5
Posted 17/03/2011 by Gilles in Comics
 
 

Review: X-men: Magneto: Testament

“And I’m not going to drag an innocent girl downstairs and let a nazi shoot her in the head.”

“Oh, origineel. Nog een X-mentrade” weerklinkt het van een eenzaat op de achtergrond. Duidelijk iemand die nog nooit in deze uitgave heeft gebladerd. Als hij dat zou doen was hij vast en zeker moreel verplicht zijn mond te spoelen met zeep. Magneto Testament is namelijk niet weer een Marvel-superpowered trade waarvan er ondertussen honderdtallen zijn verschenen. Het vertelt de jeugd van Max Eisenhardt… “Wie?” vraagt de eenzaat vanop de achtergrond. Erik Lehnsherr zal wel bekender in de oren klinken en als dat nog geen belletje doet rinkelen noem je hem maar bij zijn mutantennaam Magneto. Verwacht in ieder geval geen mutantenverhaal, het speelt zich af voor Max echt doorheeft dat hij krachten bezit. Je moet zelfs al zoeken in het verhaal om er een aanwijzing van terug te vinden.  Laat ook dit je nieuwsgierigheid niet bederven, deze trade bevat de vijfdelige miniserie die door de populaire site IGN wordt bestempeld als de beste miniserie van 2008. Het is een hartverscheurend verhaal over het leven van joden tijdens de WOII.

Max werd ergens in eind  jaren 1920 geboren in een Duits-Joodse familie. Zijn vader Jakob was een veteraan uit WOI en heeft daarvoor veel medailles ontvangen. In de jaren ’30 is Max een eenvoudige jongen, hij is redelijk handig maar niet sportief. Op school wordt hij vaak scheef bekeken omdat hij een jood is. Gepest door zijn medeleerlingen wordt het leven steeds moeilijker voor hem en voor hem niet alleen zo blijkt. Joden in Duitsland krijgen meer en meer te maken met discriminatie. Het verlies van de Grote Oorlog wordt in hun schoenen geschoven door de extreemrechtse Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij onder leiding van Adolf Hitler. De familie Eisenhardt moet in deze barre tijden zien te overleven, op allerlei manieren pogen ze nog om het tij voor hen te doen keren. Helaas zonder resultaat. In 1938 ziet de familie zich genoodzaakt hun ouderlijk huis te verlaten en op de vlucht te gaan. Na vele levensbedreigende situaties komen ze begin jaren ’40 terecht in een Jodenreservaat/getto in Warschau. De levensomstandigheden zijn er op zijn minst mensonwaardig te noemen. Geen verwarming, te weinig kledij, amper voedsel en alsof dat nog niet genoeg is wordt iedereen er gepest door de Nazi’s. In 1942 worden de joden aangespoord om met de trein naar betere oorden te trekken. Max en zijn familie vertrouwen het zaakje echter niet en proberen dan maar op eigen houtje uit het reservaat te ontsnappen en bij vrienden te logeren. Helaas voor hen blijkt dat de nazi’s die vrienden in de tang hebben, wat catastrofale gevolgen heeft voor de familie Eisenhardt. Max overleeft een massagraf door voor dood te spelen. Hij moet nu alleen zien te overleven in een wereld vol haat tegen mensen van zijn ras. In september 1942 is zijn allerlaatste hoop de trein die zogezegd naar een beter leven zou leiden. De trein naar Auschwitz…

Wat er zich daar afspeelde zal ik voor diegenen onder jullie die een beetje van  geschiedenis op de hoogte zijn vast niet meer hoeven uit te leggen. De situaties waarmee de lezer daar geconfronteerd wordt, zijn werkelijk nergens mee te vergelijken. Moord, leugens, honger en verdriet, alles is aanwezig.

De stijl van de tekeningen van Carmine Di Giandomeico is passend met de sfeer van het verhaal geschreven door Greg Pak. Ook de inkleuring is zo duister als het verhaal zelf.  Kortom, zelfs al ben je iemand die niet gauw een comic zou vastnemen dan mag je voor deze uitgave zeker een uitzondering maken. Voor de comic-fanboys/girls onder ons is het een unieke gelegenheid om eens een aspect van het Marveluniversum te zien die zijn origine vindt in de harde realiteit. Zelfs mensen die interesse hebben in geschiedenis vinden hiermee wat ze zoeken. Miniseries van zo’n hoog niveau mogen zeker nog uitgeven worden!

 

Comments

comments


Gilles

 
avatar