0
Posted 19/05/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Start to run: Flash 12 en Flashpoint 1

Na weken van anticipatie, teasers en hints is het eindelijk tijd voor Barry Allen om zijn vuurrode pak aan te trekken, zijn gele laarzen nog eens op te poetsen en wat extra energierepen binnen te spelen want vanaf nu zal hij geen ogenblik nog gerust zijn. Nee, de tijd van Flashpoint is aangebroken en elke seconde is nu van tel. Ik zal dus niet teveel talmen maar meteen aan het reviewen beginnen.

Flash 12 

Voorlopig de laatste issue van the Flash is deze 12de issue. We zijn een jaar ver in de reeks met schrijver Geoff Johns achter het stuur en deze single voelt ook aan als een afsluiter van de reeks. Het artwork is echter niet van Francis Manapul die de reeks begon, maar zijn plaats wordt waardig ingevuld door Scott Kolins. Kolins stak eerder al een handje toe bij deze reeks en de Flashveteraan brengt opnieuw Central City tot leven in zijn gekende stijl. Er zijn toch enkele pagina’s afgewerkt door Manapul, maar deze storen eerder het algemene verloop van het artwork dan dat ze iets toevoegen. Het is jammer dat hij deze issue niet kon afwerken maar zijn manier van werken is zo arbeidsintensief dat hij volgens mij helaas geen ongoing aankan.

Qua verhaal is het zoals ik al vermeldde een aaneenknopen van losse eindjes en een fundering leggen voor wat volgt in Flashpoint. Johns probeert via de mond van Reverse Flash een verklaring te geven aan diens plannen door deze als experimenten met zijn Negative Speed Force af te schilderen. Johns geef hierbij ook een verklaring aan Bart Allen’s snelle groei tijdens Infinite Crisis door dit als een gevolg van deze Speed Force af te schilderen. Hij gaat ook dieper in op de mogelijkheden ervan en komt tot de conclusie dat alles draait rond tijd. Iedereen herinnert zich natuurlijk nog zijn middelbaar fysica waar we leerden dat snelheid gelijkstaat aan afstand over tijd. Blijkbaar herinnert Johns dit ook nog want voordien werd Flash nooit als meester van de tijd gezien en moest hij gebruik maken van de Cosmic Treadmill om zelfs maar op het gevoel af door de tijd te reizen.

Barry zelf verzoent het conflict met Bart Allen dat al van Flash: Rebirth 1 aan het woeden is en het is wel een gevoelig moment als beiden elkaar een liefdevolle knuffel geven. Daarnaast wordt er ook opnieuw referentie gemaakt van zijn overleden moeder, het belangrijkste plotpunt in de reeks. Tenslotte komt er ook een einde aan Hot Pursuit, hoewel hij zijn opwachting maakt in de solicits voor Flashpoint.

Uiteindelijk voelt de issue aan als een schaakbord waar uiteindelijk alle pionnen op hun juiste plaats komen en we eindelijk kunnen beginnen aan de hoofdbrok: Flashpoint. Dit begin wordt zelfs expliciet uitgedrukt door een bliksemstraal die neerdaalt vanuit de hemelen zoals zoveel jaar geleden maar nu niet Barry helpt een held te worden, maar Barry zijn moeilijkste tijd ooit zal doen beleven.

Flashpoint 1 

De twaalf maanden na Flash 1 zijn voorbijgesneld aan het tempo dat onze in rode spandex geklede vriend haalt in achtervolging op zijn aartsvijanden de Rogues. Mijn hartje klopte alleszins een paar slagen sneller toen ik de eerste pagina’s zag en begon aan de eerste issue van het ambitieuse project Flashpoint.

De preview die in de FCBD uitgave van Green Lantern werd gedrukt en zoveel stof deed oplaaien, dient ook als inleiding tot het Flashpoint verhaal. De reden van het debat op de comicfora, de huidskleur van XS, is echter gecorrigeerd en hopelijk gaat de rassenkwestie hierbij ook gaan liggen. Fouten gebeuren zoveel en Malkavian heeft toch altijd nieuwe beelden nodig voor zijn Oops reeks.

