3
Posted 13/03/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Review: Venom #1

Woensdag was het moment waar vele Venomfans op wachtten. Onze slijmerige, zwarte vriend kreeg namelijk een nieuwe ongoing als beloning voor bewezen diensten cadeau van het Marvelbestuur. Toch waren er enkele gefronste wenkbrauwen toen de teasers spraken van government agent Venom. Ik kan echter iedereen geruststellen dat deze reeks, na een moeizame start in Amazing Spider-Man 654.1, alvast een veelbelovende start heeft gemaakt. Waarom? Dat ga ik even dieper op in.(spoilers!)

Dan Slott had duidelijk problemen met de juiste toon te vinden in Amazing Spider-Man 654.1. Hij geeft een korte introductie in het hele spionnen/black ops wereldje, maar meteen gaat de toon over naar de monsterlijke zijde van Venom zonder de lezer de kans te geven te twijfelen of Venom nu wel degelijk gebruikt kan worden voor het goede of dit slechts een tijdelijke zaak is. Ook de persoonlijke kant van Venomdrager Flash Thompson werd heel knullig aangepakt en je voelt duidelijk dat Slott vooral met deze issue niet in de weg wou lopen voor Remender maar toch een verhaal wou meegeven ter introductie.

Remender volgt ongeveer een gelijkaardig schema als Slott. Hij jongleert tegelijkertijd met Flash zijn nieuwe leven als black ops soldaat die wordt ingeroepen als een zaak te moeilijk is voor conventionele troepen, maar ook met zijn leven buiten zijn werk en hoe hij deze opdracht in zijn leven kadert.

In het Venomdeel laat Remender Thompson in een onbekend land waar terroristen een stad aanvallen droppen nadat enkele UN-troepen met Starktech armor volledig worden uit de weg geruimd. Hier maakt Remender de vergelijking met onze vriend Spider-Man en toont hij hoe iemand anders met ‘great power and great responsibility’ omgaat. Flash heeft geen problemen met vijanden te doden, maar hij is tegelijkertijd enorm bezorgd om de onschuldige mensen die in deze oorlogszone terecht zijn gekomen. Meer nog hij zet er zelfs voor zijn missie op het spel. Een dikke knipoog naar de Spideyfans is dat Flash zelfs grapjes maakt in zijn gevecht met de villain van dienst en in gedachten daar over schrikt.

Daarnaast is er de constante strijd die Flash voert met zowel de Venom symbiont als zijn eigen woede. In Amazing Spider-Man 654.1 werd ons al getoond dat de mensenetende, maniakale kant van de symbiont niet verdwenen was, maar Remender werkt deze strijd veel beter uit. Hij laat Flash constant nadenken over de killswitch die zijn bazen hebben geplaatst en afgaat wanneer de symbiont het overneemt.  Natuurlijk gebeurt dit deze issue opnieuw, maar de strijd tussen Flash en Venom wordt heel goed weergegeven. Remender laat in het midden, wanneer Venom de nek breekt van de dokter die hij moest oppakken, of dit de keuze van de host of de symbiont was. Deze ambiguïteit ontbrak precies bij Slott.

Na deze missie geeft Remender ons tenslotte nog een blik op Flash zijn leven buiten zijn job. Daar precies liggen de kiemen voor wat later wel kan volgen vermits we zien dat Betty Brant, Thompson’s vrouw, hem buitentrapt omdat ze vermoedt dat hij opnieuw aan de fles zit. Dit speelt diep in op het gemoed van Flash en wanneer hij gehinderd wordt om naar een AA-meeting te gaan door enkele trappen. Vooral deze laatste twee pagina’s tonen dat deze comic een enorm potentieel heeft. De ongewone heldensituatie van Flash hangt heel erg af van diens gemoedstoestand. De laatste twee pagina’s geven echter zo’n tristesse weer dat de lezer zowel vermoedt dat dit nog heel belangrijk wordt als enorm meeleeft met het personage dat zijn hele leven wegcijfert voor anderen en zo een tragische held wordt.

Ik mag echter het artwork niet vergeten. De tekenaar van dienst is Tony Moore, bekend van The Walking Dead. Ik moet eerlijk toegeven dat het heel vreemd doet om zijn werk nu ingekleurd te zien, maar dit vormt zeker geen probleem. Moore weet duidelijk hoe hij moet omgaan met een duistere grimmige setting en zijn artwork steunt de verhaallijn. Ook de inkleurders verdienen een dikke pluim door te kiezen voor voornamelijk donkere kleuren die de look en feel van de comic weergeven zoals de inhoudelijke grimmigheid aanvoelt.

Mijn besluit zal dan ook voor niemand die het vorige heeft gelezen een mirakel zijn. Deze issue toont dat Venom meer kan zijn dan enkel maar een hersenloze psychopaat. Rick Remender verdient een dikke pluim om een personage dat enkele maanden nog lachwekkend overkwam een serieuze diepte te geven. Ook lijkt de interne strijd van Flash Thompson een heel interessante manier om dit aan te pakken en toont het zo iets wat Marvel volgens mij mist: een menselijke held, bijna een anti-held. Ik kijk alvast uit naar de volgende issue van Venom.

Voor hen die even van de aardbol verdwenen zijn, Venom #1 is nog steeds beschikbaar op 

Comments

comments


Timaeus

 
avatar