10
Posted 31/03/2011 by Art Grafunkel in Columns
 
 

‘Noeg Gezegd #7

+++ +++ +++
From: Art Grafunkel
To: Rob Granito
Date: Din, 9 mei, 2006
Subject: Hack

I should think the subject line says it all.

I’m just sorry Grant is such a nice guy… because if he was a mean mofo, he’d sick his Lucasfilm bloodsucking-commando-lawyers on you and your lame non-talented ass RIGHT NOW, and they’d leave nothing but the fillings in your teeth.

Let’s just hope Bruce Timm, Jan Duursema, Joe Madureira, DC, Marvel, Time-Warner, New Line Cinema… get your scent.

Just wanted you to know.

All the best with your further career. *snicker*

Art Grafunkel
graphic designer, illustrator, animator
+++ +++ +++

Hola, hola, Art… Waarom toch zo hard? Wel, bij deze het bewijs dat ik een gemene kloot kon (en nog steeds kan) zijn, maar enkel en alleen als men het verdient. En deze bloedzuiger, deze parasiet… deze Rob Granito verdient niets beters.

Het voorbije weekend, vijf jaar na bovenstaande mail, is er eindelijk radicaal brandhout gemaakt van deze nitwit z’n twijfelachtige artistieke carrière en nogal rekbare opvatting van de begrippen “creativiteit” en “originaliteit”.

Een vleugje Grant Gould, een scheut Jan Duursema, roeren… en klaar is Rob! Let ook op het digitale watermerk dat Granito over "zijn" beeld zette. Tja, ik snap het wel: hij wil natuurlijk niet dat zijn werk gestolen wordt, natuurlijk.

Maar voor de duidelijkheid even terugspoelen naar 2006. Grant Gould, Een Amerikaanse internetkennis, vertelt me dat één of andere pipo het in z’n hoofd had gehaald om Star Wars tekenwerk van hem en Jan Duursema van het net te plukken, op elkaar te plakken, af te drukken, en op stripbeurzen massaal te verkopen tegen harde dollars… zonder verwijzing naar de originele tekenaars en zelfs met zijn eigen dikke vette handtekening eronder: “Rob Granito”. Aangezien Grant en Jan’s originele tekeningen officieel in opdracht waren van Lucasfilm, volstond een beleefd mailtje van hen om Rob de gordijnen in te jagen, en hem de betreffende afbeeldingen van z’n website en webwinkel te laten halen.

Case closed? … Oh-hoh-hoh-hoooo, not by a long shot.

Granito’s online portfolio en winkel bestonden uit een gigantische hoeveelheid ge-lichtbakte “kunstwerkjes”, van stuntelig gekopieerde Batman-tekeningen tot slecht geprinte foto’s van Buffy, Jack Sparrow of Iron Man met hier en daar een strategisch geplaatste veeg of klodder goedkope kleuterverf. TA-DAAAAH!!! KUNST!!!

Begrijp me niet verkeerd, ik teken ook wel es een Batman of een Spiderman of watdanook. Of zo’n heel kleine, gemene Wolverine, klaar voor hak-en-snij-werk. Overdreven poses en gezichtsuitdrukkingen, zodat m’n vrouw met haar ogen rolt terwijl ik gekke snuiten trek in de spiegel om die perfecte grijns op papier te krijgen. Maar dat maakt Wolverine niet tot mijn eigendom. Hij is van Marvel, dus ik teken andermans personages, maar geen probleem: ik steel daarbij geen mogelijke inkomsten weg. Het gaat ’em mij hier gewoon om het plezier van het schetsen, poses uitproberen, techniek verbeteren, mijn EIGEN tekenstijl vinden… Evalueren en evolueren, daar draait het om. Maar dus niet bij Granito. Bij hem gaat het om ordinair aftekenen. En nog eens, begrijp me niet verkeerd, er is niks mis met iets aftekenen, ik heb het ook ontelbare keren gedaan als klein Artje. Als je jezelf echter als serieus artiest beschouwt is er echter weinig eer mee te verdienen. In originele tekeningen kruipt veel en hard werk, want deze mensen zijn al jaren bezig met hun techniek te perfectioneren, schetsen, tekenen, schilderen, studeren en bestuderen, echt hard werken om te geraken waar ze nu zijn, en de werken te maken waar ze nu voor bekend staan… En lullo’s zoals Granito leggen er een doorzichtig velletje papier bovenop, gaan er met een potlood over, zetten er hun krabbel onder, en maken daar meerdere afdrukken van voor een maximum aan winst en een absoluut minimum aan werk en scrupules.

Rob Granito en twee van zijn… creaties?

