0
Posted 08/02/2011 by Wade in Comics
 
 

Review : Age of X: Alpha

Age of X, Marvel haar zogenaamde opvolger van het succesvolle (en door vele fans gewaardeerde) Age of Apocalypse begint in deze Age of X: Alpha. In wezen zijn het enkele kortverhalen die de X-Men elkaar vertellen aan het haardvuur kort voordat ze een missie beginnen. De bedoeling is dat je een beetje meer te weten komt over de achtergrond van de bepaalde personages en in het verhaal meegetrokken wordt. Hierin lijkt schrijver Mike Carrey (Lucifer, X-Men: Legacy) naar mijn mening echter in te falen. Zoals ik al vermoedde toen Marvel haar eerste teaser images van deze verhaallijn lekte, teert Age of X vooral op het succes van Age of Apocalypse en is het verhaal niet bijster origineel. Het is gewoon de omgekeerde versie er van, in plaats van dat mutanten heersen onder hun despotische leider Apocalypse en de mensheid opjagen om uit te roeien, heersen de mensen hier en zijn deze bezig met de mutanten systematisch uit te roeien. En wie rijst er uit deze tragedie om de overgebleven mutanten die zich wensen te verzetten te leiden in hun strijd tegen uitroeiing? Je raadde het correct beste lezers: Magneto. Overigens de enigste die er enigzins “cool” uitziet in zijn nieuw design.

Een goede stap is wel dat men bij Marvel slechts één schrijver op dit project heeft gezet, zo zal elk issue nauw aansluiten bij de anderen. Wat mij vooral stoorde bij het lezen van Age of X: Alpha was dat men per segment/fragment een andere tekenaar gebruikte waardoor je net dat gevoel van eenheid verliest. Het geheel gaat ook enorm snel vooruit, ik kan me letterlijk niet herinneren wanneer ik de laatste keer op zulk snel tempo een comic heb uitgelezen. Laten we de gelijkenis maken met het eerste issue van Age of Apocalypse: X-Men Alpha, hierbij kreeg je een geweldige introductie en een aan een hangend verhaal. Zelfs al was het geheel van verschillende schrijvers en tekenaars, het voelde meer aan als een geheel dan dit ene issue van Age of X. Vermoedelijk geeft men bij Marvel meer om de hype rond een project dan de daadwerkelijke waarde van het verhaal. Behalve de art van het “eigenlijke verhaal” door Mirco Pierfederici (New Mutants, X-Men: Legacy) en die van het Basilisk verhaal, waarin je min of meer het origin verhaal krijgt van de Age of X versie van Cyclops, door Gabriel Hernandez Walta (X-Men: Nation X, X-Necrosha) krijg je mooie art te zien in dit issue. Jammer gewoon dat men het niet meer als één geheel heeft kunnen laten aanvoelen.

De verhalen zelf zijn ook niet echt de moeite waard, zeker niet globaal gezien. Men heeft verhalen dat je enkele issues voor moet nemen in één standard size issue willen proppen en zo voelt het ook aan: korte en vooral gehaaste fragmentjes. Het idee van de X-Men en Namor die rond een haardvuur zitten en wachten tot de vijand door hun linies breekt en ondertussen eventjes wat verhaaltjes vertellen over hoe ze tot op dit bepaald punt geraakt zijn lijkt interessant als je er over nadenkt maar niets als je nadien de comic leest. Dit is iets dat ik nog niet veel over een comic gezegd heb maar, beste lezers, bespaar jezelf de moeite en laat deze comic maar in de rekken liggen. Als je hem echt wilt lezen, zoek dan enkele gelijkgezinden, neem ieder een euro of minder en leg samen zodat je het om de beurt kunt lezen. Dit issue zal hier rap bij het oud papier belanden waar het hoort zodat er op een mooie dag misschien een waardige comic op het papier gedrukt kan worden.

Comments

comments


Wade

 
avatar