0
Posted 15/04/2011 by Gilles in Comics
 
 

Review – Spider-Man/The Black Cat: The Evil That Men Do

Het heeft zeer lang geduurd vooraleer ik de knoop doorhakte en me op de Amerikaanse “comicswereld” stortte. In 2007 hebben Felicia Hardy en Peter Parker me toch kunnen verleiden om m’n allereerste Grapic Novel aan te schaffen. Omdat Spider-Man/The Black Cat: The evil that men do een bundel is van zes losse comics die samen een onafhankelijk verhaal vormen, was de drempel laag genoeg om ervoor te gaan.  Wees gewaarschuwd! Once you pop, you can’t stop!

Omdat een vriendin van Felicia Hardy spoorloos verdwenen is, besluit de voormalige Black Cat om haar strakke pakje nog eens uit de kleerkast te halen. Deze Marvelpoes reist naar New York waar ieders favoriete webslingeraar op dat moment weer eens tussen de hoge gebouwen bezig is met een onderzoek. Eén van Peter Parker’s leerlingen, Donald Phillips,  is recent gestorven aan een overdosis heroïne. Het is echter zo dat er geen enkel fysiek kenmerk is die er op wijst dat de jongen ooit gebruikte. Op de koop toe zag Parker de jongen er niet toe in staat. Via een drugdealer die kennis maakt met het web van Spidey komt onze held te weten dat hij contact had met een acteur die een fetisj heeft voor jonge kerels. Een dealer met de toepasselijke naam “Mr. Brownstone”  blijkt ook een hand te hebben in de zaak. De naam Mr. Brownstone verwijst naar het drugsthema die centraal staat in het verhaal, “brownstone” is streettalk voor heroïne

Wanneer Spider-Man erin slaagt de acteur op te sporen blijkt hij niet de enige te zijn die de man aan het schaduwen is. The Black Cat is dezelfde man aan het benaderen omdat hij iets te maken heeft met de verdwijning van haar vriendin Tricia. Samen beginnen de ex-lovers aan een sterk verhaal waarin ze het onder meer moeten opnemen tegen Scorpia. Gelukkig kunnen ze rekenen op de hulp van Daredevil en een blauwe X-man.

Toen ik dit verhaal indertijd voor de eerste keer las had ik niet verwacht dat Spider-Man zou worden geconfronteerd met realistische maatschappelijke problemen zoals druggebruik. Dit was een aangename verrassing omdat het cliché dat superhero-comics enkel bestaan uit “breinloze superheldengevechten” me toen nog overheerste.

Door omstandigheden heeft Kevin Smith drie jaar gedaan over dit verhaal. De zes oorspronkelijke deeltjes werden uitgegeven op zeer onregelmatige basis van 2002 tot 2005. Naar eigen zeggen is het eindresultaat door die lange tussenperiodes wel sterker omdat er niet overhaast beslist is het verhaal af te maken. Qua tekenwerk is deze novel zeker een streling voor het oog. Terry Dodson heeft een animatie-achtige stijl die wordt versterkt door goed gebruik van schaduwtechnieken.

Comments

comments


Gilles

 
avatar