0
Posted 18/04/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Kapow door de ogen van Wade

Vroeg opstaan is nooit iets voor Wade geweest. Nee, laat mij maar lekker lang uitslapen zodat ik ‘s nachts actief kan zijn, dat is meer mijn stijl. Op dat vlak ben ik eigenlijk net zoals Batman. Helaas zonder alle coole gadgets, voertuigen en helaas ook zonder de extra nullen van zijn bankrekeningen. Toch, je moet iets overhebben als je naar Kapow wilt gaan dacht ik. Dus vertrok ik vrijdagavond naar een goeie vriendin in Wommelgem en wachtte daar tot het tijd was om naar de bus te gaan die mij en vele anderen naar Kapow zou voeren.

Het was leuk te zien dat er drie bekende gezichten mee stonden aan te schuiven en twee die ik later op de terugweg beter zou leren kennen. Al goed dat iedereen zin had om te babbelen want bussen zouden bussen niet zijn indien ze niet te laat kwamen. Vermits ik niet op een bus kan slapen en het licht niet toeliet om iets te lezen, heb ik maar mijn trouwe Nintendo DS bovengehaald en beginnen spelen. Die snurkende Nederlander naast mij verdween op magische wijze toen ik mijn Iron Man-hoofdtelefoon opzette. Als er iets is dat ik als negatief punt kan aanhalen over de busrit dan is het onder andere het volgende: de persoon naast mij was bevriend met de persoon achter mij maar hadden blijkbaar geen zin om naast mekaar in slaap te vallen. Hierdoor konden verschillende mensen niet naast een bekende zitten (Wade en Arno). Ook vond ik dat de buschauffeur zijn eigen traagheid op ons uitwerkte. Op een bepaald moment stond hij op het punt een van de mensen van Archonia achter te laten en hij stopte niet op de afgesproken plaatsen.

Gelukkig gaat de tijd snel wanneer je games speelt en vergeet je even de rest van de wereld. Voor ik het wist werden we dus gevraagd om ons paspoort boven te halen in Calais. Aanschuiven schiet altijd in het verkeerde keelgat bij mij. Gelukkig besloten de mensen van Archonia op dat moment om de gratis trade uit te delen. De eigenlijke controle zelf duurde ook niet lang en een tijdje later zaten we op de boot richting Londen. Na een praatje met mijn mede-Brainfreezers en enkele andere passagiers was het tijd om naar Kapow te gaan!

Het was eventjes de weg zoeken om op Kapow te geraken en ik denk dat we een omweg gemaakt hebben. Toch is dit niet iets dat ik mij aan erger, zo krijg je een beetje van Londen te zien. Eens we aankwamen aan Kapow was het eventjes poseren voor een groepsfoto en dan naar binnen gaan. Vol grootse verwachtingen deed ik de deur open en zag direct dat het de eerste keer was dat men dit organiseerde. Teleurgesteld aanschouwde ik een kleine ruimte en kwam al snel tot de conclusie dat alles niet al te best geregeld was. Na een praatje met de “Galactus” van Brainfreeze, Malkavian, werden we er op uit gestuurd om interviews te proberen afnemen en naar panels te gaan. (Nadat we uiteraard de winkeltjes bekeken hadden). Om eerlijk te zijn had ik er veel meer verwacht, er was echt niet veel te zien maar kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit! Ik heb enkele goede koopjes kunnen doen op Kapow die je niet voor mogelijk houdt. Soms vroegen ze maar twee pond voor een trade gewoon omdat er een kleine beschadiging aan was.

Na enige tijd hadden, mijn trouwe reisgezel, Arno en ik helaas alle standjes reeds afgegaan en besloten dus om iets anders te doen. Maar wat? Om te gaan eten moest je enorm lang aanschuiven en dat zagen we beiden niet zitten. We zouden immers enkele uren later rustig kunnen eten. Dus besloten we om een panel te bezoeken, het Green Lantern-panel zelfs.  Vast en zeker meer dan de moeite om voor aan te schuiven. Gelukkig wisten Arno en ik binnen te geraken zonder te moeten aanschuiven en mochten ons helemaal vooraan zetten tijdens het panel. Als openingsnummer toonde men een trailer van het komende “Green Lantern: Rise of the Manhunters“-game. Dit zag er alvast interessant uit, op de trailer afgaande want er was geen kans om het te spelen. Mijn enigste opmerking was dat het leek alsof Ryan Reynolds niet de stem deed voor Hal Jordan. Er was jammer genoeg ook niemand om dit aan te vragen.

Na een korte pauze van nog geen minuut werd eindelijk “Green Lantern: Emerald Knights” getoond en dit was het (korte) wachten waard.  Op zich is het niet echt spectaculair maar het is interessant hoe Hal Jordan en co enkele verhalen vertellen over de allereerste Green Lantern en zelfs een stukje over de planeet Mogo. Vermoedelijk dient dit omdat er in de Green Lantern-film veel personages aan bod zullen komen en je deze dan niet meer opnieuw hoeft te introduceren. Niet elk fragmentje was even leuk maar integendeel tot “Batman: Gotham Knight” is er een consistentie op vlak van tekenstijl. Ieder verhaaltje is ook gebaseerd op een comic wat voor de fans zeer aangenaam is. Jammer genoeg kwam er aan “Green Lantern: Emerald Knights” een einde. Helaas waren er ook  technische problemen waardoor we misschien te laat zouden zijn voor de bus, maar gelukkig duurde deze maar vier minuten. Nu werden we overweldigd met een preview van de Green Lantern-film die maar liefst negen minuten duurde!

Gelukkig haalden Arno en ik nog net op tijd de bus en praatten daar verder over Kapow en hoe men het best Superman zou verfilmen. Na nog een smakelijke hamburger bij Burger King en een bus die geen halve minuut wou wachten, zaten we weer op de boot richting thuis.

Kapow was misschien klein, het aanschuiven voor guest stars was misschien allesbehalve goed geregeld en diegene die ik wou zien waren er ineens pas op zondag maar al bij al was het een aangename ervaring. Of ik volgend jaar weer ga? Dat weet ik echter nog niet, maar waarschijnlijk wel.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be