2
Posted 16/05/2011 by Arno in Comics
 
 

Brainfreeze Special: 15 jaar DC VS Marvel Comics!


Ik herinner het me nog goed. Ongeveer 15 jaar geleden trok ik als jonge knaap naar het toenmalige Warner Brothers Movie World pretpark in Duitsland. Tegenover alle achtbanen, Looney Tunes en de simulator van de Batmobile vond ik een kleine comicshop, die uiteraard volledig in het teken stond van DC, veruit de leukste attractie. Toch zag ik hier een comic die hier niet bepaald thuis leek te horen. Op de cover zag ik Superman vechten met de Hulk, Batman met een batarang zien uithalen naar Captain America en Wonder Woman met haar armbanden de bliksemschichten van X-vrouw Storm zien afketsen. Hier moest ik het fijne van weten, wat doet Marvel in dit pretpark? En zou deze comic een antwoord bieden op de toch wel levensbelangrijke vragen waar elke fanboy mee zit zoals: is Superman sterker dan de Hulk? Is de Flash sneller dan de mutant Quicksilver? Kan Aquaman beter zwemmen dan prins Namor? En is de ring van Green Lantern een machtiger wapen dan het harnas van Iron Man? Na de in het Duits vertaalde comic verslonden te hebben en de vierdelige reeks -in het Engels ditmaal, wel te verstaan- bij aankomst in België aangevuld te hebben, was ik volledig in de ban van dit crossoverfenomeen getiteld DC Vs Marvel Comics (of Marvel Comics VS DC, afhankelijk van de issue). De reeks mag deze maand 15 kaarsjes uitblazen en dat verdient natuurlijk een Brainfreeze Special!

 

De intercompany crossover

 

De intercompany crossover, waarin twee of meer superhelden van evenveel uitgeverijen het vaak eerst tegen elkaar opnemen alvorens hun krachten te bundelen tegenover een gemeenschappelijke vijand, bestaat in de comicswereld al sinds de jaren ’70. De eerste echte, officiële intercompany crossover tussen DC en Marvel was Superman Vs The Amazing Spider-Man uit 1976, waarin de iconische superhelden te maken kregen met zowel Lex Luthor als Doctor Octopus. In 1981 deden beide helden hun team-up over tegen Doctor Doom en The Parasite (Marvel Treasury Edition #28: Superman and Spider-Man) en kwam het tot een confrontatie tussen Batman en de Hulk (DC Special Series #27: Batman Vs The Incredible Hulk). Nog een jaar later ontmoetten DC’s New Teen Titans en Marvel’s X-Men, toen de grootste series van het moment, elkaar in Marvel and DC present: The Uncanny X-Men and the New Teen Titans #1. Hierin namen de teams het op tegen Darkseid, Deathstroke the Terminator en Dark Phoenix. Bij de geplande crossover tussen de Justice League en de Avengers liep het blijkbaar mis (deze kwam er uiteindelijk pas in 2003-04 onder een andere vorm) en werd het een tijdje stil rond DC/Marvel-collaboraties. En toen… kwamen de jaren ’90.

De crossovergekte van de 1990’s

In de jaren ’90 barstte de crossovergekte pas echt los. Naast DC en Marvel waren er inmiddels ook andere grote uitgevers opgedoken zoals Image en Dark Horse. Batman bijvoorbeeld, meette zich met Spawn, Judge Dredd en zelfs Predators. Superman ontmoette Savage Dragon en vocht tegen Aliens. In de videogamewereld testten de X-Men en andere superhelden van Marvel hun krachten zelfs tegen de vechtersbazen van Capcom’s Street Fighter.

Green Lantern/Silver Surfer: een voorbode op DC Vs Marvel Comics

Toch bleven de crossovers tussen DC en Marvel de grootste van de hoop. In 1994 zagen we de release van Batman/Punisher: Lake of Fire (met Azrael als Batman ten gevolge van de verhaallijn Knightfall) en Punisher/Batman: Deadly Knights (met een in eer herstelde Bruce Wayne achter het masker). Een jaar later vocht Batman samen met Spider-Man tegen The Joker en Carnage (Spider-Man and Batman: Disordered Minds). Datzelfde jaar lazen we ook wat er zou gebeuren wanneer Marvel’s wereldetende Galactus de thuisplaneet van DC’s Darkseid, Apokolips, op zijn menu heeft staan (Darkseid/Galactus: The Hunger).