Ik krijg de zenuwen van zulke creatieverige prakijken, maar als er ook nog wordt geraakt aan het werk, de reputatie, en onrechtstreeks zelfs het inkomen van getalenteerde vrienden, dan kookt m’n bloed en zwelt die ene ader in m’n nek wel héél gevaarlijk. Vandaar dus mijn niet-echt-zo-lieve-mail ginderboven.

Granito was het blijkbaar gewend om zich op stripbeurzen te moeten verantwoorden tegenover toeschouwers die toch nét iets te kritisch zijn werk analyseerden, want op zijn site had hij een hele pagina gewijd aan “Dumb Con Questions”: vragen die hij je liever niet hoorde stellen als je aan zijn tekentafeltje zou staan. En als je ze toch zou stellen was er nog zijn illustere “bodyguard”: een kerel die niet van Granito’s zijde afweek en steeds een pistool op zak bleek te hebben.

Zijn biografie leek haast eindeloos en was doorspekt met dubbelzinnige vaagheden en een ontegensprekelijke grootheidswaanzin. Hij zou covers gedaan hebben voor Iron Man, X-Men, Batman-Shadow Of The Bat, Teen Titans; hij zou voor DC aan een Batman-reeks bezig zijn; hij zou als animator gewerkt hebben aan legendarische reeksen als Gargoyles en Batman-The Animated Series, en… echt waar… aan Garfield en Calvin & Hobbes. … Calvin & Hobbes? Van supercartoonist en -perfectionist Bill Watterson? En deze Granito zou met of voor hem gewerkt hebben? (het antwoord van dit raadseltje onderaan deze ‘Noeg Gezegd!)

Na een grondige doorlichting van de info op Rob Granito’s website kon de commissie Grafunkel niet anders dan een waterdichte concensus sluiten betreffende deze zaak: de heer Granito was klaar en duidelijk een etterende stinkscheur en zou, volgens de commissie Grafunkel, door een paard in z’n kont gebuffeld moeten worden. Of door een goedgeschapen pony, de commissie Grafunkel is niet kieskeurig.

Toen al was het duidelijk dat hij kosten noch moeite spaarde om een web van leugens rond zichzelf te spinnen: een degelijke website, een uitgebreide biografie en portfolio, maar alles was gebakken lucht. Hij was overtuigd van zijn eigen illusies, en zo’n figuren gaan op de duur niet alleen meer voor een weekendje naar hun zelfgecreëerde Lala-Land, maar hebben er een permanente verblijfsvergunning en een appartementje met zicht op zee. Een labiele herp-dee-derp als Granito is niet altijd even vatbaar voor rede of ratio en heeft dus geen oog voor mogelijke gevolgen. Hij was véél te gretig en enthousiast zijn eigen spreekwoordelijke graf aan het graven. Het was niet meer de vraag OF iemand hem uiteindelijk zou ontmaskeren en uit zijn lijden zou verlossen, maar WANNEER en HOE.

Gedurende dit voorbije weekend is Granito’s kaartenhuisje dan eindelijk in elkaar gestort, dankzij Rich Johnston van de alombekende site Bleeding Cool. Omdat Rich bekend staat om zijn “Swipe Files” waarin hij mogelijk plagiaat bij striptekenaars in de kijker zet, had hij reeds enkele signalen opgevangen over Granito.

Aangezien de artistieke aarsworm dit weekend als één van de grote sterren te gast was op MegaCon, heeft Rich de vette klootstier bij de hoorns gevat en het hem rechtuit gevraagd. Hou je vast, want Granito gaat hard en is daarbij nog grammaticaal gehandicapt:

Over de door hemzelf aangekondigde Batmanreeks waar uitgeverij DC blijkbaar zelf nog niets van weet:

“Yes I am currently working iwth Jay Diddilo on a batman title that has not yet been released. I’ve worked on dozens of books the shaddow of the bat being the batman title I was on for about 4 weeks. Most of my work has been covers though. The current took deals with a bit more of the history of the ‘batman’ then his current exploits though.”

Over welke covers hij nu eigenlijk gedaan heeft… en wie is in godsnaam Jay Didillo?

Jay is one of the big Writters for DC I probbibaly spelled his name rite, covers range from the Shaddow of the bat issues 12-25, teen titans 1-7, Spiderman I did a butt load I dont know the numbers, for Iron Man the same. For the Animated batman series 1092-1995.

