark Avenger Ares, en tovenares Hecate, eveneens de godin van de angst die de hele buurt tegen haar beschermer opzet. Al blijft deze tie-in zeer gelokaliseerd en daarom zeker niet noodzakelijk om het gehele event te volgen, zorgt de schrijfstijl van het duo Pak en Van Lente ervoor dat dit een zeer fun comic blijft, met zowel grappige als geschiedkundig leerrijke momenten.

Review: Thunderbolts #158

(schrijver: Jeff Parker, tekenaar: Kev Walker) 

De Thunderbolts waren aanvankelijk de Masters of Evil in een nieuwe, hervormde rol als superheldenteam. In latere jaren werden ze een black-ops team van superschurken gecontroleerd door de overheid (met bijpassende nanites in hun bloed om ze onder controle te kunnen houden, uiteraard). Na hun rol in de Dark Reign als de persoonlijke strikeforce van voormalige leider Norman Osborn, kwam het team ten tijde van de Heroic Age terecht onder de New Avenger Luke Cage. Onder Cage bestaat het team nu voornamelijk terug uit voormalige supercriminelen die zichzelf willen hervormen en gebruiken ze de drijvende gevangenis The Raft in New York City als hun thuisbasis/hoofdkwartier.

In deze issue zien we nogmaals de transformatie van Juggernaut, onlangs tijdelijk geschorst van het team, tot de Worthy Kuurth. Deze transformatie nam een groot deel van The Raft met zich mee, waardoor vele gevangen superschurken opnieuw de vrijheid proefden. Ondertussen zitten de Thunderbolts echter wel in Irak zombies te bevechten, waardoor ze de ramp op hun hoofdkwartier niet meemaken. Wanneer ze op het eind van de issue terugkeren naar New York en de vernielde gevangenis aantreffen, wordt hun missie duidelijk geformuleerd door vast teamlid Songbird: Rescue and Contain.

Al brengt de issue niet veel nieuws, heeft schrijver Jeff Parker (X-Men: First Class) een goed vat op de personages en de ietwat donkere maar tegelijk cartoony tekenstijl van Kev Walker (2000 AD, Marvel Zombies 4) geeft de actie mooi weer. Fear Itself zal schijnbaar voor de Thunderbolts voornamelijk het inperken van de prison break op The Raft inhouden, maar meer moet dat in feite niet zijn. De hoofdzakelijke verkooppunten van series met hervormde (of semi-hervormde) superschurken in de hoofdrol zoals deze (zie ook bijvoorbeeld DC’s Suicide Squad en Secret Six) zijn ten slotte de interacties tussen de personages en de enorme onvoorspelbaarheid van de situaties waarin ze terechtkomen. Aanrader voor de fans!

Review: Fear Itself – The Deep #1

(schrijver: Cullen Bunn, tekenaar: Lee Garbett) 

De lijst tie-in reeksen rond Fear Itself wordt nogmaals uitgebreid, ditmaal met The Deep. Zoals de titel al doet vermoeden, speelt in deze eerste issue van de vierdelige minireeks prins Namor van Atlantis, aka the Sub-Mariner, de hoofdrol. We zagen al in Fear Itself #2 dat Attuma, een verstoten Atlantische veroveraar en Namor’s aartsvijand, een eigen hamer kreeg als Nerkkod, breaker of oceans. In The Deep zien we de ware ravage die deze Nerkkod aanricht in de zeven zeeën. Na jarenlange verliezen tegen Namor, slaat hij er nu echter in diens hernieuwde koninkrijk New Atlantis met de zeebodem gelijk te maken. Ook Namor zelf wordt door zijn getransformeerde aartsvijand afgedroogd (pardon the pun), in zijn enorme trots gekrenkt en gedwongen naar de bovenwereld te vluchten. Hier maakt hij contact met Dr.Stephen Strange, voormalig Sorcerer Supreme, waarop deze hulp inroept van de voormalige Defenders. Je kent ze nog wel, het zogeheten non-team uit de jaren ’70 (al zijn er recentere incarnaties geweest) bestaande uit ondermeer Dr.Strange, Hulk, Namor en Silver Surfer. Allen niet bepaald team players, maar desalniettemin een effectieve combinatie aan superhelden.

Strange zijn magische krachten blijken toch niet meer wat ze geweest zijn, want in plaats van de Hulk te bereiken, komt hij terecht bij She-Hulk Lyra (dochter van de Hulk en Thundra uit een andere dimensie). Maar op het einde van de issue maakt echter ook nog een zekere verzilverde verschijning zijn opwachting.

Al bestond deze eerste issue voornamelijk uit het opzetten van een grotere verhaallijn (alsook misschien stiekem een nieuwe poging tot het samenbrengen van The Defenders), lijkt Fear Itself – The Deep toch wel de tie-in te worden voor de fans van Namor, Doctor Strange en Silver Surfer. Hopelijk blijft hun missie niet beperkt tot het bevrijden van Atlantis uit de handen van de getransformeerde Attuma, maar komt het team ook nog in contact met hun vroegere teammaat, de eveneens getransformeerde Hulk. Zowel op de schrijfstijl van relatieve nieuwkomers Cullen Bunn (The Sixth Gunn) als de tekenstijl van Lee Garbett (Dreamwar, Identity Wars) heb ik voorlopig niets negatiefs aan te merken en, wie weet, leidt deze minireeks tot een langere reünie van The Defenders.

Hiermee zijn we weer aan het eind gekomen van deze Weekly dose of Fear Itself. Volgende keer volgen we Loki naar de hel met Journey into Mystery #624 en Spider-Man naar het riool in Fear Itself – Spider-Man #2, vormt er zich alweer een non-team bestaande uit Frankenstein’s monster, Howard the Duck, Nighthawk en de She-Hulk (Jennifer Walters) in Fear Itself – Fearsome Four #1 en komen we te weten hoe ieders favoriete Merc with a Mouth, Deadpool, in het Fear Itself-plaatje past in Fear Itself – Deadpool #1! Maar nu, nog even een vooruitblik op Fear Itself #4: World’s on Fire en enkele tie-ins voor volgende maand.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.