0
Posted 14/03/2011 by Wade Wilson in Comics
 
 

Review: Legion of Monsters

Pure, onversneden horror bestaande uit verscheidene ijzingwekkende one-shots en een paar goeie, oude klassieke horrorverhalen uit de Marvel kluis. Dat is waar het om draait in deze Legion of Monsters!

Deze mooie hardcover geeft de lezer enkele leuke one-shots over een paar van Marvel haar horror personages zoals: Werewolf by Night, Morbius the Living Vampire en Satana the Devil’s Daughter. Verder krijg je nog enkele klassiekers met niemand minder dan the Scarecrow (nee niet die uit Batman zijn rogues gallery), Manphibian, Frankenstein’s Monster en een verhaal met Dracula himself en zijn dochter Lilith. Je snapt vast dat het niet simpel is om deze verhalen stuk voor stuk te gaan reviewen dus ga ik het houden bij een algemene indruk. Persoonlijk vind ik deze aanpak veel beter bij verzamelwerken. Laat ik alvast beginnen met jullie een opsomming te geven van de vele verhalen die staan te popelen om jullie de schrik op het lijf te jagen wanneer jullie dit verzamelvolume vol enge en nare figuren open doen:

  • Legion of Monsters: Werewolve by Night;
  • Morbius;
  • Man-Thing;
  • Monster of Frankenstein: To be a monster;
  • Simon Garth: Zombie;
  • Living Mummy: Must die/Eat soul;
  • Dracula & Lilith: Biting back;
  • Monster of Frankenstein: The Monster and the Masque;
  • Legion of Monsters: There’s a mountain on Sunset Boulevard;
  • Manphibian: Vengeance Crude;
  • Scarecrow: Enter the Scarecrow;
  • Scarecrow: Death waters of the river Styx;
  • Scarecrow: Dark, dark Demon-Night;
  • Offical handbook of the Marvel Universe: Horror 2005.

Zoals je ziet een hele hoop verhalen waar je wel enkele uurtjes zoet mee zult zijn. Het geheel wordt dan nog eens gevolgd door als het ware een “Wie-is-Wie” voor het horrorwereldje binnenin het Marvel Universum. Laat ik eens tegendraads doen en eerst het laatst gedeelte van dit boek bespreken. Het “Offical handbook of the Marvel Universe: Horror 2005” is een zeer welkome extra voor iedereen die dit boek leest maar zeker voor zij die niet goed weten wie wie is in Marvel haar horror wereldje vol bovennatuurlijke monsters en tovenaars. Je krijgt als lezer een soms wel zeer uitgebreide biografie en levensloop van bepaalde personages zoals Dracula, Hellstrom, Hannibal King en Blackheart. Wikipedia is er letterlijk niets tegen als je het vergelijkt met deze mooie, glossy pagina’s voorzien van enkele afbeeldingen en een gekke legende die tracht weer te geven hoe sterk, snel, slim, noem maar op …, het besproken personage is. Dit alles begint na een tijdje echter steeds minder en minder leuk te lijken omwille van enkele domme spelfouten die de Marvelredactie er niet uit heeft. Hierdoor komt het geheel gehaast over en is het moeilijker om ervan te genieten. Althans zo was het bij mij toch het geval. Niettemin heb ik ervan genoten eens informatie te lezen over personages waar ik, eerlijk gezegd, niet al teveel van af wist. Van sommige wist ik niet eens dat ze bestonden/bestaan!

Na er even over nagedacht te hebben blijf ik het moeilijk hebben met het volgende: “Welke verhalen zijn nu het leukste, de hippe moderne one shots of die lekker ouderwetse, oudbakken horrorverhalen die als het waren uit de column van Chromium komen gewandeld bedekt in goeie, straffe nostalgiesaus?” Het antwoord is simpel; ze hebben allebei hun charmes! De ene lezer zal misschien liever de one-shots lezen terwijl de andere deze gewoonweg gaat overslaan en direct aan de oudere verhalen begint. Tijdens het lezen wisten deze mij ook iets meer te charmeren, vooral de verhalen in zwart-wit. Deze deden me denken dat ik naar zo’n leuke, foute horrorfilm uit de jaren stilletjes zat te kijken. Een leuke verrassing na het wel raar getekende Morbius en mummie verhaal. Deze vond ik iets te wazig en chaotisch getekend om er echt van te genieten. Als ik zeg dat ik mezelf heb moeten dwingen deze twee uit te lezen dan druk ik het nog zachtjes uit. “Was het verhaal dan op zijn minst goed?” hoor ik jullie denken maar helaas kan ik jullie geen concreet antwoord geven. De tekenstijl is te dominerend tegenover het verhaal waardoor ik me hier amper nog iets van kan herinneren.  Gelukkig gaat het hier om niets meer dan one-shots en kun je vrij snel beginnen aan het volgende verhaal. Als ik echter een favoriet moet kiezen dan zou ik twijfelen tussen het Dracula & Lilith verhaal en dat van Manphibian. Het voordeel aan het horrorgenre is dat je er zoveel nuances, sub-genres, stijlen, sferen en noem maar op in kunt creëren zodat het geheel niet gaat vervelen. Bij Marvel heeft men dit gelukkig genoeg ook door en daardoor kun je met deze verzamelbundel genieten van enkele leuke horrorverhalen en is dit best wel aan te raden leesvoer!

 

 

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be