(De Shadow Of The Bat covers zijn trouwens van Brian Stelfreeze, de Teen Titans covers van Dan Jurgens en George Perez)

Terwijl echte creatievelingen soms door financiële moeilijkheden of plaatsgebrek in de kou blijven staan, had Granito dit weekend een prachtig gelegen standje aangeboden gekregen op de grote stripbeurs MegaCon, in Orlando. Of hij zelf iets wist van de opkomende shitstorm is niet geweten, maar het nieuws verspreidde zich in elk geval als een lopend vuurtje. Hier en daar verschenen al snel vage foto’s van Granito zelf en z’n standje, maar het bleef wachten op een echte rechtstreekse confrontatie… tot Green Lantern tekenaar Ethan Van Sciver er genoeg van had. Ethan is allerminst een doetje, en stapte dus gewoon op Granito af, vroeg eerst om een fotootje samen met hem, en spelde hem daarna doodleuk de les door hem erop te wijzen dat wat hij doet verwerpelijk is en er nu maar moest mee ophouden. En daarmee scheen de kous af.

Rob Granito en Ethan Van Sciver VOOR de smack-down

Tot Colleen Doran, tekenares en steeds in de weer om de rechten van stripmakers te verdedigen, enkele snel gemaakte screenshots op haar site zette van Granito’s kort daarna verwijderde Facebook-pagina. Daar betuigde hij z’n respect voor de pas overleden en betreurde stripauteur Dwayne McDuffie, een man waarmee het volgens Granito “steeds een plezier was om mee samen te werken”.

En daarmee, op de laatste dag van de beurs, slaan de stoppen van Ethan Van Sciver en stripauteur Mark Waid finaal door.

Samen reppen ze zich naar Granito’s tafel. Als de “bodyguard” hen ziet aanstormen en dreigend wil rechtstaan, staart Ethan hem eventjes kil aan en snauwt hem toe: “Sit. The fuck. Down.”, waarna deze braaf the f**k down gaat sitten. “M… Maar… Maar ik beschouwde Dwayne McDuffie gewoon als een vriend, zoals ik ook jou als een vriend zie…” stamelt Granito, waarop Ethan hem antwoordt: “Luister. Ik ben NIET jouw vriend.” In niet mis te verstane woorden maakt Waid hem duidelijk dat hij te ver is gegaan en dat hij maar best hier en nu z’n centen moet verdienen, want ze zullen er persoonlijk voor zorgen dat er nooit ofte nimmer plaats voor hem zal zijn op een stripbeurs. Zoals Waid en Van Sciver zelf besluiten: “Als de meest linkse rooie hippiefreak en de meest rechtse Nazi in de comicswereld hun krachten bundelen om je de les te spellen, dan heb je het écht stevig verkloot.”

Beurzen waar Granito als gast aangekondigd was hebben hem nu als gevolg van hun affiche geschrapt, bij grote evenementen als Wizardworld en Dragon*Con is hij voorgoed uit hun databank verwijderd, de facebookgroep Rob Granito Is A Fraud heeft na enkele dagen meer dan 3000 leden, en boven comicland verschijnt een grote dubbele regenboog terwijl roze eenhoorntjes vrolijk de macarena dansen. Einde.

Och, zelfs al spit je alles uit, ondervraag je iedereen bij Marvel en DC, of trek je Granito hemzelve binnenstebuiten om met getuigenissen en harde feiten af te komen, zijn werk blijft gewoon lachwekkend en barslecht, en hij is slechts één van vele oplichters die de comicindustrie rijk is. (zie Rick Olney, Josh Hoopes, Pat Lee…)

Trouwens, iedereen die hem ooit heeft aangemoedigd om vooral verder te doen met z’n geklieder verdient tenminste ook een natte klets… en misschien haal ik zelfs die grote pony nog es van stal.

‘Noeg gezegd!

 

Met dank aan Bleeding Cool‘s uitgebreide opvolging van de feiten en nog meer voorbeelden van Granito’s frauduleuze gefoefel.

Over Granito’s samenwerking met de cartoonist Bill Watterson:

Er is inderdaad een gelegenheidspostzegel geproduceerd met daarop een afbeelding van Calvin & Hobbes. Na enig onderzoek blijkt dat Granito’s grandioze bijdrage zich beperkte tot het kleine stempeltje dat hij maakte voor zijn lokale postkantoor om op deze zegels te gebruiken. Maar omdat de waarheid verdraaien nog niet genoeg was voor onze creatieve crimineel, googelde hij een afbeelding van Calvin & Hobbes, spiegelde ze, wiste Watterson’s handtekening, verving die door zijn eigen handtekening, drukte deze in meervoud af en verkocht ze als een originele Granito. Kwestie van nooit te liegen zonder ook nog es te bedriegen.

Comments

comments


Art Grafunkel

 
avatar
Creatief brein achter ‘Noeg Gezegd!