4
Posted 26/12/2010 by Art Grafunkel in Comics
 
 

Review: Ronin


Ronin, de zesdelige reeks van Frank Miller (ingekleurd door zijn ex-vrouw Lynn Varley) verschenen in 1983-1984, is een dikke vette hoop pulp. In elke zin van het woord. Dat is geenszins een belediging, en ik vermoed dat Miller het zelfs als een compliment zou beschouwen… moest hij deze review kunnen lezen.

Eén van de iconische beelden van Ronin

Frank Miller is een stripmaker die het pulpgenre passioneel omhelst: rauwe verhalen met allerlei intriges en complotten, harde macho’s, hulpeloze trezebezen, gevaarlijke vamps, slechte – maar echt door-en-doorslechte- schurken, alle typische ‘noir’-elementen passeren de revue in Miller’s stripwerk: Sin City, 300, The Dark Knight Returns… en dus ook hier in Ronin.

Het verhaal speelt zich af in een nabije toekomst, waar New York na één of andere catastrofe veranderd is in een wetteloze hoop ruïnes. Middenin de stad bevindt zich het fabriekscomplex van de Aquarius Corporation, dat zich bezig houdt met het ontwikkelen van ‘biocircuitry’: een soort evoluerende electronica die de redding zou kunnen zijn van de mensheid, indien het niet in de verkeerde handen zou vallen natuurlijk. Maar daar zorgt de artificiële intelligentie Virgo wel voor, die alles onder controle houdt.

En dan ontploft er een zwaard en komen de samurai Ronin en de onsterfelijke demoon Agat tevoorschijn. TA-DAAAH!!!

Maar het is nog niet gedaan, beste lezer, oh nee… “not by a long shot”.

De Ronin smelt samen met een telekinetische gehandicapte (die als gewillig proefkonijn fungeerde voor de Aquarius Corporation) en wat van die ‘biocircuitry’. De demoon Agat neemt de rol over van het hoofd van Aquarius, na de echte uit de weg te ruimen, en er ontploft nog heel veel.

Lynn Varley's formidabele inkleuring

De Ronin zwerft nu rond in New York op zoek naar Agat, en Agat zet al de krachten van Aquarius in om de Ronin te liquideren. Wie zal wie eerst bereiken? Wat als ze elkaar vinden? Wat is er nog echt, en wat niet? En welke rol speelt de artificiële intelligentie Virgo in dit verhaal?

Als je, na het lezen van deze beknopte samenvatting, denkt “Wat een hoop platte bagger”, dan kan ik je niet echt helemaal ongelijk geven. Het is een samenraapsel van genres, van stereotypes, van wendingen die je soms van mijlenver ziet aankomen, en plotelementen waarbij je denkt “Waar heb ik dat al es eerder gehoord?”. Het is sci-fi en samurai, Mœbius en manga. Pulp uit verschillende hopen pulp op één grote hoop pulp gesmeten… Tja, dat blijft gewoon pulp, maar zoals altijd maakt Frank Miller er zoiets moois en stijlvols van. Miller is een eersteklas visuele verteller, een virtuoos die je bij de hand neemt en vloeiend begeleidt doorheen het verhaal. Hier laat hij de tijd vertragen tot slowmotion door piepkleine paneeltjes te gebruiken, en daar gebruikt hij grote widescreen beelden als poëtische landschappen die traag voorbij glijden.

Zijn tekenstijl is hier… durf ik het wel zeggen?… op z’n best. Het herinnert aan Europese striptekenaars als Mœbius en Andreas: heel licht, open en breekbaar door dun lijnenwerk, en genuanceerde arceringen in plaats van de donkere vlakken die we van hem nu gewoon zijn. En toch blijft het nog steeds typisch Miller door harde composities en hoekige gestyleerde figuren. De aquarel-inkleuring van Lynn Varley is heel zacht, zodat de tekenstijl er niet onder lijdt… iets wat ze trouwens beter ook had toegepast op de recentere Batman: The Dark Knight Strikes Again, die ze digitaal heeft ingekleurd.

Maar bon. Om al deze redenen is Frank Miller’s Ronin een meesterwerk dat bij elke stripfanaat in de kast hoort te staan, of hij nu een fijnproever of een frietkotfreak is. Dus kopen. Nu! De hele reeks is verzameld in een mooie trade, of een zogenaamde Absolute Edition met harde kaft, grotere pagina’s, en allerlei extra’s.

Check de Archonia link voor Ronin,en natuurlijk nog veel andere werken van Frank Miller…

Comments

comments


Art Grafunkel

 
avatar
Creatief brein achter ‘Noeg Gezegd!