1
Posted 09/03/2011 by Timaeus in Comics
 
 

Happy Birthday: Power Girl

De kroon op het werk: Power Girl volume 2

Na Infinite Crisis kunnen we Power Girl vooral terugvinden in de JSA waar ze het zelfs tot allereerste vrouwelijke chairwoman schopt. Ze is ook van haar identiteit als Karen Starr afgestapt en is superheld 24/7. In juli 2009 echter kwam de kroon op het werk en kreeg ze voor het eerst een ongoing reeks. Het creatieve team was hetzelfde als dat van JSA:Classified, maar met Justin Gray als vervanger van Geoff Johns. De evolutie die werd ingezet met JSA:Classified, werd hierin verdergezet en meer dan ooit werd Power Girl een echt personage van vlees en bloed. Het creatieve team liet haar eindelijk stilstaan bij haar bestaan en een leven buiten het superheldengedoe opbouwen. Kara strijkt neer in Manhattan en bouwt er onder de naam van haar alter ego Karen Starr een bedrijf op dat zorgt voor de vooruitgang van het menselijke ras. Zo vormt het personeel van Starrware haar supporting cast. Geen enkele superheld is echter compleet zonder een aartsvijand en de eerste issue laat ons meteen kennismaken met Kara’s nemesis, de Ultra-Humanite. Deze is zijn bestaan als aap beu en wil in de toekomst het superkrachtige en welgevormde lichaam van Power Girl als het zijne claimen. Hij doet dit door het eiland Manhattan in de lucht te tillen en zo als borg te gebruiken om Power Girl met dit plan te doen instemmen. Na veel superheldengedoe en een tussenkomst van Kara’s BFF Terra wordt Manhattan gered van de aap en lijkt Power Girl een mooie toekomst tegemoet te gaan. Wat deze ongoing echter boven de generische superhelden strip doet uitstijgen, is dat Power Girl enorm veel humor en pop culture referenties incorporeert. Ontmoetingen met de cast van geeky serie Big Bang Theory, een verhaallijn met als hoofdpersonage een Sean Conneryesque figuur die weggelopen lijkt uit de cultfilm Zardoz en zelfs de droom van iedere fan, Power Girl als escorte meenemen naar je lokale comicwinkel. Daarnaast zijn er kleine scènes zoals Power Girl en Terra die samen naar de cinema gaan, het wassen van en naam geven aan Kara’s kat en mensen die na een gevecht van Power Girl en Terra naar de helden toelopen om ze een handtekening te vragen of er een korte babbel mee te doen. Dergelijke scènes stellen Power Girl voor als een heldin die een leven heeft buiten het superheldendom en dat zie je niet vaak in de huidige comicwereld. Helaas komt er aan alle mooie dingen een einde en met issue 12 beëindigden Jimmy Palmiotti, Justin Gray en Amanda Conner hun run. Ze eindigden wel in schoonheid door Kara de voorbije verhaallijnen nog eens te laten afronden en zo gaven ze de teugels door aan Judd Winick. Over Winnick’s run kan ik kort zijn: het is een duidelijke terugkeer naar het generische superheldenverhaal. De luchtigheid die zoveel kracht gaf aan de ongoing en gesteund werd door de cartoony tekenstijl van Conner, gaat verloren door Power Girl te beroven van het team dat haar groot heeft gemaakt.

Een rijkelijk gevulde red, white and blue

Waar iedereen echter Power Girl van kent, is haar iconische outfit en enorm passende fysieke verschijning. Ze draagt een soort badpak meets spandex kostuum met een rode riem, een rode cape en blauwe handschoene en botten, red,white and blue op zijn best. Het is echter niet daarop dat fans letten, maar eerder op de grote ovale uitsnijding ter hoogte van haar borstkas. In JSA: Classified verklaart Johns dit door Power Girl tegen Superman te laten zeggen dat ze daar ooit een icoon à la S-Shield wou in plaatsen maar ze uiteindelijk geen inspiratie had en het zo maar liet, maar iedereen weet dat het publiek dat DC voor ogen had deze opmerkelijke kledingskeuze wel kon appreciëren. Daarnaast heeft Power Girl ook de vrouwelijke vormen om deze stijl te accentueren. Black Canary zei ooit eens dat Kara de grootste boezem had van alle DC superdames en ze vergeleek het zelfs met een nationale schat. Power Girl zelf ziet er de humor wel van in want ze vertelt de lezer dat ze geen geheime identiteit nodig heeft omdat de mensen die ze redt niet kijken naar haar gezicht, maar naar een ander deel van haar lichaam. Vooral in de Power Girl ongoing lijken de grapjes rond haar borstomvang een vast thema te zijn, maar ze worden toch subtiel behandeld door deze vooral zonder taal te tonen met het illustratiewerk van Amanda Conner die zelf de humor wel begrijpt.

1, 2, 3, 4 »

Comments

comments


Timaeus

 
avatar