De hoofdbrok van het verhaal vangt voor mij passend aan met Barry die zijn kantoor uitstormt en in plaats van zijn Flash kostuum aan te trekken, van de trap valt. Het is een grappig moment dat heel symbolisch de held voorstelt die letterlijk van z’n sokkel valt. Meteen hierna krijgen we het beeld van Nora, de moeder van Barry, die alsof er niets gebeurd is, temidden het politiebureau staat en haar zoon omhelst. Meteen weten we dat dit een andere wereld is en alles mogelijk is. Helaas is dit het laatste wat we zien van Barry (op een korte verschijning op de laatste pagina na) en voor een boek dat de titel FLASHpoint heeft, zijn er verbazend weinig leden van de Flash Family in beeld.

De rest van het boek draait om de man waar je met je problemen confronteert in het DC Universe, Batman. We zien Batman als een heel andere figuur in een heel andere stad. Gotham lijkt niet meer op de donkere, Gothische stad van uit de pagina’s van Detective Comics maar eerder op een duistere versie van Las Vegas met Wayne Casinos als prominente aanwezigheid in de skyline. Batman is anders want naast een ander kostuum heeft hij ook geen problemen met moord. Het verhaal plaatst hierbij Cyborg als tegenhanger van deze Batman (tegengesteld aan de Man of Steel <=> Caped Crusader rivaliteit). Cyborg zoekt de hulp van Bats om een front te vormen tegen de troepen van Aquaman en Wonder Woman. Hierbij krijgen we de belangrijkste personages te zien van de verhalen die volgende maand volgen. De opvallendste verandering voor mij persoonlijk is Captain Thunder die nu bestaat uit 7 tieners die S.H.A.Z.A.M. vormen. Diens littekens die hij naar eigen zeggen te danken heeft aan Wonder Woman, doen alleszins verlangen naar meer informatie over dit personage. Daarnaast ontbreken zowat alle leden van de originele Justice League wat toont dat dit een geheel nieuwe wereld is met nieuwe regels.

Eindigen doen we met 2 grote cliffhangers. De eerste toont Europa dat een ware oorlogszone is geworden. De Britse Eilanden zijn geassimileerd als Nieuw Themyscira door de Amazones onder leiding van warrior princess Diana, terwijl een groot deel van West-Europa genadeloos onder water gezet is door de troepen van Aquaman met gruwelijke beelden van verdronken mensen aan de Eiffeltoren oplevert.

De tweede cliffhanger draait rond Barry die ten einde raad Batman opzoekt om de wereld te ‘corrigeren’. De beelden van de Batcave geven hem echter de indruk dat deze Batman meer verschilt van onze Batman dan zomaar een verandering van mentaliteit. Dit culmineert tot de laatste pagina die meteen een bommetje plaatst onder de bestaande Batmanmythos en ons achterlaat met het gevoel dat ik hier al meermaals heb vermeld: dit is een realiteit waar alles anders is en alles kan.

Qua artwork kan ik kort zijn, Andy Kubert is een enorm getalenteerde tekenaar en brengt de wereld van Flashpoint echt tot leven. Ik kijk alvast uit naar meer van zijn werk in de reeks.

Voorlopig is dit een valse start voor het gehele Flashpoint event. De eerste issue bevat voorlopig enkel wat hints naar wat er gebeurt is en het lijkt alsof we na wat telt als 1/5 van de reeks slechts 5 minuten ver zijn in een langspeelfilm. De hints die worden gegeven zijn echter wel interessant. De wereld die Geoff Johns creëert, is een ultieme What If reeks maar de inzet is veel hoger dan een verhaal buiten continuiteit. We blijven voorlopig nog op onze honger zitten en moeten het voorlopig stellen met enkele kruimels die de honger moeten stillen tot volgende maand wanneer het event een versnelling hoger schakelt en de verscheidene mini-series de wereld meer gestalte geven. Weet alvast dat de schrijvers van Brainfreeze hun sportschoenen aan het oppoetsen zijn om jullie van reviews over deze reeksen te voorzien.

Comments

comments


Timaeus

 
avatar