0
Posted 10/05/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

X-Men: Prelude to Schism #1

2011 wordt het jaar van de X-Men, dit is iets dat men al ettelijke keren gezegd heeft bij Marvel. Alles zal veranderen voor ieders favoriete mutanten, vriendschappen zullen breken en nieuwe allianties zullen geboren worden. Uiteindelijk zullen de X-Men in twee groeperingen breken die er ieders een andere visie op nahouden. Dit doet ergens denken aan professor Xavier en Magneto: twee vrienden die het beste voor de mutanten willen maar dit op een zeer andere manier willen bereiken.En het gaat al enige tijd niet zo goed met Marvel haar mutantenpopulatie: eerst had je de gebeurtenissen van House of M, Endangered Species en dan Messiah Complex. Nu brengt Marvel ons de voorbode voor hét X-Men event van 2011: Schism. X-Men-leider Cyclops moet afrekenen met enkele moeilijke vragen: “Wat betekent het om een leider te zijn?”, “Hoe kan ik een goede leider zijn?”, “Wat zeggen de keuzes die ik maak over mij?”

Zo begint “X-Men: Prelude to Schism #1: Cyclops die voor een raam staat in Mutopia en naar buiten staart terwijl al zulke vragen zijn geest blijven plagen. Niemand heeft ooit gezegd dat het gemakkelijk is om de leider van een volk te zijn, laat staan een volk dat overal gevreesd en vervolgd wordt. Terwijl de rest van het Marvel-Universum lijdt onder de gebeurtenissen van “Fear Itself” staan Scott Summer (Cyclops) en enkele van zijn trouwste vrienden en raadgevers, waaronder zijn vriendin en vroegere vijand Emma Frost, ex-mentor Charles Xavier, de gerehabiliteerde villain Magneto, Rogue, Namor en uiteraard de alom aanwezig Wolverine, te wachten op wat er komt. Deze mensen zijn allemaal samengeroepen om te wachten tot Cyclops hen vertelt hoe hij zal afrekenen met een komende dreiging. Intussen discussiëren ze onderling een beetje over wie wat zou doen. Zo zijn er zij die Mutopia wensen te verlaten en dan zijn er zij (waaronder Wolverine) die vinden dat ze in Mutopia moeten blijven en vechten. Maar uiteindelijk komt het allemaal neer op de beslissing van slechts één man. Een man die deze verantwoordelijkheid nooit gewild heeft maar niettemin draagt. Terwijl hij hierover nadenkt, praat Cyclops met Xavier over verantwoordelijkheid, lotsbestemming, het verleden en de toekomst.

Zoals je misschien al doorhebt gebeurt er bitter weinig in dit eerste issue van “X-Men: Prelude to Schism“. Het zijn vooral mensen die praten en Cyclops en Xavier die een dialoog voeren over lotsbestemming en het verleden. Dit wilt echter niet zeggen dat het een nutteloze comic is waarin niets ‘gebeurt’. Dit eerste issue heeft namelijk veel weg van een psychologische thriller en schrijver Paul Jenkins (Wolverine: The End, Generation M) levert een geweldige comic. Hij slaagt er zeer goed de innerlijke strijd van hoofdpersonage Scott Summers weer te geven. Niet alleen via zijn interne monoloog maar vooral in diens gesprek met zijn voormalig mentor Professor Charles Xavier. Het is alsof ieder personage een bepaald aspect van Summers vertegenwoordigd. Aldus dat wat zij zeggen eigenlijk iets is waar Summers zelf mee worstelt in zijn gedachten. Het idee achter deze reeks waarop zich al genoeg reden om het te lezen maar de manier waarop Jenkins het aanpakt maakt het een enorme aanrader!

De tekenstijl van Roberto De La Torre (Ms. Marvel: Operation Lightning Storm, Iron Man: Director of S.H.I.E.L.D.: With Iron Hands) wist me echter niet zo zeer te bekoren. Het lijkt alsof hij soms niet goed weet hoe hij bepaalde personages anatomisch correct moet maken en hij sukkelt nogal met proporties. Als resultaat lijken enkele personages (zoals Beast en Cyclops zelf bijvoorbeeld) er nogal sloom en slungelachtig bij te hangen. Ook maakt hij (vooral bij Professor Charles Xavier) veel teveel gebruik van die krassige tekenstijl die je ook had bij Wolverine: Noir. Zijn bedoeling is om te laten zien dat Xavier reeds een oude man is maar het lijkt gewoon alsof hij maar wat her en der krassen in diens gezicht gezet heeft. Maar er zitten ook enkele mooie panels in waardoor de tekenstijl het verhaal niet zo zeer verpest. Toch is het in mijn mening vooral de inkleuringen van Lee Loughridge (Arkham Asylum: Living Hell, Marvel Zombies Return) die dit goedmaken. Hij maakt gebruik van zeer donkere basiskleuren die het gevoel van hopeloosheid dat deze comic uitademt zeer goed accentueren.

“X-Men: Prelude to Schism” #1 is een comic die volgens mij een must-read is voor iedere X-Men fan en een die de franchise ongetwijfeld veel nieuwe lezers zal opleveren. Het geheel zal vermoedelijk tamelijk traag op gang komen en zich vooral op psychologisch vlak afspelen in plaats van veel actie te bevatten maar dat maakt deze comic juist zo leuk. Het is in ieder geval een reeks die velen zal weten te bekoren.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be