0
Posted 11/04/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Review: Green Lantern: Agent Orange

“Mine! Mine! Mine! Mine! Mine!”

Green Lantern: Agent Orange is een inleidend verhaal voor DC’s grootse “Blackest Night“-event. Een zeer belangrijke verhaallijn dus, die een nieuw en zeer interessant personage aan de lezers introduceert: Larfleeze, ook gekend als Agent Orange. Niet alleen brengt schrijver Geoff Johns ons deze nieuwe antagonist, we worden ook voorgesteld aan het “Orange Lantern Corps” en het zogenaamde “Light of Avarice“. En, ik moet zeggen, dit corps bestaat uit wel zeer interessante leden! Of deze nieuwe toevoeging aan Geoff Johns zijn “Green Lantern space opera” een goed iets is, dat ontdek je tijdens het lezen van deze review.

In de vorige verhaallijn geraakte Green Lantern, Hal Jordan besmet met een rode “Power Ring” door zijn ontketende woede maar werd hiervan gezuiverd door “Blue Lantern“, Saint Walker. Deze slaagde er in dankzij zijn eigen ring, Hal Jordan te zuiveren van zijn rode ring. Er is echter één klein nadeel aan deze zuivering: Saint Walker zijn blauwe “Power Ring” hangt nu vast aan de hand van Hal en wilt niet loslaten. Zelfs Ganthet en Sayd krijgen de ring niet van Jordan zijn vinger, twee voormalige “Guardians of the Universe” en aanvoerders van het Green Lantern Corps die na hun verbanning het “Blue Lantern Corps” in leven brachten. De enige manier voor de Green Lantern om de ring van zijn vinger te krijgen is om de kracht van Hoop die de ring bevat te ontketenen en te gebruiken! Verder onthullen de twee dat ze grootste plannen hebben voor Hal Jordan en dat ze altijd in zijn kunnen als “Green Lantern” hebben geloofd. Ze willen dat hij het “Blue Lantern Corps” zal leiden maar er geen deel van uitmaakt, de ringen van dit corps hebben namelijk de wilskracht die uitgaat van een “Green Lantern” nodig. Ook op “Oa” kunnen de resterende “Guardians Of the Universe” de blauwe ring en Jordan niet van elkaar scheiden.

Veel tijd om zich hier zorgen over te maken is er niet, want ze krijgen verontrustend nieuws vanuit het “Vega System“. De arrogante “Controllers” hebben daar namelijk een eeuwenoud kwaad wakker gemaakt. Een kwaad dat een pact had met de “Guardians of the Universe”, zij laten hem met rust en hij komt niet buiten zijn thuis in het “Vega System”. Niemand minder dan de zogenaamde “Agent Orange” die intussen bij alle “Green Lantern”-fans wellicht beter gekend zal zijn onder zijn echte naam: Larfleeze. Toen de “Controllers” naar “Agent Orange” zijn thuis planeet “Okaara” trokken op zoek naar de “Orange Power Battery” die het “Orange Light of Avarice” bevat in de hoop zo zelf krachtiger te worden, verstoorden ze Larfleeze tijdens zijn lunch. Larfleeze ziet dit als een breuk op het verbond dat hij tijden geleden sloot met “the Guardians of the Universe” en verklaart de Oanen de oorlog. Hij brandt een hologram van zichzelf in een gevallen “Green Lantern” en zegt de “Guardians” dat ze zijn eisen moeten inwilligen of de gevolgen dragen. “Scar“, die “Guardian” met littekens in haar gezicht, zegt dat ze niet met terroristen onderhandelen en verklaart “Agent Orange” en zijn “Orange Lantern Corps” de oorlog.

Geoff Johns stelt zoals gewoonlijk weer niet teleur en breit nogmaals een leuk verhaal toe aan zijn “Green Lantern” space opera. Hij vertelt niet zomaar een leuk verhaaltje maar één dat werkelijk een fikse bijdrage levert aan het “Green Lantern Universe”. De introductie van Johns zijn nieuwste slechterik gebeurt vrij gestaag, Larfleeze wordt eigenlijk vrij traagjes onthuld. Je weet in het begin meer over zijn motivatie dan hoe hij er uitziet, wat niet moeilijk is vermits Larfleeze nogal vaak het woordje “mine” gebruikt. Zoals zo vaak het geval is bij een Geoff Johns-verhaal kan het echt geen kwaad dat je je tijd neemt om te lezen, het bevat namelijk enkele subplots. Het duidelijkste hiervan is uiteraard diegene over de vrouwelijke “Guardian of the Universe” Scar, die zich best een tikkeltje raar gedraagt.  Eigen aan een Green Lantern-verhaal is dan weer het feit dat je veel namen zult moeten registeren en onthouden maar dit went gelukkig vrij vlug. Het boekje leest dan nog eens enorm vlot en loopt geen enkel moment stroef! Persoonlijk had ik het niet zo op het gehele “Blue Lantern Ring”-gedoe maar besef ook wel dat dit een hoger doel dient. Het is, zoals zo vaak, de tegenstander die de show steelt. Niet dat je sympathiseert met de eeuwig hebberige Larfleeze maar dankzij schrijver Geoff Johns en tekenaars van dienst Philip Tan (Final Crisis: Revelations, Batman & Robin) en Ethan Van Sciver (Green Lantern: Rebirth, The Flash: Rebirth) maakt deze gewoon een enorme indruk. In mijn ogen slaagt Johns er weer in een geweldig verhaal te vertellen waar men in Hollywood hun ziel voor zou verkopen.

Tekenaars van dienst Philip Tan en Ethan Van Sciver hebben enkele juweeltjes van covers gemaakt en ook vanbinnen zelf ziet het boekje er geweldig uit. De actie druipt als het ware van de pagina’s! Maar toch zijn het vooral de grafische construcities die volgens mij de show stelen, deze zijn simpel in ontwerp maar geloofwaardig. Er is geen “over the top-anatomie” zoals je zag in “Wolverine: Civil War“. Zelfs niet bij de aliens zoals Larfleeze zelf. Het ontwerp, de look van “Agent Orange” zelf leidt dan weer tot enkele grappige momenten waarin Hal Jordan zich maar niet kan herinneren aan welke Muppet deze Larfleeze hem nu doet denken. Tan en Van Sciver spelen ook goed met het gegeven dat de “Blue Lantern Ring” en de “Green Lantern Ring” allebei Hal Jordan in hun Corps willen inlijven. Ze laten namelijk Jordan zijn uniform telkens opnieuw gedeeltelijk blauw worden, soms zelfs voor de helft!

Als algemene indruk moet ik van deze “Green Lantern: Agent Orange” echter zeggen dat dit een boekje is voor de fans. Als je nog nooit iets van “Green Lantern” hebt gelezen ga je deze verhaallijn namelijk niet zo goed kunnen volgen zonder dat je ettelijke keren het internet moet raadplegen. Voor de fans geeft het dan weer een leuke en vermakelijke aanzet naar het “Blackest Night“-event en is het een leuke introductie voor  “Larfleeze” die een blijvende indruk op de lezer maakt. Ook al is het niet Geoff Johns zijn beste werk, het is zeker meer dan de moeite waard om lezen.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be