Interessant aan vele van deze crossovers was dat ze allen leken plaats te vinden in één gedeeld universum buiten de officiële canon, waarin zowel DC’s als Marvel’s personages weet hadden van elkaar en schijnbaar naast elkaar leefden. Met de release van Green Lantern/Silver Surfer: Unholy Alliances in 1995 kwam hier echter verandering in. Hierin werd het duidelijk dat de toenmalig kersverse ringdrager Kyle Rayner en de Silver Surfer niet dezelfde kosmos deelden. Op het einde van hun team-up tegen ondermeer Thanos en Parallax zagen we namelijk in een klein steegje in New York City een mysterieuze doos die al even mysterieuze energie uitstootte. In feite draaide het hier om een doorgang van het ene universum naar het andere en het is hiermee dat de moeder van alle DC/Marvel-crossovers begint.

De hoofdgevechten van DC Vs Marvel Comics

 

Gentlemen, Place your bets

Na de tease in Green Lantern/Silver Surfer ging in april 1996 eindelijk de vierdelige DC VS Marvel Comics van start. De reeks werd geschreven door Ron Marz (Green Lantern, Ion) en Peter David (The Incredible Hulk, X-Factor). De tekeningen werden voorzien door Dan Jurgens (Superman, Booster Gold) en Claudio Castellini (Wolverine: The End). Samen met de reeks kwam ook een hele set trading cards uit, waarin enkele confrontaties te zien waren tussen DC- en Marvel-personages die niet in de kernreeks plaatsvonden. Leuk hieraan waren ook enkele spotlights op bepaalde figuren van beide uitgeverijen, geschreven vanuit het verse oogpunt van Peter Parker voor de DC-personages en dat van Clark Kent voor de personages van Marvel. Het meest interessante rondom de comicreeks was echter de mogelijkheid voor de Amerikaanse lezers om hun stem uit te brengen en hiermee de winnaars te kiezen van de vijf grote gevechten die in de derde issue zouden plaatsvinden.

Het verhaal achter de minireeks is groots opgezet, maar blijft enorm simpel. Twee gelijkaardige übermachtige kosmische entiteiten (benoemd als ‘broers’) hebben na een zeer lange ballingschap elkaar weer opgemerkt. Elk belichamen ze een universum (de rode voor Marvel en de blauwe voor DC) en willen ze hun individualiteit uitdrukken door zich te meten met de ander. Vermits het gevolg hiervan een totale vernietiging van het bestaan zou inluiden, besluiten ze hun superwezens tegen elkaar te laten vechten. De superhelden hebben hierin echter geen keuze: het verliezende universum, zou simpelweg ophouden met te bestaan.

Wonder Woman hanteert Mjolnir, de hamer van Thor

De reeks zelf gaat zeer vlug vooruit en moet het zeker niet hebben van haar simplistische verhaal, maar vooral van haar ‘wauw’-factor. Nog nooit waren er zoveel personages van beide uitgeverijen te zien in één comic. In de eerste issue worden er dankzij de kosmische doos in het steegje verschillende superhelden en -schurken, maar ook gewone mensen en gebouwen van het ene universum naar het andere gestuurd. Dit brengt uiteraard de nodige paniek met zich mee. Zo zien we de Baxter Building van de Fantastic Four naast de Daily Planet in Metropolis verschijnen, wordt J. Jonah Jameson hier de nieuwe editor (en dus de baas van Lois Lane en Clark Kent) en bevindt een agent uit Gotham City zich plots in Marvel’s New York City, waar ze nog nooit van de stad gehoord hebben. Sommige superhelden blijven doen waar ze goed in zijn: Captain America overwint Bane en na een klap van Batman bevestigt de huurmoordenaar Bullseye dat de Caped Crusader inderdaad harder slaat dan zijn eigen aartsvijand Daredevil. Vele gelijkaardige superhelden, zoals Supergirl/She-Hulk, Steel/Iron Man en Green Arrow/Hawkeye zien we vaak maar in één panel waarin ze een team-up houden. Wonder Woman wordt waardig bevonden om de hamer Mjolnir te hanteren en zo de macht van Thor te bezitten. Tussen Robin en Jubilee (X-Men, Generation X, New Warriors) ontluikt er zelfs een romance. Bij anderen loopt het dan weer grandioos fout, zoals de krachtmeting tussen Darkseid en Thanos en in de leuke scène waarin de X-mannen Gambit en Wolverine de Batmobile stelen. The Joker trekt zich ondertussen niets aan van het verhaal en meent Spider-Man zelfs uit een vorige crossover te herkennen.

