1
Posted 15/04/2011 by Arno in Comics
 
 

Review: Siege

“An event seven years in the making!”

Zo kondigde Marvel hun event van 2010, Siege, aan. Ze bedoelden hiermee niet dat schrijver Brian Michael Bendis (New Avengers, Dark Avengers) en tekenaar Olivier Coipel (Thor, House of M) hier daadwerkelijk zeven jaar over gedaan hebben, maar dat met deze vierdelige crossover een einde komt aan de voornamelijk donkere tijden die Marvel’s superhelden in deze periode hebben meegemaakt. Zo kende het Marvel universum de afgelopen jaren ondermeer het uiteenvallen van The Avengers (Avengers Disassembled, 2004), het ontslag van Nick Fury als hoofd van S.H.I.E.L.D. (Secret War, 2004-05), de opsplitsing van de superheldengemeenschap en de dood van Captain America (Civil War, 2006-07), de invasie van de Skrulls (Secret Invasion, 2008) en Norman Osborn’s opklimmen tot zijn machtspositie als hoofd van nationale defensie (Dark Reign, 2009). Het is dan ook met deze Siege dat het definitieve einde van Norman Osborn’s Dark Reign en zijn team van Dark Avengers plaatsvindt. Het plot van Siege is zeer simpel: Osborn wordt door de Asgardiaanse god Loki gemanipuleerd om de militaire macht van zijn H.A.M.M.E.R.-organisatie te gebruiken om een aanval op het Noorse godenrijk Asgard te plegen, dat vlakbij het kleine stadje Broxton, Oklahoma zweeft. De Asgardiaanse goden, waaronder dondergod Thor, maken zich klaar voor de strijd en zullen hierbij onverwachte hulp krijgen van de herboren Captain America, Iron Man, Nick Fury en de volledige New, Mighty en Young Avengers.

Naast de vierdelige minireeks van Bendis en Coipel, bevat de trade ook nog de one-shot Siege – The Cabal eveneens door Bendis met tekenaar Michael Lark (Daredevil, Gotham Central) en de korte proloog Origins of Siege, met schilderwerk van Lucio Parrillo.

In Siege – The Cabal zien we hoe Osborns ondergrondse vennootschap, dat naast hemzelf bestaat uit Doctor Doom, Loki, The Hood, Taskmaster, Namor en Emma Frost, dreigt uiteen te vallen. Er was al eerder gebleken dat er in Osborns wereldvisie al geen plaats bestemd was voor de X-Men en het mutantenras en zodus verlieten Namor en Emma Frost de groep. In deze one-shot komt er ook een definitief einde aan het fragiele verbond tussen Osborn en Doctor Doom, met een fameuze clash der ego’s (en metaal). Hierin ontdekken we ook het geheime wapen van Norman Osborn, wat voor lezers van de Dark Avengers al langer duidelijk was: de extreem machtige Void, aartsvijand alsook tweede persoonlijkheid van The Sentry.

Even fragiel als het verbond tussen de superschurken is dan ook weer de geestelijke gezondheid van Norman Osborn zelf. Hij mag dan wel publieksheld nummer 1 zijn en als de Iron Patriot in een voormalig Iron Man-harnas rondlopen, zijn voormalige Green Goblin-persoonlijkheid blijft hem achtervolgen. Het was maar een kwestie van tijd tot Osborn terug zou hervallen in zijn oude, groenere persoonlijkheid. Net zoals de enorm bedreigende transformatie van The Sentry tot The Void, was dit een plot-element dat al lang in de Dark Avengers-reeks opborrelde en in deze Siege tot een explosieve climax komt.

De kernreeks is in feite één grote veldslag met superkrachten, fantastisch weergegeven door de tekenkunsten van Olivier Coipel. Hij tekende in Thor al een prachtig Asgard, waardoor het even slikken wordt wanneer hier het majesteuze godenrijk met de grond gelijk wordt gemaakt. The Siege of Asgard bevat naast de obligatoire grote “hell yeah“-momenten, ook nog enkele kleinere karakterspecifieke scènes die voor een mooie afwisseling zorgen. Wanneer Osborn live op de nationale tv wordt ontmaskerd, bijvoorbeeld, zijn de korte reacties van de X-Men en Fantastic Four (zowat de enige grote teams die niet in Broxton aanwezig zijn) goud waard.

Siege doet waarvoor het gemaakt is: een einde brengen aan zowel Osborn’s bewind, het Sentry/Void-dilemma als de plotelementen uit de Dark Avengers-reeks. Tegelijk laat het event de reguliere superhelden van het Marvel universum terug gewoon superhelden zijn. The Avengers zijn Re-Assembled, de herboren Captain America neemt Osborn’s positie over en de Heroic Age kan van start gaan. Na jaren over donkere gebeurtenissen in het Marvel universum gelezen te hebben, was ik persoonlijk zeer blij om de superhelden te zien terugkeren naar hun min of meer normale status quo.

Het is dan ook pas na de vorige crossovers en veranderingen in status quo als lezer meegemaakt te hebben dat Siege pas echt tot zijn recht komt. De meer modale lezers van Marvel krijgen niet echt meer te zien dan een uitgestrekt grootschalig superheldengevecht, voorzien van typische Bendis-banter en mooi weergegeven door Coipel.

De trade van Siege bevat overigens nog één extra verhaal, getiteld “The Way Things Are…” door Bendis en Jim Cheung (New Avengers: Illuminati, Young Avengers), dat voor het eerst verscheen als een gratis comic op Free Comic Book Day 2009. Het draait hier om een geforceerde team-up tussen de New en Dark Avengers in volle Dark Reign-periode. Vandaar dat ik het een beetje ongepast vond om het in de trade op te nemen die juist het einde van die periode inluidde. Desalniettemin is Cheung zijn tekenstijl vergelijkbaar met die van Coipel en schrijft Bendis als geen ander beide Avengerteams, dus is het zeker eens de moeite waard om te lezen. Een gouden tip: hoewel het verhaal op het eind van de trade is opgenomen, lees je dit beter vooraleer je aan het kernverhaal van Siege begint.

Ter conclusie is Siege een waardig einde voor de voorbije zeven donkere jaren van Marvel. Het mag dan niet zo’n uitgestrekte crossover zijn geweest als Civil War of Secret Invasion en gaat inderdaad soms wat kort door de bocht, het is zelden dat een Marvel event zo mooi alle verwachtingen kan inlossen. Bestel Siege nu op .

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.