1
Posted 18/02/2011 by Steven in Comics
 
 

Review: Spider-Man Noir

The Good, The Bad and the Spider-Man!

Lekker oubollige auto’s passeren terwijl de krantenjongen zijn dagelijkse ronde doet. Grote gekostumeerde heren – compleet met de typische hoed – steken sigaren op terwijl ze het dagelijkse nieuws bespreken. Kortom, welkom in de jaren ’30! In die sfeer speelt zich het verhaal van Spider-Man Noir af. Spider-Man Noir is de zoveelste titel in de noir reeks van Marvel. Daar mijn ervaringen met deze reeks meestal positief waren vond ik het tijd om de nieuwe telg aan een serieus onderzoek te onderwerpen. Let wel op dat dit stuk over de eerste Spider-Man Noir gaat, en niet over Spider-Man Noir: Eyes without a face.

De geweldige Scarface zei ooit ‘You think you can take me? You need a fucking army if you gonna take me!‘ Die uitspraak past zeker bij het plot van de novel. Norman Osborne is de leider van het New York van de jaren ’30. In ware maffioso stijl regeert hij over alles wat ook maar een beetje invloed heeft. Zij die niet aan zijn eisen voldoen, worden zonder pardon opgegeten door zijn hulpje Vulture, afgeperst door de Chameleon of afgemaakt door Kraven The Hunter. New York leeft dus stevig in angst voor Osborne. Een reporter van the Daily Bugle, Ben Unrich alias The Spider, verzamelt al jaren bewijsmateriaal tegen Osborne en probeert hier munt uit te slaan.

Peter wie?

Ik hoor je al de vraag stellen: en waar is Peter Parker? Die moet nog de spinneman worden. Hij is een doodbrave jongen die vooral gebukt gaat onder het verdriet door de dood van zijn vader. Daar gaan we weer, dacht ik. Wanneer gaat er eens een Spider-Man verhaal komen zonder Peter die een half verhaal lang zit te mijmeren over Unlcle Ben. Ik begrijp dat het Spider-Man heeft gevormd, maar let it go Peter! Een leuke twist is dat Aunt May hier niet eens wordt afgebeeld als de klagende tante met de moraallessen. Zij is een activiste en probeert het New Yorkse publiek duidelijk te maken dat Osborne niet is wie hij beweert te zijn. Zo houdt zij nauwe contacten met The Spider.

Osborne wordt de hele situatie beu en besluit om The Spider toch uit te weg te ruimen, ook al heeft hij niet alle bewijsmateriaal dat hij had verzameld. The Spider voelt de bui echter al hangen en vertelt Peter de waarheid over de dood van Uncle Ben. Tot deze twist dacht Peter dat hij ervoor verantwoordelijk was. Natuurlijk (spoileralert) zat Osborne erachter! Peter verkrijgt kort hierna zijn krachten met één van de meest waanzinnige methodes: via een spinnenbeet! Soms denk je toch echt dat de mensen bij Marvel iets nemen voor ze bepaalde scenes schrijven. Het is gewoon hallucinant hoe de meest rare dingen als doodnormale situaties worden omschreven.

Peter wordt vanaf dan Spider-Man in een geweldig kostuum. De ‘nieuwe’ Spider-Man heeft een geweer! Hoe schokkend moet dat geweest zijn voor vele Spider-fans die hem maar al te graag zien als de brave superheld die nooit iemand doodt. Deze Noir Versie wil maar één ding: wraak! Eindelijk nog eens verhaal waarin je een lichte aanpassing ziet van de Spidey uit ‘ Back in Black’, waarin Peter gek wordt als de Kingpin zijn tante bijna vermoordt. Ik zat een beetje te hopen dat die Spidey op eenzelfde sluwe manier te werk zou gaan. Tot mijn grote verbazing bleek hij zelfs nog verder te gaan. Hij vreest niets of niemand! Hij werkt zich op tot bij Osborne, nadat hij heeft afgerekend met de moordenaar van Uncle Ben. Hoe die confrontatie afloopt verklap ik niet, maar ik was erg verrast!

Het laatste oordeel

Spider Man Noir slaagt voor mij waar vele andere alternatieve versies falen: een authentieke sfeer creëren los van de vaste verhaallijnen. De tekenstijl is zeer grimmig, waardoor het verhaal echt tot op het bot gaat. Je kruipt als het ware in de leefwereld van de personages en wordt een deel van het verhaal. Je zou zelfs begrip kunnen krijgen voor de keiharde Norman Osborne, die hier wordt afgebeeld als een soort freak. De referentie met The Joker is hier niet ver weg vind ik, als is die laatste nog veel gestoorder. Deze versie van Spider Man onderscheidt zich ook van zijn voorgangers, door eindelijk eens de andere, donkere kant te tonen. Ik weet wel dat dit soort verhalen niet door iedereen gesmaakt gaan worden, maar als je van Batman-achtige verhalen houdt, ren dan nu naar je comicsbron en bestel dit pareltje!

Comments

comments


Steven

 
avatar
Steven "The Maniac" Hectors