Trading card van Darkseid in gevecht met Thanos, twee kosmische überbaddies

Er lijkt dus zeer veel gaande in een vrij lange periode, maar de reeks focust zich vooral op de uiteindelijke gevechten die zullen plaatsvinden tussen de superhelden. Hoewel het merendeel van deze gevechten niet meer dan twee pagina’s in beslag nemen, zijn er toch enkele pareltjes bij. In de eerste ronde neemt Aquaman het op tegen Namor, The Flash (Wally West) tegen Quicksilver, Captain Marvel (de originele ‘Shazam!’-incarnatie) tegen Thor en antiheldin Catwoman tegen haar Marvel-tegenhanger Elektra. Ook de romance tussen Robin en Jubilee krijgt een lichte deuk wanneer beide jonge helden tegenover elkaar worden uitgespeeld.

Uiteindelijk is het tijd voor de grote gevechten waarop de fans konden stemmen: Superman vs Hulk, Wonder Woman Vs Storm, de intergalactische premiejager Lobo vs Wolverine, Batman vs Captain America en Superboy (Connor Kent) tegen Spider-Man. Deze laatste was een soort ‘battle of the clones’, vermits Superboy genetisch materiaal bezit van Superman en de rol van Spider-Man ten tijde van de crossover werd vervuld door Ben Reilly, de kloon van Peter Parker. Naast de kloon van Spider-Man waren nog meerdere personages in hun niet zozeer iconische incarnaties uit de jaren ’90 te bewonderen. Zo had de Hulk het intellect van Bruce Banner, zag Aquaman eruit als een piraat, had Superman lang haar en waren Wolverine’s klauwen tijdelijk gewoon van bot nadat Magneto al het adamantium uit zijn lichaam trok.

Hoewel de uitkomsten van de hoofdgevechten vrij controversieel blijven, waren ze toch zeer makkelijk te voorspellen aangezien het hier vooral draaide om een populariteitswedstrijd. Hoewel er wel degelijk een winnaar uit de bus kwam wordt dit nooit expliciet in het verhaal vermeld. Uiteindelijk worden de twee universums op het einde van de derde issue met elkaar gemengd door de kosmische wezens The Spectre (DC) en The Living Tribunal (Marvel). Het Amalgam universum is geboren!

Amalgamated

Tussen de derde en de vierde issue van de reeks vond er iets merkwaardigs plaats. In één bepaalde week schortten zowel DC als Marvel hun gewone reeksen op en vond men enkel Amalgam comics in de rekken. Zes hiervan werden gepubliceerd door DC, zes door Marvel. Er was hier geen sprake van Superman of Captain America, maar van Super-Soldier, die karakteristieken van beide helden bevatte en het opnam tegen de Green Skull (Red Skull met een makeover van Lex Luthor en een scheut Kryptonite). Batman en Wolverine werden dan weer samengegooid tot de Dark Claw, een nachtelijke wreker met adamantium klauwen. Hun aartsvijanden The Joker en Sabretooth werden dan weer de psychopatische Hyena.

Batman + Wolverine = Dark Claw, hier afgebeeld zijn de twee comics Legends of the Dark Claw #1 en The Dark Claw Adventures #1, geïnspireerd door de stijl van de Batman Animated series!

Zeer leuk aan deze twaalf one-shots was dat men deed of het Amalgam universum al jaren bestond. Vaak werd er naar niet bestaande comics gerefereerd, zoals bijvoorbeeld Adventures to Astonish, een amalgam van DC’s Adventure Comics en Marvel’s Tales to Astonish. Elke comic werd zelfs voorzien van een valse brievenpagina.

Superman + Captain America = Super-Soldier!

Ik ga hier niet alle Amalgam comics stuk voor stuk uit de doeken doen maar kan ze allen wel hartelijk aanraden voor fans van beide uitgeverijen. De creatieve teams hebben zich duidelijk uitgeleefd met talrijke referenties waarvan zelfs de grootste fanboy even diep zal moeten teruggraven. Zo is Super-Soldier #1 van Mark Waid (Kingdom Come) en Dave Gibbons (Watchmen) een fantastische (en zeer logische) take op zowel de origine van Superman als Captain America. Ook Amazon #1 (Wonder Woman + Storm) van John Byrne (Man of Steel, Fantastic Four) en Bruce Wayne, Agent of S.H.I.E.L.D. #1 (van Batmanschrijver Chuck Dixon en tekenaar Cary Nord) zijn van een zeer hoog niveau.

