1
Posted 14/04/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Green Lantern Corps: To be a Lantern

“In brightest day, in blackest night,

no evil shall escape my sight.

Let those who worship evil’s might

Beware my power, Green Lantern’s light!”

Nu we onze power ring opgeladen hebben kunnen we ten volste genieten van “Green Lantern Corps: To be a Lantern“. We moeten immers goed bewapend zijn tegen al het geboefte uit het heelal, en dat zijn er veel. Het vereist enorme toewijding willen we een waardig lid worden van het legendarische “Green Lantern Corps“. Dus, beste Lanterns verban alle angst uit jullie hart en geniet van de volgende review.

Green Lantern Corps: To be a Lantern” verzamelt deeltjes één tot en met zes van volume twee van “Green Lantern Corps”. En schrijver Dave Gibbons vliegt er meteen goed in. Ook al vond ik zijn keuze van een bepaalde  Lantern minder tof toen ik de cover zag. Achteraf bekeken stoorde de aanwezigheid van mijn minst-favoriete menselijke Green Lantern, Guy Gardner mij dit keer niet. Integendeel zelfs! Maar voor ik uitbreid over de schrijfstijl, de tekenstijl en de keuze van personages, zal ik jullie eerst zo kort mogelijk en zonder spoilers vertellen waar het verhaal van deze geweldige trade om draait:

Als straf voor zijn ongehoorzaamheid tijdens eerdere verhaallijnen heeft de Green Lantern, Guy Gardner er nu al een jaar van dienst op zitten. Dit zonder enige vorm van verlof te krijgen. Hij heeft zich onder meer bezig gehouden door te helpen met de heropbouw van de Green Lanterns hun thuis planeet “Oa” en het trainen van de nieuwe Lantern-rekruten. Vermoeid en uitgeput van al dit werk, maar vooral geërgerd wegens het gebrek aan  koude cocktails en stranden vol met bloedmooie dames in bikini, wilt Gardner eindelijk toestemming voor zijn verlof! Jammer genoeg is er iets mis gelopen tijdens de missie van groentje Soranik Natu (diegene met de rode huidskleur op de afbeelding hiernaast) en haar partner Myrrt. Wie beter om op onderzoek uit te sturen dan Honor Guard Lantern Gardner? Mits wat overtuiging van Kilowog, en een kopje “redelijk goede” koffie, trekt Gardner er samen met Natu op uit om te onderzoeken wie haar partner vermoord heeft en wat er gaande is op planeet Betrasus.

Maar, dit is slechts de grootste verhaallijn in deze trade die er wel vier verschillende bevat.

Gelijklopend met deze van Gardner en Natu, loopt namelijk een verhaallijn met de twee Green Lanterns genaamd Vath en Isamot. In dit verhaal ontdekt Vath dat hij steeds minder en minder op zijn steeds afwezige partner kan regelen en zelf al het (vuile) werk mag opknappen. Wanneer Isamot meerdere oproepen voor versterking van Vath negeert, gaat deze op onderzoek uit wat er nu net aan de hand is met zijn partner. Een zoektocht die hem jammer genoeg tot in het “Vega System” zal brengen van de hebberige Larfleeze uit de “Agent Orange”-verhaallijn.

Het derde verhaal gaat dan weer over Natu Soranik en hoe ze omgaat met de gevolgen van haar laatste missie. Er zit tevens een aanklacht in dit verhaal tegen racisme en onverdraagzaamheid. Zo is de Lantern namelijk op een gegeven moment een operatie aan het doen maar wilt geen van de andere chirurgen of verpleegsters haar bijstaan, dus moet ze dus alles alleen doen. Nadien wordt haar medische vergunning op haar thuis planeet “Korugar” ingetrokken. Het gaat zelfs zo ver dat de inwoners haar van de planeet wegjagen wegens haar affiliatie met het “Green Lantern Corps“. Zij die de Green Lantern-verhaallijnen op de voet volgen zullen wel doorhebben waarom ze zo reageren.

Dan heb je nog de vierde en laatste verhaallijn waarin Guy Gardner eindelijk weer, met een beetje hulp van Kilowog, kan genieten van een beetje vrije tijd. Hij ligt lekker te luieren in de zon met een frisse cocktail en drie meiden in bikini die maar niet bij hem weg te slaan zijn. Kortom hij is in de hemel. Dat is, tot dat de premiejager Bolphunga opdaagt en Gardner zich herinnert dat zijn power ring in de kluis van het hotel ligt. Na dit te overleven wordt zijn verlof nog eens ingetrokken en mag hij een nieuwe Green Lantern (met een nogal onfrisse lijfgeur), bijstaan in diens missie op een levende planeet à la Unicron (Transformers).