Na de eerste lading volgde er in 1997 nog een tweede golf Amalgam comics. Onder deze lading van twaalf one-shots vinden we ondermeer Iron Lantern (Green Lantern + Iron Man), Thorion of the New Asgods (Orion en de New Gods + Thor en de Asgardianen) en de zichzelf niet al te serieus nemende Lobo the Duck (Lobo + Howard the Duck). De grootste DC/Marvel mash-up was waarschijnlijk de team-up van Spider-Boy met het Legion of Galactic Guardians 2099 (Superboy, Legion of Super-Heroes + de Guardians of the Galaxy en de Marvel 2099-imprint).

Al was de ‘Amalgam Age of Comics’ vrij kort, blijft het een mooi stukje comicgeschiedenis en stuk voor stuk zijn de comics de moeite waard om op te sporen. Zowel DC als Marvel hebben voor de gemakkelijkheid echter ook elk twee paperbacks uitgebracht die alle Amalgamverhalen bundelen.

Zelfs het logo van Amalgam Comics was een mengeling tussen de logo’s van DC en Marvel

Enter Access

In de eerste issue van DC VS Marvel Comics ontmoeten we Axel Asher, een vrij gewone jongeman die zich echter nergens waar hij kwam op zijn plaats voelde. In de reeks blijkt hij de volgende in rang te zijn van een lange rij ‘gatekeepers’, die de taak hebben om de DC- en Marvel-universums van elkaar gescheiden te houden. Hij wordt van een nieuwe identiteit voorzien als Access en neemt de taak op zich om een einde te maken aan het Amalgam universum en de twee oorspronkelijke universums te redden.

Axel Asher aka Access

In de Amalgam comic Doctor Strangefate #1 (een kruising tussen DC’s Doctor Fate en Marvel’s Doctor Strange, duh, maar ook een tikkeltje Charles Xavier) wordt Access al opgejaagd door de mystieke tovenaar, die zijn nieuwe universum wil behouden. In de vierde issue van de minireeks slaat Access wel degelijk in zijn opzet de universums te scheiden en kan er weer doorgegaan worden met de crossovergekte. Uiteindelijk speelt hij de rol van een deus ex machina en overtuigt hij de inmiddels zelf vechtende kosmische ‘broers’ van de waarde van beide universums en hun superheroïsche beschermers. Zoals vrijwel elke intercompany crossover, eindigt de reeks met een herstel van de status quo.

De reeks luidde echter niet het einde in van de DC/Marvel-crossovers. Access, hoe oninteressant hij zelf ook was als personage, vond wel een nieuwe rol als plotelement om verdere crossovers tussen DC en Marvel te verwezenlijken. Het personage behoort tot beide uitgeverijen en kreeg in 1997 nog twee vierdelige miniseries: DC/Marvel: All Access en Unlimited Access. De eerste was een rechtstreeks vervolg op de DC VS Marvel Comics-reeks, waarin verschillende personages nog eens een bezoekje brachten aan hun naburige universum. In de tweede minireeks vonden crossovers plaats doorheen verschillende tijdsperiodes, werd Access opgejaagd door Darkseid en leerde hij een nieuwe gave: zelf DC- en Marvel- personages tot één Amalgampersonage omtoveren. Zijn enige niet-crossover appearance vond plaats in DC’s Green Lantern (volume 3) #87, al bleef dit beperkt tot een korte cameo.

De eerste issue van Unlimited Access uit 1997

Terwijl crossovers zoals Silver Surfer/Superman (1996) en Superman/Fantastic Four: The Infinite Destruction (1999) nog gebruik maakten van het Access-plotelement keerden andere, zoals de twee Daredevil/Batman team-ups (1997 en 1999) alsook de tweede Spider-Man/Batman (1997) terug naar het oude principe van een gedeelde wereld. Batman/Captain America (1997) was zelfs een volledige Elseworlds/What If? vermits deze plaatsvond ten tijde van WO II. Hetzelfde overviel ook The Incredible Hulk VS Superman (1999), een crossover die zich in de Silver Age afspeelde.

Hoewel DC VS Marvel Comics zeker en vast gedrenkt is in jaren ’90-saus en het geheel toch nog ietsje langer en uitgewerkter mocht zijn, heeft de reeks toch nog haar ‘wauw’-effect behouden. De trade paperback, die de minireeks en Doctor Strangefate #1 bevat, is nog vrij makkelijk beschikbaar en zeker eens de moeite waard om te lezen. Al is de reeks met JLA/Avengers van Kurt Busiek en George Pérez uit 2003-04 geëvenaard en misschien zelfs van de troon gestoten als grootste DC/Marvel-crossover, blijft het een zeer ambitieus project en, misschien wel het belangrijkste, een fun en boeiende read. Gelukkige 15e verjaardag, DC Vs Marvel Comics! (you too, Access).

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.