Ik ken, zoals zovelen onder jullie waarschijnlijk, Dave Gibbons als de tekenaar van het meesterwerk “Watchmen” en het Supermanverhaal “For the Man Who Has Everything“, beiden waren een samenwerking met niemand minder dan Alan Moore. Een ander leuk weetje over Gibbons is dat zijn stripboekbelettering voor “Watchmen” een van de twéé referenties was die men gebruikt heeft voor het ontwerpen van het beruchte “Comic Sans“-font. Waarover Gibbons meer dan terecht het volgende ooit zei:  “It’s just a shame they couldn’t have used just the original font, because it’s a real mess. I think it’s a particularly ugly letter form.” Voor “Green Lantern Corps: To Be A Lantern“, deed Dave Gibbons niet alleen dienst als tekenaar maar ook als schrijver en ook hier staat hij enorm goed zijn mannetje, moet ik eerlijk toegeven. Hij slaagt er in om op één na alle verhalen met elkaar te verbinden, en het ander te gebruiken voor volgende verhalen. Voor dat ik deze trade gelezen had, was ik niet bepaald een fan van Guy Gardner. Integendeel zelfs om eerlijk te zijn. Iets dat dankzij Gibbons veranderd is. Het valt enorm goed op dat de man deze personages door en door kent, en dus goed weet wat ze aankunnen en hoe ze zouden reageren in een bepaalde situatie!

De andere tekenaar van dienst is Patrick Gleason die voor DC al onder andere “Aquaman” tekende. Gleason had ook al ervaring opgedaan met de personages uit het “Green Lantern Corps” door zijn samenwerking met Geoff Johns en Dave Gibbons aan de miniserie “Green Lantern Coprs: Recharge“. Of het aan deze eerdere ervaring ligt, of als het gewoon een kwestie van talent is dat weet ik niet, maar Gleason slaagt er in een zéér mooi ogende leefwereld te creëren voor het “Green Lantern Corps“. Het is ook duidelijk dat de man veel tijd gestoken heeft in de personages. Een van de dingen die mij zo aanspreken in zijn tekenstijl is dat hij niet teveel details aan de personages wilt toevoegen. Bij Marvel zie je dit vaak, bijvoorbeeld de “krasserige” gezichten in “Wolverine Noir“. Iets dat de verhalen in mijn ervaring nooit ten goede komt. Zelfs in vergelijking met Francis Manapul en Ethan van Sciver is Gleason nog steeds een talent. Alsof de verhalen van Dave Gibbons nog niet genoeg waren om deze geweldige reeks te volgen zetten “The Powers That Be” van DC er ook nog eens een ware kunstenaar op. Waarvoor wij uiteraard niet gaan klagen beste lezers.

Laat mij tot slot zeggen dat “Green Lantern Corps: To Be A Lantern” misschien geen must is om te lezen, misschien zelfs niet echt voor een Green Lantern-fan, maar wel een aangename verrijking vormt voor het universum en de “speelruimte” waarin deze personages zich begeven. Zo is er het leuk detail aan het einde van het verhaal met Vath dat hij en zijn partner zich in het Vega System begeven en dit iets is dat Larfleeze later zal vermelden tegenover de Guardians. Fans van Gibbons daarentegen moeten dit echt kopen bij die brave mensen van Archonia, ze zullen hier geen spijt van hebben. Het voordeel aan deze lopende reeks is dat ze relatief jong is, van 2006, je kunt dus nog gemakkelijk inpikken!

Graag sluit ik deze review af met een quote van niemand minder dan Geoff Johns (Green Lantern: Rebirth, Infinite Crisis) zelf, een quote die de mening die ik van Gardner had voordat ik deze “Green Lantern Corps: To be a Lantern” las bevat en de mening die ik er nadien van had:

“Anyone who’s read Guy Gardner for the last two years in “Green Lantern” or in “Green Lantern Corps” knows that he’s a much better, stronger character than that. And even in the old Giffen stuff, he would probably break some rules, taunt the other heroes, and drink a beer or two, but he wouldn’t be that much of an idiot. He was never that much of an idiot, and certainly not with what I’m doing with him, or with what Dave Gibbons is doing with him in Corps. He has his moments, and he’s a really fun character, but he’s definitely not going to be a moron. His role is not DCU Moron. His role is DCU Shitkicker.”


Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be